พุทธสุภาษิต - ธรรมะไทย

ค้นหาในเว็บไซต์ :

พุทธสุภาษิต

พุทธสุภาษิต เป็นสุนทรพจน์เครื่องเตือนใจ ให้ดำเนินในสัมมาปฏิบัติได้เป็นอย่างดี เพื่อให้เป็นสักขีพยานเด่นชัดอยู่ในใจของนักธรรมอยู่เสมอ

#	เรื่อง	อ่าน
0239	อเปโต ทมสจฺเจน น โส กาสาวมรหติ บรรพชิตปราศจากทมะ (ความข่มใจ) และสัจจะ นั้นย่อมไม่ควรผ้ากาสาวะ	4
0238	อทุฏฺฐจิตฺโต ภาเสยฺยํ คิรํ สจฺจูปสญฺหิตํ คนมีจิตไม่ประทุษร้าย พึงกล่าววาจาอันกำกับด้วยสัจจะ	14
0237	ตตฺริจฺฉา อติโลเภน อตฺถมฺหาเยว หายติ คนย่อมเสื่อมจากประโยชน์แท้จริง เพราะความอยากและความโลภเหลือเกินในอารมณ์นั้น ๆ	26
0236	อตฺโถ อตฺถิ สุชาตสฺมึ ประโยชน์ย่อมมีในคนผู้มีชาติดี	27
0235	อตฺตปฺปสํสโก โปโส นายํ อสฺมากํ รุจฺจติ คนสรรเสริญตัวเองนี้ พวกเราอย่าพอใจ	43
0234	สนฺติเมว สิกฺเขยฺย พึงศึกษาความสงบ	68
0233	สเจ ลเภถ นิปกํ สหายํ จเรยฺย เตนตฺตมโน สติมา ผิว่าพึงได้สหายผู้ปราชญ์เปรื่องไซร้ พึงปลื้มใจมีสติเที่ยวไปกับสหายนั้น	50
0232	สจฺจมนุรกฺเขยฺย พึงตามรักษาสัตย์	63
0231	เย เวรํ นุปยฺหนฺติ เวรํ เตสูปสมฺมติ คนเหล่าใดไม่จองเวร เวรของคนเหล่านั้นย่อมระงับ	64
0230	เย วรํ อุปนยฺหนฺติ เวรํ เตสํ น สมฺมติ คนเหล่าใดจองเวรไว้ เวรของคนเหล่านั้นย่อมไม่ระงับ	87
0229	ปญฺญํ นปฺปมชฺเชยฺย อย่าประมาทปัญญา	123
0228	โน เจ ลเภถ นิปกํ สหายํ เอโก จเร น จ ปาปานิ กยิรา ถ้าไม่พึงได้สหายผู้ปราชญ์เปรื่องไซร้ ควรเที่ยวไปคนเดียว และไม่ควรทำบาป	96
0227	น หิ เวเรน เวรานิ สมฺมนฺตีธ กุทาจนํ ในกาลไหน ๆ เวรในโลกนี้ย่อมไม่ระงับเพราะเวรเลย	155
0226	น หิ โน สงฺครนฺเตน มหาเสเนน มจฺจุนา ความผัดผ่อน กับความตายอันมีเสนาใหญ่นั้นไม่มีเลยทีเดียว	95
0225	นปฺปฏิกงฺเข อนาคตํ ไม่ควรมุ่งหมายถึงอารมณ์ที่ยังมาไม่ถึง	100
0224	เต ทีฆรตฺตํ โสจนฺติ เย ปมชฺชนฺติ มาณวา มาณพเหล่าใดประมาท มาณพเหล่านั้นย่อมโศกเศร้าตลอดราตรีนาน	93
0223	จาคมนุพฺรูเหยฺย พึงพอกพูนความสละ (สิ่งเป็นข้าศึกแก่ใจ)	142
0222	กมฺมํ สตฺเต วิภชติ ยทิทํ หีนปฺปณีตตาย กรรมย่อมจำแนกสัตว์คือให้เลวและประณีต	204
0221	อเวเรน จ สมฺมนฺติ ที่จริงเวรย่อมระงับด้วยไม่มีเวร	209
0220	อตีตํ นานุวากเมยฺย ไม่ควรให้อารมณ์ที่ล่วงไปแล้วมาตามอยู่ในจิต	215