ขัดใจพ่อ บาปมั้ยคะ?

 wannarin   

พ่อของดิฉันมีลูกกับเมียน้อยที่ต่างจังหวัด ปัจจุบันดิฉันเป็นผู้ส่งเสียลูกเมืยน้อยทั้ง 2 คนให้ได้เรียนหนังสือ แต่พ่ออยากให้ลูกเขามาอยู่กับพวกดิฉันที่กรุงเทพเพื่อให้ได้อยู่ใกล้ชิดกัน ถ้าปฏิเสธพ่อ พ่อก็จะเสียใจ แต่ดิฉันและครอบครัวไม่สามารถทำใจได้ อยากให้ต่างคนต่างอยู่ ถ้าปฏิเสธพ่อแล้วพ่อเสียใจ ดิฉันจะบาปมั้ยคะ




ผมว่า คุณพ่อทำแบบนี้ ไม่เป็นธรรม

ไม่ได้ยุให้แตกกันนะครับ

ผมว่าควรปฏิเสธ แล้วเสนอทางเลือกอื่น




กระผมคิดว่าถ้าพูดว่าบาปมั้ยมันก็บาปนะครับเพราะคำว่าบิดามารดานั้นไม่ว่าจะยังงัยไม่ว่าท่านจะผิดหรือถูดเราต้องยกเว้นเหตุผลเพราะว่าคุณลงคิดดูสิว่าถ้าไม่มีท่านทั้งสองคุณจะได้เกิดมาเป็นมนุษย์หรือไม่แล้วการที่คุณมีบุญได้เกิดเป็นมนุษย์นั้นถือว่าเป็นบุญที่สุดแล้ว เพราะคุณสามารถที่จะเลือกได้ว่าคุณจะเป็นอย่างไรหลังจากที่คุณตายไปแล้ว เช่นเป็นเทวดาหรือเป็นมนุษย์ที่ดีกว่าชาตินี้หรือคุณอยากไปชดไช้กรรมโดยอยู่เป็นสัตว์นรกหรือเปรตอสูรกาย แต่ที่คุณได้รับอยู่ทุกวันนี้กับการต้องส่งเสียให้กับลูกเมียน้อยของพ่อคุณนั้นผมอยากให้คุณคิดว่าเป็นเพราะผลกรรมที่คุณเคยทำเอาไวแล้วในอดีตชาติ..ชาตินี้คุณถึงต้องมาชดใช้...และผมอยากให้คุณให้อภัยพวกเขาเสียเพราะการให้อภัยเป็นสิ่งที่ประเสริฐสุดในหมวดของการสร้างทาน


ถ้าเป็นฉันคงจะฆ.เมียน้อยตั้งแต่แรกแล้วล่ะ (โทษค่ะแค่คิดเฉยๆๆ) อย่างที่คุณ นาคราช บอกไว้ค่ะ น่าจะปฎิเสธ แล้วเสนอทางเลือกอื่นให้ คือดิฉันคิดว่าครอบครัวของคุณคงรับไม่ได้จริงๆๆ เป็นดิฉันก็คงรับไม่ได้อย่างมาก อีกอย่างคือสงสาร "แม่" ของเราค่ะ จิตใจของแม่เราก็สำคัญค่ะ ว่ากันตรงๆๆ ถ้าเป็นฉันก็คงบอกให้แม่เลิกกับพ่อไปเลยค่ะ เพราะหนึ่ง พ่อเป็นคนนกใจแม่ก่อน ดังนั้นแม่ก็ไม่ผิดค่ะที่จะเดินจากพ่อไป ถ้าให้ถามว่าบาปไหม?? ใครจะบอกได้ค่ะว่าการขัดใจพ่อ มันคือบาป บางทีการขัดใจบุพการีก็อาจทำให้เกิดความสุขกับคนรอบข้างก็ได้ เช่นถ้าบุพการีสั่งใหเราไปขโมยของ แล้วเราไม่ขัดคำสั่ง บาปก็คงจะตกอยู่ที่เราอยู่ดี ดังนั้นอยากคิดถึงบาปเลยค่ะ ขอให้คุณคิดแค่ว่าหนทางไหนจะดีที่สุดในการแก้ไขปัญหานี้ต่างหาก เป็นกำลังใจให้นะค่ะ ก็อย่าไปโทษพ่อของคุณมากล่ะค่ะ ถือซะว่ามันคือหนทางที่พ่อของคุณเลือกแล้ว


-ทำดีกับท่านให้มากครับอย่าทำให้ท่านเสียใจ ผมเชื่อว่าคุณหาทางออกได้



จริงๆปัญหาอยู่ที่เราเนาะ ... ใจเรา ไม่ยอมรับเขา
ใจเรามันตั้งเงื่อนไขต่างๆนาๆ
แล้วพอสิ่งต่างๆไม่เป้นดังใจ เราก้ทุกข์


พระพุทธเจ้าสอนให้แก้ไขตัวเราเอง ท่านสอนอย่างนั้นเสมอ
ท่านสอนให้อยู่กับความเกลียด ความไม่พอใจ ความอยาก ความโลภ ฯลฯ
ท่านสอนให้เราอยู่กัีบความสุขและทุกข์อย่างมีเสรีภาพ อยู่กับใจตัวเองอย่างมีอิสระเสรี
คือไม่ตกเป็นทาสของความเกลียด ความชัง ความไม่พอใจ ซึ่งล้วนแต่เป็นตันหา


ถ้าคนเราตกเป้นทาสของตันหา เราก้จะตั้งแง่อย่างนั้น อย่างนี้
ตั้งแง่เพื่อสนองตันหาเรา คิดพูดทำสิ่งต่างๆเพื่อทำให้ตัวเราพอใจ
สนองตันหาตัวเองว่างั้นเถอะ

ต้องลองปฏิบัติธรรมครับ
ปฏิบัติธรรมคือ การพยามละความยึดถือยึดมั่นต่างๆออกไป
สละละทิ้งความรู้สึกและอารมณ์ต่างๆออกไปจากใจ
ทำเรื่อยๆ ทำเสมอๆ ทำจนเคยชิน
แล้วเราจะมีความสุขเหนือคนธรรมดา

www.wimutti.net




 เปิดอ่านหน้านี้  3097 

  แสดงความคิดเห็น


RELATED STORIES



จีรัง กรุ๊ป


 ธรรมะไทย