อยากทราบว่าสภาวะนั้นจิตเป็นอะไร

 tomtom   

ผมเคยฝึกวิปัสสนาฯมานานหลายปีแล้ว(ตอนที่บวชเป็นพระก็ประมาณสิบกว่าปีมาแล้ว ตอนนั้นบวชได้ประมาณเดือนกว่า)ซึ่งทำสมาธิง่ายมาก พอกำหนดไม่ถึงสามนาทีก็นิ่งความคิดมันสว่าง(ไม่ใช่แสงนะครับแต่มันรู้สึกว่าความคิดตัวเองชัดเจนมากไม่สับสน เงียบ นิ่ง สงบมาก)แต่ตอนนั้นยังหนุ่มอายุยี่สิบสี่อยากสึกออกไปช่วยทำงานกับครอบครัวจึงสึกออกมาจริงๆแล้วผมตั้งใจจะบวชแค่7วันเพราะกำลังจะแต่งงาน กลัวว่าแต่งแล้วจะไม่มีโอกาสได้บวช แต่พอบวชจริงพี่ชายที่เป็นญาติๆกันอยากให้เข้ากรรมฐานก็เลยขอให้พระอาจารย์ท่านช่วยสอนให้ แต่ก็ยังไม่ได้เท่าไรก็สึกออกซะก่อน หลังจากสึกออกมาก็ทำบ้างไม่ทำบ้างจนหยุดไปหลายปี พอเมื่อปลายปี48ก็กลับมาทำใหม่ แรกๆก็ไม่ได้แต่พอทำไปได้สักพักก็ได้ความรู้สึกเหมือนเมื่อก่อนตอนบวช แต่ใช้เลามากกว่าเดิม ปัญหาคือหลังจากนั้นต่อมาจิตผมก็เริ่มฟุ้งมากขึ้น จนเดี๋ยวนี้จะกำหนดลมที่ท้องแทบไม่ได้เลยมันฟุ้งมากกำหนดได้แค่เดี๋ยวเดียว หลายครั้งที่นั่งหลับไปเลยอันนี้เป็นบ่อยแต่ที่แปลกคือขณะที่ฟุ้งอยู่คล้ายๆหลับอยู่ จะรู้สึกบ่อยว่ากำลังนั่งสมาธิอยู่ พอกำหนดสติกลับความคิดมันเหมือนหยุดกระทันหันมานิ่ง ความรู้สึกตอนนั้น(ทุกครั้งที่นั่งสมาธิแล้วหลับ)ตัวจะหวิวๆเบาๆแล้วก็มานิ่ง เงียบเหมือนเดิมแต่จะอยู่ได้นานไม่ฟุ้งอีก อยากทราบว่าสภาวะนี้เป็นอะไรครับแล้วมีชื่อเรียกด้วยหรือเปล่า ตอนนี้กำลังพยายามแก้ไขอยู่ไม่อยากหลับอีก




สภาวะนั้นเรียกว่าอกุศลจิต สัมปยุตด้วยอุทธัจจะ สภาวะนั้นเรียกว่าอกุศลจิต สัมปยุตด้วยอุทธัจจะ


ถ้าถามในแง่ของวิปัสนา สภาวะของจิตอย่างไร จะมีชื่อหรือไม่มีชื่อ ไม่สำคัญ แต่เราจะเห็นว่ามันไม่เที่ยง เดี๋ยวมี เดี๋ยวไม่มี ถึงมีก็ตั้งมั่นอยู่ไม่ได้นาน เดี๋ยวก็ต้องเสื่อมไป ทำให้เกิดขึ้นอีกตามใจก็ทำไม่ได้ ทำให้ดับไปตามใจก็ทำไม่ได้ จะเกิดขึ้นก็ห้ามไม่ได้ จะไม่เกิดขึ้นก็ไปสั่งให้เกิดขึ้นไม่ได้ เราดูในแง่นี้เท่านั้น

ส่วนในเรื่องของสมาธินั้น คงต้องหาอาจารย์ที่มีความชำนาญในเรื่องของสมาธิมาช่วยตอบครับ แต่ถ้าพูดในแง่ของการภาวนา ก็บอกได้แต่เพียงว่า จิตไม่ตั้งมั่น ไม่ใช่สัมมาสมาธิครับ

แต่หากจะฝึกสติ ตามแนวทางสติปัฏฐาน ๔ ในหมวดจิตตานุปัสสนา เราก็สังเกตไปเรื่อยๆ ว่าจิตใจเป็นอย่างไร เราตามรู้ตามดู มีอะไรเกิดขึ้น เราก็รู้ว่ามีบางสิ่งเกิดขึ้น ไม่มีอะไรในใจในขณะนั้น เราก็รู้ว่าบางสิ่งบางอย่างดับไปแล้ว และสภาวะเหมือนไ่ม่มีอะไรก็เกิดขึ้น

เราตามรู้ตามดูไปเรื่อยจนเรารู้สึกว่า สภาวะอะไรๆก็เป็นสิ่งที่จิตไปรู้เข้า หรือรู้สึกว่าสภาวะเหล่านั้นถุกรู้ ไม่ใช่เรา แล้วเราก็ไม่ทำอะไรมากไปกว่าการตามรู้ตามดูอย่างนี้ จนวันหนึ่งจิตเขาสรุปยอมรับอย่างแท้จริงว่า ไม่มีตัวเรา ไม่มีตัวเราในที่ใด ไม่ว่าจะเป็นอะไรก็ไม่มีตัวเรา เมื่อจิตยอมรับแท้จริง จิตจะละความเห็นผิดว่ามีตัวเรา คือ ละสักกายทิฎฐิ ได้ ก็จะได้ดวงตาเห็นธรรม คือ จิตที่เข้าถึงธรรม เข้าถึงพระนิพพาน แม้เพียงขณะจิตเดียว แต่ก็เปลี่ยนภูมิเป็นอริยะ เป็นโสดาบันแล้ว

เราภาวนา ก็เพื่อรู้ความเป็นจริงของกายของใจ ก็เพื่อจะยอมรับความเป็นจริงของกายของใจ ว่าไม่ใช่เรา ไม่มีเรา ไม่มีตัวเราในที่ใด และละความยึดถือว่าสิ่งนั้นสิ่งนี้เป็นที่สุดครับ

ขอให้เจริญในธรรมครับ


ตัวผมเองก็มีความรู้ไม่มากนะครับ

แต่จากที่อ่านข้างต้น อาจเกิดจากที่ได้หยุดพักช่วงการปฏิบัติไปนานนะครับ
เพราะจิตของเรานั้นมีการปรุงแต่อยู่ทุกเวลา เมื่อหยุดช่วงการปฏิบัติ จิตมีการปรุงแต่ที่ต่อเนื่องอยู่แล้ว รวมทั้งพลังของสติได้เกิดความอ่อนกำลังลงเนื่องจากพักช่วงไปนาน

แต่ไม่น่ามีปัญหาอะไรมากนะครับเมื่อเริ่มต้นอีกครั้งแรกก้อจะเกิดอาการแบบนี้ แต่พอปฏิบัติอย่างต่อเนื่องแล้วกำลังของสติสมาธิเริ่มเข้าที่เข้าทางจะกลับเป็นปกติเองครับ

ควรเสริมสร้างกำลังด้วย
1 ทาน
2 ศีล
3 ภาวนา

ทำควบคู่กันครับ เพื่อเสริมพลังสมาธิ เสริมบารมี และเป็นการขอขมาเจ้ากรรมนายเวรที่เราได้ล่วงเกิน ไว้ทั้งที่ตั้งใจ ไม่ตั้งใจ รู้ตัว มิรู้ตัว เพื่อให้ความอาฆาตพยาบาทเบาบางลงครับ

ก็มิได้มีความรู้มากมายนะครับเพิ่งเริ่มตันนะครับ





อย่าลืม อุทิศบุญกุศลให้เจ้ากรรมนายเวร ด้วยการแผ่เมตตา และกรวดน้ำนะครับ

ขอเป็นกำลังใจให้ผู้มีจิตแน่วแน่ในการปฏิบัตินะครับ

สาธุด้วยครับ





อวิชชา ปัจจยาสังขารา


ขอขอบคุณทุกท่านที่เมตตาให้คำแนะนำ ขอให้ทุกท่านเจริญยิ่งในธรรมดรับ


ตามความคิดผมนะครับ อยากให้คุณทอมๆ ลองสวดมนต์ก่อนนั่งสมาธิครับ เพราะเมื่อก่อนผมนั่งเลย บางทีนั่งตอนจิตว้าวุ่นมันก้อไม่สามารถทำสมาธิได้ครับ แต่เด้วนี้ก่อนผมนั่งผมจะสวดมนต์ก่อนครับ คล้ายๆกับว่าเราปรับฐานให้เข้าที่เข้าทางก่อนอ่ะครับ ค่อยไปนั่ง มันจะสงบลงได้ไวกว่านะครับ แล้วเวลานั่งให้คุณทอมมีสติครับ กำหนดรู้ว่าเรากำลังทำอะไรอยู่ คือต้องไม่ง่วงนอนครับ ถ้าคุณง่วงมันก้อเข้าภวังค์ละครับไม่ใช่สมาธิ พยายามกุมบังเหียนสติเอาไว้ให้ได้ครับ เช่น การกำหนดลมหายใจ การกำหนดรู้ที่ศูนย์กลางกายครับ เมื่อสติเกิด ความสงบก้อจะตามมาครับ เกิดสมาธิได้ ปล.ผมก้อไม่ค่อยได้นั่งนะครับ จะง่วงซะก่อน แต่ผมใช้วิธีประมาณนี้ครับ


 เปิดอ่านหน้านี้  2698 


  แสดงความคิดเห็น


Go to top

จีรัง กรุ๊ป


 ธรรมะไทย