พุทธสุภาษิต - ธรรมะไทย

ค้นหาในเว็บไซต์ :

พุทธสุภาษิต

พุทธสุภาษิต เป็นสุนทรพจน์เครื่องเตือนใจ ให้ดำเนินในสัมมาปฏิบัติได้เป็นอย่างดี เพื่อให้เป็นสักขีพยานเด่นชัดอยู่ในใจของนักธรรมอยู่เสมอ

#	เรื่อง	อ่าน
0291	ปาปมิตฺโต ปาปสโข ปาปอาจารโคจโร คนมีมิตรลามก มีสหายลามก ย่อมมีอาจาระและโคจรลามก	9
0290	ปณฺฑิโต สีลสมฺปนฺโน ชลํ อคฺคีว ภาสติ บัณฑิตสมบูรณ์ด้วยศีล ย่อมสว่างไสวเหมือนไฟโพลง	18
0289	นิหียติ ตสฺส ยโส กาฬปกฺเขว จนฺทิมา ยศของผู้นั้นย่อมเสื่อมลง เหมือนดวงจันทร์ในข้างแรม	27
0288	นิหีนเสวี น จ วุฑฺฒิเสวี นิหียติ กาฬปกฺเขว จนฺทิมา คนเสพความเสื่อมและไม่เสพความเจริญ ย่อมเสื่อมลงเหมือนพระจันทร์ในข้างแรม	40
0287	ทาสกกมฺมกรา เหฏฺฐา ทาสกรรมกรเหมือนทิศเบื้องล่าง	47
0286	อุทฺธํ สมณพฺราหฺมณา สมณพราหมณ์เหมือนทิศเบื้องบน	57
0285	อิติ วิสฺสฏฺฐกมฺมนฺเต อตฺถา อจฺเจนฺติมาณเว ประโยชน์ทั้งหลายย่อมล่วงเลยมาณพผู้ทิ้งการงานเสีย ดังนี้	54
0284	อาปูรติ ตสฺส ยโส สุกฺกปกฺเขว จนฺทิมา ยศของคนผู้ไม่ล่วงอคติ ย่อมเต็มขึ้นเหมือนพระจันทร์ในข้างขึ้น	61
0283	อาจริยา ทกฺขิณา ทิสา อาจารย์เหมือนทิศเบื้องขวา	62
0282	ราคโทสโมหกฺขยา นิพฺพุโต พระอริยเจ้า นิพพานแล้วเพราะสิ้นแห่ง ราคะ โทสะ โมหะ	67
0281	สพฺเพวนิกฺขิปิสฺสนฺติ ภูตา โลเก สมุสฺสยํ สัตว์ผู้เกิดมาแล้วด้วยกัน จักทิ้งร่างกายไว้ในโลก	82
0280	สพฺพํ เภทปริยนฺตํ เอวํ มจฺจาน ชีวิตํ ภาชนะดินทั้งปวงมีความแตกเป็นที่สุดฉันใด ชีวิตของสัตว์ทั้งหลายก็ฉันนั้น	71
0279	สทฺธมฺโม สพฺภิ รักฺขิโต พระสัทธรรมอันสัตบุรุษรักษา	3247
0278	นิพฺพานํ ปรมํ วทนฺติ พุทฺธา ท่านผู้รู้ทั้งหลายกล่าวนิพพานว่าเป็นธรรมอย่างยิ่ง	3204
0277	ททโต ปุญฺญํ ปวฑฺฒติ บุญของผู้ให้ทานย่อมเจริญมาก	3200
0276	เตสํ วูปสโม สุโข ความที่สังขารเหล่านั้นสงบระงับเป็นสุข	3185
0275	จิตฺตํ อตฺตโน อุชุกมกํสุ สาธุชนได้ทำจิตของตนให้ตรง	3200
0274	ขนฺติ ปรมํ ตโป ตีติกฺขา ความอด คือความทนทานเป็นตบะ (คือธรรมเผาผลาญบาปธรรม) อย่างยิ่ง	3204
0273	กุสโลว ชหาติ ปาปกํ คนฉลาดนั้นแหละย่อมละสิ่งลามก	3191
0272	อุปฺปาทวยธมฺมิโน สังขารทั้งหลายมีความเกิดขึ้นแล้วเสื่อมไปเป็นธรรมดา	3194