พุทธสุภาษิต - ธรรมะไทย

ค้นหาในเว็บไซต์ :

พุทธสุภาษิต

พุทธสุภาษิต เป็นสุนทรพจน์เครื่องเตือนใจ ให้ดำเนินในสัมมาปฏิบัติได้เป็นอย่างดี เพื่อให้เป็นสักขีพยานเด่นชัดอยู่ในใจของนักธรรมอยู่เสมอ

#	เรื่อง	อ่าน
0324	น หึสนฺติ อกิญฺจนํ ไม่มีอะไรเลย ไม่มีใครเบียดเบียน	12
0323	ธนํ จเช องฺควรสฺส เหตุ พึงสละทรัพย์ เพื่อรักษาอวัยวะ	31
0322	มา มโท ภรตูสภ ผู้มีภาระปกครองรัฐ จงอย่าได้ประมาทเลย	35
0321	ธมฺเมน วิตฺตเมเสยฺย บุคคลพึงหาเลี้ยงชีพ โดยทางชอบธรรม	42
0320	ยํ เว เสวติ ตาทิโส คบคนเช่นใด ย่อมเป็นคนเช่นนั้น	65
0319	อตฺตานํ ทมยนฺติ สุพฺพตา ผู้ประพฤติดี ย่อมฝึกตนอยู่เป็นนิจ	49
0318	โกธํ ทเมน อุจฺฉินฺเท พึงตัดความโกรธด้วยความข่มใจ	84
0317	ขโณ โว มา อุปจฺจคา อย่าปล่อยกาลเวลาให้ล่วงไปโดยเปล่าประโยชน์	94
0316	ขนฺติ ตโป ตปสฺสิโน ความอดทน เป็นตปะ ( ตบะ ) ของผู้พากเพียร	94
0315	วาจํ ปมุญเจ กุสลํ นาติเวลํ ไม่ควรเปล่งวาจาที่ดี ให้เกินแก่ควรกาล	109
0314	น จาปิ วิตฺเตน ชรํ วิหนฺติ อนึ่ง คนย่อมกำจัดความแก่ด้วยทรัพย์ไม่ได้	82
0313	ธีโร จ น เวธติ ผุฏฺโฐ แต่ปรัชญ์ถูกผัสสะกระทบแล้วย่อมไม่หวั่นไหว	75
0312	หินชจฺโจปิ เจ โหติ อุฏฺฐาตา ธิติมา นโร อาจารสีลสมฺปนฺโน นิเส อคฺคีว ภาสติํ คนเราถึงมีชาติกำเนิดต่ำ แต่หากขยันหมั่นเพียร มีปัญญาประกอบด้วย อาจาระและศีลก็รุ่งเรืองได้ เหมือนไฟถึงอยู่ในคืนมืดก็สว่างไสว	143
0311	ทุลฺลภํ ทสฺสนํ โหติ สมฺพุทฺธานํ อภิณฺหโส (ยากที่จะได้เห็นพระพุทธเจ้าเนือง ๆ)	90
0310	ธมฺมเทสฺสี ปราภโว ผู้เกลียดธรรม เป็นผู้เสื่อม	134
0309	ทารุํ นมยนฺติ ตจฺฉกา อตฺตานํ ทมยนฺติ ปณฺฑิตา บัณฑิตย่อมดัดตน เหมือนช่างไม้ดัดไม้ฉะนั้น	110
0308	อุฏฺฐาตา วินฺทเต ธนํ คนขยัน ย่อมหาทรัพย์ได้	293
0307	ตีหิ วิชฺชาหิ สมฺปนฺโน สนฺโต ขีณปุนพฺภโว ท่านผู้ถึงพร้อมด้วยวิชชา ๓ เป็นผู้สงบมีภพใหม่สิ้นแล้ว	96
0306	ตสฺมา หิ ปญฺญาว ธเนน เสยฺโย เหตุนั้นปัญญานั่นแลประเสริฐกว่าทรัพย์	145
0305	กาเมหิ โลกมฺหิ ว นตฺถิ ติตฺติ ความอิ่มด้วยกามไม่มีเลยในโลก	102