พุทธสุภาษิต - ธรรมะไทย

ค้นหาในเว็บไซต์ :

พุทธสุภาษิต

พุทธสุภาษิต เป็นสุนทรพจน์เครื่องเตือนใจ ให้ดำเนินในสัมมาปฏิบัติได้เป็นอย่างดี เพื่อให้เป็นสักขีพยานเด่นชัดอยู่ในใจของนักธรรมอยู่เสมอ

#	เรื่อง	อ่าน
0256	วิหญฺญติ จิตฺตวสานุวตฺตี คนชอบประพฤติตามอำนาจจิตย่อมลำบาก	16
0255	วาจํ ปมุญฺเจ กุสลํ นาติเวลํ ควรเปล่งวาจาที่ดีไม่ให้เกินเวลาไป	19
0254	มา สุ ตฺวํ อกริ ปาปํ ท่านอย่าทำบาปเลย	43
0253	มา โกธสฺส วสํ คมิ อย่าลุอำนาจแห่งความโกรธ	43
0252	พาโล อปรินายโก คนพาลมิใช่คนหัวหน้า	47
0251	นานตฺถกามสฺส กเรยฺย อตฺถํ ไม่ควรทำประโยชน์แก่คนที่หวังความพินาศ	36
0250	น สนฺถวํ กาปุรเสนกยิรา ไม่ควรทำความชอบพอกับคนชั่ว	54
0249	น สงฺคโม ปาปชเนน เสยฺโย สมาคมด้วยบาปชน ไม่ดีเลย	64
0248	นเม นามนฺตสฺส ภเช ภชนฺตํ ควรนอบน้อมแก่คนที่นอบน้อมเรา ควรคบคนที่คบเรา	148
0247	ทุลฺลโภ องฺคสมฺปนฺโน คนถึงพร้อมด้วยองค์คุณหาได้ยาก	53
0246	จตุราคติคมนํ นปฺปสํสนฺติ ปณฺฑิตา บัณฑิตไม่สรรเสริญความถึงอคติ ๔	72
0245	กิจฺจานิ กุพฺพสฺส กเรยฺย กิจฺจํ ควรทำกิจแก่คนที่ช่วยทำกิจ	85
0244	กาโล ฆสติ ภูตานิ สพฺพาเนว สหตฺตนา กาลย่อมกินสรรพสัตว์กับทั้งตนเอง	91
0243	กาเรยฺย โยคํ ธุวมปฺปมตฺโต คนไม่ประมาทควรทำความเพียรร่ำไป	97
0242	อุเปโต ทมสจฺเจน สเว กาสาวมรหติ บรรพชิตกอปร์ด้วยทมะและสัจจะนั้นแลย่อมควรผ้ากาสาวะ	86
0241	อิจฺฉา หิ อนนฺตโครจา อันที่จริงความอยากมีอารมณ์ไม่มีที่สุด	91
0240	อสนฺโต นิรยํ ยนฺติ อสัตบุรุษย่อมไปนรก	96
0239	อเปโต ทมสจฺเจน น โส กาสาวมรหติ บรรพชิตปราศจากทมะ (ความข่มใจ) และสัจจะ นั้นย่อมไม่ควรผ้ากาสาวะ	83
0238	อทุฏฺฐจิตฺโต ภาเสยฺยํ คิรํ สจฺจูปสญฺหิตํ คนมีจิตไม่ประทุษร้าย พึงกล่าววาจาอันกำกับด้วยสัจจะ	98
0237	ตตฺริจฺฉา อติโลเภน อตฺถมฺหาเยว หายติ คนย่อมเสื่อมจากประโยชน์แท้จริง เพราะความอยากและความโลภเหลือเกินในอารมณ์นั้น ๆ	108