พุทธสุภาษิต - ธรรมะไทย

ค้นหาในเว็บไซต์ :

พุทธสุภาษิต

พุทธสุภาษิต เป็นสุนทรพจน์เครื่องเตือนใจ ให้ดำเนินในสัมมาปฏิบัติได้เป็นอย่างดี เพื่อให้เป็นสักขีพยานเด่นชัดอยู่ในใจของนักธรรมอยู่เสมอ

#	เรื่อง	อ่าน
0262	วิชฺชาจรณสมฺปนฺโน โส เสฏฺโฐ เทวมานุเส ท่านผู้ถึงพร้อมด้วยวิชชา และจรณะประเสริฐสุดในหมู่เทวดาและมนุษย์	14
0261	ขตฺติโย เสฏฺโฐ ชเนตสฺมึ กษัตริย์เป็นผู้ประเสริฐสุดในหมู่ชน	21
0260	โส ปสฺสติ อตฺถทตฺถํ ปรตฺถํ เขา (คือผู้มีจิตไม่ขุ่นมัว) ย่อมเห็นประโยชน์ตนและประโยชน์ท่าน	31
0259	สุโข หเว สปฺปุริเสน สงฺคโม ความสมาคมด้วยสัตบุรุษเป็นสุขที่แท้จริง	40
0258	สนฺโต สคฺคปรายนา สัตบุรุษมีสวรรค์เป็นที่ไปในเบื้องหน้า	41
0257	สงฺเกเถว อมิตฺตสฺมึ ควรรังเกียจทีเดียวในอมิตร (คือข้าศึก)	37
0256	วิหญฺญติ จิตฺตวสานุวตฺตี คนชอบประพฤติตามอำนาจจิตย่อมลำบาก	59
0255	วาจํ ปมุญฺเจ กุสลํ นาติเวลํ ควรเปล่งวาจาที่ดีไม่ให้เกินเวลาไป	55
0254	มา สุ ตฺวํ อกริ ปาปํ ท่านอย่าทำบาปเลย	81
0253	มา โกธสฺส วสํ คมิ อย่าลุอำนาจแห่งความโกรธ	88
0252	พาโล อปรินายโก คนพาลมิใช่คนหัวหน้า	76
0251	นานตฺถกามสฺส กเรยฺย อตฺถํ ไม่ควรทำประโยชน์แก่คนที่หวังความพินาศ	52
0250	น สนฺถวํ กาปุรเสนกยิรา ไม่ควรทำความชอบพอกับคนชั่ว	88
0249	น สงฺคโม ปาปชเนน เสยฺโย สมาคมด้วยบาปชน ไม่ดีเลย	87
0248	นเม นามนฺตสฺส ภเช ภชนฺตํ ควรนอบน้อมแก่คนที่นอบน้อมเรา ควรคบคนที่คบเรา	164
0247	ทุลฺลโภ องฺคสมฺปนฺโน คนถึงพร้อมด้วยองค์คุณหาได้ยาก	76
0246	จตุราคติคมนํ นปฺปสํสนฺติ ปณฺฑิตา บัณฑิตไม่สรรเสริญความถึงอคติ ๔	91
0245	กิจฺจานิ กุพฺพสฺส กเรยฺย กิจฺจํ ควรทำกิจแก่คนที่ช่วยทำกิจ	108
0244	กาโล ฆสติ ภูตานิ สพฺพาเนว สหตฺตนา กาลย่อมกินสรรพสัตว์กับทั้งตนเอง	131
0243	กาเรยฺย โยคํ ธุวมปฺปมตฺโต คนไม่ประมาทควรทำความเพียรร่ำไป	135