พุทธสุภาษิต - ธรรมะไทย

ค้นหาในเว็บไซต์ :

พุทธสุภาษิต

พุทธสุภาษิต เป็นสุนทรพจน์เครื่องเตือนใจ ให้ดำเนินในสัมมาปฏิบัติได้เป็นอย่างดี เพื่อให้เป็นสักขีพยานเด่นชัดอยู่ในใจของนักธรรมอยู่เสมอ

#	เรื่อง	อ่าน
0189	มนุญฺญเมว ภาเสยฺย ควรพูดแต่วาจาเป็นที่พอใจ	11
0188	มนฺตีสุ อกุตูหลํ ในการปรึกษาย่อมต้องการคนไม่พูดพล่าม	32
0187	นามนุญฺญํ กุทาจนํ ไม่ควรพูดวาจาไม่เป็นที่พอใจในกาลไหน ๆ	29
0186	น หิ มุญฺเจยฺย ปาปิกํ ไม่ควรเปล่งวาจาลามกเลย	62
0185	น เว อนตฺถกุสเลน อตฺถจริยา สุขาวหา ความประพฤติประโยชน์ กันคนฉลาดในสิ่งไม่เป็นประโยชน์ ไม่นำความสุขมาเลย	47
0184	น วิสฺสเส อวิสฺสฏฺเฐ ไม่ควรคุ้นเคยในคนที่ไม่คุ้นเคยกัน	56
0183	น ตํ ชิตํ สาธุ ชิตํ ยํ ชิตํ อวชิยติ ชำนะ สิ่งที่ชำนะแล้วกลับแพ้ได้ย่อมไม่ดี	60
0182	นกฺขตฺตํ ปฏิมาเนนฺตํ อตฺโถ พาลํ อุปจฺจคา ประโยชน์ล่วงเลยคนพาลผู้ถือฤกษ์ไปเสีย	2403
0181	ถีนํ ภาโว ทุราชาโน ภาวะของสตรีรู้ได้ยาก	2402
0180	เตลปตฺตํ ยถา ปริหเรยฺย เอวํ สจิตฺตมนุรกฺเข สติยา คนต้องประคองภาชนะเต็มด้วยน้ำมันฉันใด ต้องตามรักษาจิตของตนไว้ด้วยสติฉันนั้น	2401
0179	ตํ คณฺเหยฺย ยทปณฺณกํ สิ่งใดไม่ผิดพึงถือเอาสิ่งนั้น	2393
0178	ตํ โข ชิตํ สาธุ ชิตํ ยํ ชิตํ นาวชิยฺยติ ชำนะสิ่งที่ชำนะ (คราวเดียว) แล้วไม่กลับแพ้ได้ นั่นแลเป็นดี	2399
0177	กลฺยาณเมว มุญฺเจยฺย ควรเปล่งแต่วาจางาม	2390
0176	กุฏฺฐํ วิปฺผวิตํ เสยฺโย นเตฺว เว กิจฺจิ โย นโร ไม้ลอยน้ำยังดีกว่าบางคนที่ไม่พูดจริง	2385
0175	เอโกว เสยฺโย ปุริโส สปญฺโญ โย ภาสิตสฺส วิชานาติ อตฺถํ คนมีปัญญารู้อรรถแห่งภาษิตชัดเจนคนเดียวเท่านั้นก็ประเสริฐมาก	2395
0174	อุกฺกฏฺเฐ สูรมิจฺฉนฺติ ในการสลักสำคัญย่อมต้องการคนกล้า	2384
0173	อาโรคฺยมิจฺเฉ ปรมญฺจ ลาภํ พึงปรารถนาความไม่มีโรคซึ่งเป็นลาภอย่างยิ่ง	2388
0172	อนุปาเยน โย อตฺถํ อิจฺฉติ โส วิหญฺญติ ผู้ใดอยากได้ประโยชน์โดยมิใช่อุบาย ผู้นั้นย่อมลำบาก	2383
0171	อติโลโภ หิ ปาปโก ความโลภจัดเป็นสภาพความลามกแท้	2395
0170	อุตฺโถ อตฺถสฺส นกฺขตฺตํ กิริสฺสนฺติ ตารกา ประโยชน์เป็นฤกษ์ของประโยชน์ ดวงดาวจักทำอะไรได้	2402