พุทธสุภาษิต - ธรรมะไทย

ค้นหาในเว็บไซต์ :

พุทธสุภาษิต

พุทธสุภาษิต เป็นสุนทรพจน์เครื่องเตือนใจ ให้ดำเนินในสัมมาปฏิบัติได้เป็นอย่างดี เพื่อให้เป็นสักขีพยานเด่นชัดอยู่ในใจของนักธรรมอยู่เสมอ

#	เรื่อง	อ่าน
0233	สเจ ลเภถ นิปกํ สหายํ จเรยฺย เตนตฺตมโน สติมา ผิว่าพึงได้สหายผู้ปราชญ์เปรื่องไซร้ พึงปลื้มใจมีสติเที่ยวไปกับสหายนั้น	5
0232	สจฺจมนุรกฺเขยฺย พึงตามรักษาสัตย์	29
0231	เย เวรํ นุปยฺหนฺติ เวรํ เตสูปสมฺมติ คนเหล่าใดไม่จองเวร เวรของคนเหล่านั้นย่อมระงับ	38
0230	เย วรํ อุปนยฺหนฺติ เวรํ เตสํ น สมฺมติ คนเหล่าใดจองเวรไว้ เวรของคนเหล่านั้นย่อมไม่ระงับ	58
0229	ปญฺญํ นปฺปมชฺเชยฺย อย่าประมาทปัญญา	92
0228	โน เจ ลเภถ นิปกํ สหายํ เอโก จเร น จ ปาปานิ กยิรา ถ้าไม่พึงได้สหายผู้ปราชญ์เปรื่องไซร้ ควรเที่ยวไปคนเดียว และไม่ควรทำบาป	73
0227	น หิ เวเรน เวรานิ สมฺมนฺตีธ กุทาจนํ ในกาลไหน ๆ เวรในโลกนี้ย่อมไม่ระงับเพราะเวรเลย	111
0226	น หิ โน สงฺครนฺเตน มหาเสเนน มจฺจุนา ความผัดผ่อน กับความตายอันมีเสนาใหญ่นั้นไม่มีเลยทีเดียว	72
0225	นปฺปฏิกงฺเข อนาคตํ ไม่ควรมุ่งหมายถึงอารมณ์ที่ยังมาไม่ถึง	83
0224	เต ทีฆรตฺตํ โสจนฺติ เย ปมชฺชนฺติ มาณวา มาณพเหล่าใดประมาท มาณพเหล่านั้นย่อมโศกเศร้าตลอดราตรีนาน	72
0223	จาคมนุพฺรูเหยฺย พึงพอกพูนความสละ (สิ่งเป็นข้าศึกแก่ใจ)	120
0222	กมฺมํ สตฺเต วิภชติ ยทิทํ หีนปฺปณีตตาย กรรมย่อมจำแนกสัตว์คือให้เลวและประณีต	147
0221	อเวเรน จ สมฺมนฺติ ที่จริงเวรย่อมระงับด้วยไม่มีเวร	170
0220	อตีตํ นานุวากเมยฺย ไม่ควรให้อารมณ์ที่ล่วงไปแล้วมาตามอยู่ในจิต	182
0219	อชฺเชว กิจฺจมาตปฺปํ ควรรีบทำความเพียรในวันนี้ทีเดียว พุทธสุภาษิต	174
0218	มหาการุณิโก นาโถ ท่านผู้เป็นที่พึ่ง ย่อมประกอบด้วยกรุณาใหญ่	135
0217	มนาโป โหติ ขนฺติโก คนมีขันติย่อมเป็นที่ชอบใจของผู้อื่น	158
0216	ทุลฺลภา ขณสมฺปตฺติ ความถึงพร้อมแห่งขณะหาได้ยาก	197
0215	ขนฺติ หิตสุขาวหา ขันตินำมาซึ่งประโยชน์สุข	174
0214	ขนฺติ พลํ ว ยตีนํ ขันติเป็นกำลังของผู้บำเพ็ญพรต	149