พุทธสุภาษิต - ธรรมะไทย

ค้นหาในเว็บไซต์ :

พุทธสุภาษิต

พุทธสุภาษิต เป็นสุนทรพจน์เครื่องเตือนใจ ให้ดำเนินในสัมมาปฏิบัติได้เป็นอย่างดี เพื่อให้เป็นสักขีพยานเด่นชัดอยู่ในใจของนักธรรมอยู่เสมอ

#	เรื่อง	อ่าน
0203	อนตฺถาเยว วฑฺฒนฺติ พาลํ อจฺจูปเสวโต ความฉิบหายส่วนเดียว ย่อมเจริญแก่คนผู้ส้องเสพพาลเกินไป	19
0202	หาเปติ อตฺถํ ทุมฺเมโธ คนมีปัญญาทราม ย่อมทำประโยชน์ให้เสื่อม	18
0201	สีลํ โลเก อนุตฺตรํ ศีลเป็นเยี่ยมในโลก	37
0200	สาธุ โข สิปฺปกํ นาม อปิยาทิสกีทิสํ ขึ้นชื่อว่าศิลปะ แม้เช่นใดเช่นหนึ่ง ก็ยังประโยชน์ให้สำเร็จได้แล	24
0199	สาธุ สมฺพหุลา ญาติ ญาติมากหลายยังประโยชน์ให้สำเร็จ	30
0198	สาธุ โข ปณฺฑิโต นาม ขึ้นชื่อว่านักปราชญ์ ทำให้สำเร็จได้แท้จริง	30
0197	สพฺพญฺเจ ปฐวี ทชฺชา นากตญฺญุมภิราธเย หากจะให้สมบัติในแผ่นดินทั้งปวง ก็ยังคนอกตัญญูให้ยินดีไม่ได้	41
0196	สนฺโต สตฺตหิเต รตา คนดีทั้งหลายยินดีในความเกื้อกูลสัตว์	57
0195	วิสฺสาสา ภยมนฺเวติ ภัยย่อมตามมาจากคนที่คุ้นเคยกัน	75
0194	วิสฺสฏฺเฐปิ น วิสฺสเส แม้ในคนคุ้นเคย ก็ไม่ควรไว้ใจ	96
0193	วายเมเถว ปุริโส เป็นชายควรพยายามร่ำไป	92
0192	ยํ ลทฺธํ เตน ตุฏฺฐพฺพํ ได้สิ่งใดพึงพอใจด้วยสิ่งนั้น	111
0191	โมกฺโข กลฺยาณิยา สาธุ เปล่งวาจางามยังประโยชน์ให้สำเร็จ	199
0190	มุตฺวา ตปติ ปาปิกํ คนย่อมเดือดร้อนเพราะเปล่งวาจาชั่ว	96
0189	มนุญฺญเมว ภาเสยฺย ควรพูดแต่วาจาเป็นที่พอใจ	135
0188	มนฺตีสุ อกุตูหลํ ในการปรึกษาย่อมต้องการคนไม่พูดพล่าม	128
0187	นามนุญฺญํ กุทาจนํ ไม่ควรพูดวาจาไม่เป็นที่พอใจในกาลไหน ๆ	102
0186	น หิ มุญฺเจยฺย ปาปิกํ ไม่ควรเปล่งวาจาลามกเลย	125
0185	น เว อนตฺถกุสเลน อตฺถจริยา สุขาวหา ความประพฤติประโยชน์ กันคนฉลาดในสิ่งไม่เป็นประโยชน์ ไม่นำความสุขมาเลย	128
0184	น วิสฺสเส อวิสฺสฏฺเฐ ไม่ควรคุ้นเคยในคนที่ไม่คุ้นเคยกัน	139