พจนานุกรมพุทธศาสน์ ฉบับประมวลศัพท์

บรมธาตุ, พระ

the Buddha’s relics.

บรรพชา

1. leaving the world; going forth; adopting the ascetic life; ordination. 2. the lower ordination; ordination of a novice; admission to novicehood; Initiation.

บรรพชิต

an ascetic; recluse; monk; the ordained; religious; renunciate; monastic.

บริกรรม

1. arrangement; preparation; preliminary action. 2. (T.) repetition; pronouncing incantations; recitation (or to recite) for the purpose of making sacred.

บริขาร

requisite; (the eight) requisites of a Buddhist monk; the three robes, the bowl, a razor, a needle, the girdle and a water-strainer; accessory; equipment.

บริจาค

donation; charity; sacrifice. v. to donate; give; give up.

บริโภคเจดีย์

a tree, shrine, dwelling, bed, etc. used by the Buddha and consequently remindful of him and sacred; the monument

บริวาร

1. retinue; suite; pomp; followers; following. 2. accessories.

บริเวณวัด

the compound of a monastery; the Wat compound.

บริษัท

surrounding people; an assembly; company; association; the four assemblies of the Buddhist devout; the assemblies of monks, nuns, male and female lay devotees.

บวช, การ

giving up the world; adopting the ascetic life; ordination. v. to go forth; give up or renounce the world; become an ascetic, a Bhikkhu or a novice; be ordained; join or enter the Order.

บังสุกุล

1. rags from a dust heap; a robe make of rags taken from dust-bins; discarded cloth; rag-robe. 2. (T.) a yellow robe dedicated to a deceased person; v. to take such robes after contemplating on the impermanence of compounded things; meditate and take a funeral (or memorial) robe.

บาตร

a bowl; alms-bowl.

บาป

evil; wrong action; demerit; (mis.) sin. adj. evil; bad; wicked; demeritorious; (mis.) sinful.

บารมี

(the ten) Perfections; stages of spiritual perfection achieved by a Bodhisatta on his path to Buddhahood (or by those who are determines to become Pacchekabuddhas or Arahant disciples of a Buddha).

บาลี

1. Pali language; the language adopted by the Theravadins as the language in which to reserve the memorized teachings of the Buddha. 2. Tipitaka; the text of the Pali Canon; the Buddha’s teachings as contained in the Tipitaka.

บำเพ็ญ

v. to fulfil; cultivate; develop; practice.

บิณฑบาต

food received in the alms-bowl (of a Bhikkhu); alms-gathering; almsfood. v. to go for alms; go for collecting alms; go for alms-gathering; go on an almsround; receive food-offering.

บุคคลาธิษฐาน

exposition in terms of persons; teaching with reference to persons; teaching by means of personification. cf. Dhammadhitthana.

บุญ

merit; meritorious action; virtue; righteousness; moral acts; good works. adj. meritorious; good.

บุญกิริยาวัตถุ

(the three or ten) items of meritorious action; way of making merit.

บุถุชน

ดู ปุถุชน.

บุพกรณ์

preliminary works.

บุพกรรม

a former deed; a deed done on a former existence.

บุพการี

one who does a favour before; a previous benefactor.

บุพกิจ

preliminary function; preliminary duties.

บุพนิมิต

a foregoing sign; prognostic; portent.

บุพเปตพลี

offering dedicated to the deceased.

บุพเพนิวาสานุสติญาณ 

ดู ปุพเพ-.

บุพเพสันนิวาส

living together in the past; previous association; cohabitation in a previous life.

บูชา

worship (external and mental); honor; veneration; homage; devotional attention; devotional offering.

เบญจขันธ์

the Five Aggregates; the five groups of existence; the five causally conditioned elements of existence forming a being or entity, viz., corporeality, feeling, perception, mental formations and consciousness.

เบญจธรรม

the five ennobling Virtues.

เบญจวัคคีย์

“belonging to the group of five”; the five Bhikkhus; the five ascetics; the five mendicants; Annakondanna, Vappa, Bhaddiya, Mahanama, and Assaji.

เบญจศีล

the Five Precepts; the Five Rules of Morality; the Five Training Rules.

เบญจางคประดิษฐ์

five-point prostration; the method of veneration or obeisance by prostrating oneself or kneeling and touching the ground with five parts of the body, viz., the knees, elbows and forehead.

โบสถ์

the uposatha hall; a chapter house; a hall or building in a monastery in which ecclesiastical acts or ceremonies are performed; consecrated assembly hall; (mis.) church; temple.

ใบสีมา

marking slab (usu. made of stone and erected over a buried boundary-marking stone to show its place). ดู ลูกนิมิต.




[ จำนวนคนอ่าน 2401 คน ]

หน้าแรก
ทีมงานธรรมะไทย
แผนผังเว็บไซต์
ค้นหาข้อมูล
ติดต่อธรรมะไทย
สมุดเยี่ยม
ธรรมะในสวน
เครือข่ายธรรมะ
ศูนย์รวมภาพ
สัญลักษณ์ไทย
สมาชิกธรรมะไทย
ในหลวงรัชกาลที่ ๙
กวีธรรมะ
บอร์ดบอกบุญ
สถานปฏิบัติธรรม
สนทนาธรรม
ข่าวธรรมะ
ธรรมะกับเยาวชน
ธรรมะจากหลวงพ่อ
บทความธรรมะ
กรรม
 ทาน
พระไตรปิฏก
เสียงธรรม
วีดีโอธรรมะ
เพลงธรรมะ
ธรรมปฏิบัติ
 คลังแสงแห่งธรรม
 คลังหนังสือธรรมะ
 หลักธรรมนำสุขในยุค๒๐๐๐
 กรรมฐานประจำวันเกิด
 ศีล
 สมาธิ
 วิปัสสนา
พระพุทธศาสนา
พจนานุกรมพุทธศาสน์
หัวข้อธรรม
บทสวดมนต์
มิลินทปัญหา
พระพุทธศาสนาในไทย
ทำเนียบวัดไทย
ศาสนพิธี
อุปสมบทพิธี
วันสำคัญทางศาสนา
การเผยแผ่ศาสนา
 งานปริวาสกรรมทั่วประเทศ
พระพุทธเจ้า
พระพุทธประวัติ
ประวัติพระพุทธสาวก
ทศชาติชาดก
นิทานชาดก
 พุทธวจนในธรรมบท
มงคล ๓๘ ประการ
พุทธศาสนสุภาษิต
นิทานธรรมะบันเทิง
สังเวชนียสถาน ๔ ตำบล
พระพุทธรูปปางต่างๆ
พระพุทธรูปสำคัญ
จีรัง กรุ๊ป
เพจธรรมะไทย
© ธรรมะไทย