โมกฺโข กลฺยาณิยา สาธุ เปล่งวาจางามยังประโยชน์ให้สำเร็จ
โมกฺโข กลฺยาณิยา สาธุ เปล่งวาจางามยังประโยชน์ให้สำเร็จ
พุทธสุภาษิต
เอกนิบาตชาดก
๏ คำอ่านภาษาบาลี
> โมกฺโข กลฺยาณิยา สาธุ
> (อ่านว่า: โมก-โข กัล-ยา-นิ-ยา สา-ทุ)
---
คำอธิบายเพิ่มเติม
พุทธสุภาษิตนี้เน้นย้ำเรื่อง "วาทศิลป์" หรือ "สัมมาวาจา" (การเจรจาชอบ) โดยมีนัยสำคัญดังนี้:
โมกฺโข (การเปล่งวาจา/การปล่อยออกไป): ในที่นี้หมายถึงการพูด หรือการสื่อสารสิ่งที่อยู่ในใจออกไปสู่ผู้อื่น
กลฺยาณิยา (ที่งดงาม/ที่ดีงาม): คือคำพูดที่ประกอบด้วยคุณสมบัติ 5 ประการตามหลักพุทธศาสนา ได้แก่ พูดเรื่องจริง, พูดคำสุภาพ, พูดถูกกาลเทศะ, พูดแล้วเกิดประโยชน์ และพูดด้วยจิตเมตตา
สาธุ (ยังประโยชน์ให้สำเร็จ/ดีงาม): เมื่อเราพูดเรื่องที่ดีด้วยวิธีการที่ดี ผลลัพธ์ที่ตามมามักจะราบรื่น ประสบความสำเร็จ และสร้างมิตรภาพมากกว่าการใช้คำพูดที่รุนแรงหรือไร้สาระ
ทำไม "วาจางาม" ถึงสำคัญ?
ในทางปฏิบัติ การพูดดีไม่ได้หมายถึงการประจบสอพลอ แต่หมายถึงการเลือกใช้คำพูดที่ "สร้างสรรค์" แม้ในยามที่ต้องตำหนิหรือตักเตือน หากเราใช้ "วาจางาม" ผู้ฟังจะเปิดใจรับฟังมากกว่า ซึ่งจะนำไปสู่การแก้ไขปัญหาและบรรลุวัตถุประสงค์ร่วมกันได้ง่ายขึ้น
---
สรุป
พุทธสุภาษิตนี้สอนว่า "การสื่อสารด้วยถ้อยคำที่ดีงาม มีปิยวาจา และถูกกาลเทศะ คือกุญแจสำคัญที่ทำให้การงานและสิ่งที่ปรารถนาประสบความสำเร็จได้โดยง่าย" ตรงกับคำไทยที่ว่า "ปากเป็นเอก" หรือ "พูดดีเป็นศรีแก่ตัว" นั่นเอง
๛
