พุทธสุภาษิต - ธรรมะไทย

ค้นหาในเว็บไซต์ :

พุทธสุภาษิต

พุทธสุภาษิต เป็นสุนทรพจน์เครื่องเตือนใจ ให้ดำเนินในสัมมาปฏิบัติได้เป็นอย่างดี เพื่อให้เป็นสักขีพยานเด่นชัดอยู่ในใจของนักธรรมอยู่เสมอ

#	เรื่อง	อ่าน
0194	วิสฺสฏฺเฐปิ น วิสฺสเส แม้ในคนคุ้นเคย ก็ไม่ควรไว้ใจ	3553
0193	วายเมเถว ปุริโส เป็นชายควรพยายามร่ำไป	3522
0192	ยํ ลทฺธํ เตน ตุฏฺฐพฺพํ ได้สิ่งใดพึงพอใจด้วยสิ่งนั้น	3535
0191	โมกฺโข กลฺยาณิยา สาธุ เปล่งวาจางามยังประโยชน์ให้สำเร็จ	3887
0190	มุตฺวา ตปติ ปาปิกํ คนย่อมเดือดร้อนเพราะเปล่งวาจาชั่ว	3510
0189	มนุญฺญเมว ภาเสยฺย ควรพูดแต่วาจาเป็นที่พอใจ	3623
0188	มนฺตีสุ อกุตูหลํ ในการปรึกษาย่อมต้องการคนไม่พูดพล่าม	3397
0187	นามนุญฺญํ กุทาจนํ ไม่ควรพูดวาจาไม่เป็นที่พอใจในกาลไหน ๆ	3428
0186	น หิ มุญเจยฺย ปาปิกํ ไม่ควรเปล่งวาจาที่ชั่วเลย	3446
0185	น เว อนตฺถกุสเลน อตฺถจริยา สุขาวหา ความประพฤติประโยชน์ กันคนฉลาดในสิ่งไม่เป็นประโยชน์ ไม่นำความสุขมาเลย	3433
0184	น วิสฺสเส อวิสฺสฏฺเฐ ไม่ควรคุ้นเคยในคนที่ไม่คุ้นเคยกัน	3386
0183	น ตํ ชิตํ สาธุ ชิตํ ยํ ชิตํ อวชิยติ ชำนะ สิ่งที่ชำนะแล้วกลับแพ้ได้ย่อมไม่ดี	3394
0182	นกฺขตฺตํ ปฏิมาเนนฺตํ อตฺโถ พาลํ อุปจฺจคา ประโยชน์ล่วงเลยคนพาลผู้ถือฤกษ์ไปเสีย	3423
0181	ถีนํ ภาโว ทุราชาโน ภาวะของสตรีรู้ได้ยาก	3404
0180	เตลปตฺตํ ยถา ปริหเรยฺย เอวํ สจิตฺตมนุรกฺเข สติยา คนต้องประคองภาชนะเต็มด้วยน้ำมันฉันใด ต้องตามรักษาจิตของตนไว้ด้วยสติฉันนั้น	3422
0179	ตํ คณฺเหยฺย ยทปณฺณกํ สิ่งใดไม่ผิดพึงถือเอาสิ่งนั้น	3440
0178	ตํ โข ชิตํ สาธุ ชิตํ ยํ ชิตํ นาวชิยฺยติ ชำนะสิ่งที่ชำนะ (คราวเดียว) แล้วไม่กลับแพ้ได้ นั่นแลเป็นดี	3504
0177	กลฺยาณเมว มุญฺเจยฺย ควรเปล่งแต่วาจางาม	3570
0176	กุฏฺฐํ วิปฺผวิตํ เสยฺโย นเตฺว เว กิจฺจิ โย นโร ไม้ลอยน้ำยังดีกว่าบางคนที่ไม่พูดจริง	3407
0175	เอโกว เสยฺโย ปุริโส สปญฺโญ โย ภาสิตสฺส วิชานาติ อตฺถํ คนมีปัญญารู้อรรถแห่งภาษิตชัดเจนคนเดียวเท่านั้นก็ประเสริฐมาก	3450