พุทธสุภาษิต - ธรรมะไทย

ค้นหาในเว็บไซต์ :

พุทธสุภาษิต

พุทธสุภาษิต เป็นสุนทรพจน์เครื่องเตือนใจ ให้ดำเนินในสัมมาปฏิบัติได้เป็นอย่างดี เพื่อให้เป็นสักขีพยานเด่นชัดอยู่ในใจของนักธรรมอยู่เสมอ

#	เรื่อง	อ่าน
0318	โกธํ ทเมน อุจฺฉินฺเท พึงตัดความโกรธด้วยความข่มใจ	22
0317	ขโณ โว มา อุปจฺจคา อย่าปล่อยกาลเวลาให้ล่วงไปโดยเปล่าประโยชน์	51
0316	ขนฺติ ตโป ตปสฺสิโน ความอดทน เป็นตปะ ( ตบะ ) ของผู้พากเพียร	26
0315	วาจํ ปมุญเจ กุสลํ นาติเวลํ ไม่ควรเปล่งวาจาที่ดี ให้เกินแก่ควรกาล	51
0314	น จาปิ วิตฺเตน ชรํ วิหนฺติ อนึ่ง คนย่อมกำจัดความแก่ด้วยทรัพย์ไม่ได้	43
0313	ธีโร จ น เวธติ ผุฏฺโฐ แต่ปรัชญ์ถูกผัสสะกระทบแล้วย่อมไม่หวั่นไหว	49
0312	หินชจฺโจปิ เจ โหติ อุฏฺฐาตา ธิติมา นโร อาจารสีลสมฺปนฺโน นิเส อคฺคีว ภาสติํ คนเราถึงมีชาติกำเนิดต่ำ แต่หากขยันหมั่นเพียร มีปัญญาประกอบด้วย อาจาระและศีลก็รุ่งเรืองได้ เหมือนไฟถึงอยู่ในคืนมืดก็สว่างไสว	77
0311	ทุลฺลภํ ทสฺสนํ โหติ สมฺพุทฺธานํ อภิณฺหโส (ยากที่จะได้เห็นพระพุทธเจ้าเนือง ๆ)	65
0310	ธมฺมเทสฺสี ปราภโว ผู้เกลียดธรรม เป็นผู้เสื่อม	87
0309	ทารุํ นมยนฺติ ตจฺฉกา อตฺตานํ ทมยนฺติ ปณฺฑิตา บัณฑิตย่อมดัดตน เหมือนช่างไม้ดัดไม้ฉะนั้น	86
0308	อุฏฺฐาตา วินฺทเต ธนํ คนขยัน ย่อมหาทรัพย์ได้	210
0307	ตีหิ วิชฺชาหิ สมฺปนฺโน สนฺโต ขีณปุนพฺภโว ท่านผู้ถึงพร้อมด้วยวิชชา ๓ เป็นผู้สงบมีภพใหม่สิ้นแล้ว	72
0306	ตสฺมา หิ ปญฺญาว ธเนน เสยฺโย เหตุนั้นปัญญานั่นแลประเสริฐกว่าทรัพย์	103
0305	กาเมหิ โลกมฺหิ ว นตฺถิ ติตฺติ ความอิ่มด้วยกามไม่มีเลยในโลก	80
0304	กมฺมุนา วตฺตตี โลโก สัตว์โลกย่อมเป็นไปเพราะกรรม	519
0303	อูนา ว หุตฺวาน ชหนุติ เทหํ ผู้บริโภคกามเป็นผู้ยังพร่องใจอยู่ละร่างกายไป	79
0302	อลํ พาลสุส โนหาย โน จ ปารคเวสิโน รูปร่างนี้พอที่จะหลงแห่งคนพาล ก็แต่ว่าไม่พอที่จะหลงแห่งคนผู้แสวงหาฝั่งโน้น คือนิพพาน	85
0301	อปฺปมาเทน สมฺปาเทถ ท่านทั้งหลายจงยังความไม่ประมาทให้ถึงพร้อม	119
0300	อปฺปมาทญฺจ เมธาวี ธนํ เสฏฺฐํว รกฺขติ ปราชญ์ย่อมรักษาความไม่ประมาทไว้ เหมือนทรัพย์อย่างประเสริฐสุด	121
0299	อปฺปมตฺโต หิ ฌายนฺโต ปปฺโปติ วิปุลํ สุขํ เพราะว่าผู้ไม่ประมาทพินิจอยู่ ย่อมถึงความสุขอันไพบุลย์	123