พุทธสุภาษิต - ธรรมะไทย

ค้นหาในเว็บไซต์ :

พุทธสุภาษิต

พุทธสุภาษิต เป็นสุนทรพจน์เครื่องเตือนใจ ให้ดำเนินในสัมมาปฏิบัติได้เป็นอย่างดี เพื่อให้เป็นสักขีพยานเด่นชัดอยู่ในใจของนักธรรมอยู่เสมอ

#	เรื่อง	อ่าน
0134	อตฺตโน ว อเวกฺเขยฺย กตานิ อกตานิ จ พึ่งมองดูกิจที่ตนทำแล้ว และยังไม่ทำ	895
0133	อตฺตา หิ อตฺตโน นาโถ ตนแลเป็นที่พึ่งของตน	1318
0132	อตฺตา หิ กิร ทุทฺทโม ได้ยินว่าตนแลฝึกได้ยาก	752
0131	อตฺตา ว อตฺตโน คติ ตนเทียวเป็นคติของตน	646
0130	อตฺตา หเว ชิตํ เสยฺโย ชํานะตนนั้นแหละเป็นดี	1198
0129	อตฺตานํ น ทเท โปโส บุรุษไม่พึงให้ซึ่งตน	724
0128	อทสฺสเนน พาลานํ นิจฺจเมว สุขี สิยา บุคคลพึงเป็นผู้สุขเป็นนิตย์แท้จริง เพราะไม่พบชนพาล	537
0127	อตฺถมฺหิ ชาตมฺหิ สุขา สหายา สหายทั้งหลาย เมื่อมีความต้องการเกิดขึ้น ย่อมนํามาซึ่งความสุข	645
0126	อนุฎฺฐานมาลา ฆรา เรือนมีความไม่หมั่นเป็นมลทิน	540
0125	อปฺปมตฺตา น มียนฺติ ผู้ไม่ประมาทย่อมไม่ตาย	1569
0124	อปฺปมาทํ ปสํสนฺติ บัณฑิตย่อมสรรเสริญความไม่ประมาท	768
0123	อปฺปมาทรตา โหถ ท่านทั้งหลายจงยินดีในความไม่ประมาท	833
0122	อปฺปมาเท ปโมทนฺติ บัณฑิตย่อมบันเทิงในความไม่ประมาท	640
0121	อปฺปมาโท อมตํ ปทํ ความไม่ประมาทเป็นทางไม่ตาย	1405
0120	อโยคา ภูริสงฺขโย ความสิ้นแห่งปัญญาเพราะไม่ประกอบ	702
0119	อวิชฺชา ปรมํ มลํ ความเขลาไม่รู้จริงเป็นมลทินอย่างยิ่ง	719
0118	อสชฺฌายมลา มนฺตา มนต์ (คือข้อที่พึงขึ้นใจ) มิไม่ท่องบ่นเป็นมลทิน	675
0117	อสนฺเตตฺถ น ทิสฺสนฺติ อสัตบุรุษในทีนี้ก็ไม่ปรากฏ	573
0116	อสาธุํ สาธุนา ชิเน พึงชำนะความไม่ดี (ของเขา) ด้วยความดี (ของเรา)	926
0115	อโรคา ปรมา ลาภา ความหาโรคมิได้ ชื่อว่าเป็นลาภอย่างยิ่ง	937