พุทธสุภาษิต - ธรรมะไทย

ค้นหาในเว็บไซต์ :

พุทธสุภาษิต

พุทธสุภาษิต เป็นสุนทรพจน์เครื่องเตือนใจ ให้ดำเนินในสัมมาปฏิบัติได้เป็นอย่างดี เพื่อให้เป็นสักขีพยานเด่นชัดอยู่ในใจของนักธรรมอยู่เสมอ

#	เรื่อง	อ่าน
0074	นตฺถิ ปาปํ อกุพฺพโต บาปไม่มีแก่คนไม่ทำ	919
0073	นตฺถิ พาเล สหายตา ความเป็นสหายไม่มี ในชนพาล	3179
0072	นตฺถิ โมหสมํ ชาลํ ข่ายเสมอด้วยโมหะไม่มี	784
0071	นตฺถิ ราคสโม อคฺคิ ไฟเสมอด้วยราคะไม่มี	1169
0070	นตฺถิ สนฺติ ปรํ สุขํ สุขอื่นยิ่งกว่าความสงบ ไม่มี	1577
0069	น สิยา โลกวฑฺฒโน อย่าเป็นคนรกโลก	2264
0068	น หิ ปพฺพชิโต ปรูปฆาตี สมโณ โหติ ปรํ วิเหฐยนฺโต บรรพชิตผู้ฆ่าสัตว์อื่น เบียดเบียนสัตว์อื่น ไม่ชื่อว่าสมณะเลย	974
0067	นาญฺโญ วิโสธเย ผู้อื่นจะพึงทำผู้อื่นให้บริสุทธิ์หาได้ไม่	1197
0066	ปญฺญาย มคฺคํ อลโส น วินฺทติ คนเกียจคร้านย่อมไม่พบทางด้วยปัญญา	934
0065	ปฏิมํเสตมตฺตนา จงพิจารณาตนด้วยตนเอง	1263
0064	ปมาเทน น สํวเส : ไม่ควรอยู่ด้วยความประมาท	978
0063	ปมาโท ครหิโต สทา ความประมาทบัณฑิตติทุกเมื่อ	1736
0062	ปมาโท มจฺจุโน ปทํ ความประมาทเป็นทางแห่งความตาย	2553
0061	ปมาโท รกฺขโต มูลํ ความประมาทเป็นมลทินของผู้รักษา	1660
0060	ปาปานํ อกรณํ สุขํ ความไม่ทำบาปย่อมให้เกิดสุข	4243
0059	ปุญฺญํ สุขํ ชิวิตสงฺขยมฺหิ บุญนำสุขมาให้ในเวลาสิ้นชีวิต	4071
0058	พาลสงฺคตจารีหิ ทีฆมทฺธาน โสจติ คนเที่ยวสมาคมกับคนพาล ย่อมโศกเศร้าตลอดกาลยืดยาวนาน	1709
0057	พาลา หเว นปฺปสํสนฺติ ทานํ ชนพาลเท่านั้นย่อมไม่สรรเสริญทาน	2177
0056	โภคตณฺหาย ทุมฺเมโธ หนฺติ อญฺเญว อตฺตานํ คนมีปัญญาทรามย่อมฆ่าตนเสียเหมือนฆ่าผู้อื่น เพราะอยากได้โภคทรัพย์	1899
0055	มจฺเฉรํ ททโต มลํ ความตระหนี่เป็นมลทินของผู้ให้	2074