"ความสุขอันไพบูลย์" (หลวงปู่ขาว อนาลโย )

 วิริยะ12  

 "ความสุขอันไพบูลย์"

" .. "ความสุขในโลกมีประมาณอันน้อย" ผู้มีปัญญา ผู้ไม่ประมาทพึงสละความสุขเพื่อแลกเอาความสุขอันไพบูลย์ คือความสุขที่ไม่มีเกิด ไม่มีแก่ ไม่มีเจ็บไม่มีตาย "ความสุขอันนั้นเป็นความสุขอันไพบูลย์"

"ความสุขในโลกมีตาย ๆ เกิด ๆ นั่นมีประมาณน้อยนิดเดียว" นักปราชญ์ท่านจะว่าไม่มีเสียก็ได้ ความสุขอย่างนี้เหมือนเหยื่อมันเกี่ยวอยู่ที่เบ็ด "ปลาไม่รู้ว่าเบ็ดมันเกาะอยู่ มันเกี่ยวอยู่นั่น ก็ไปคาบเอา" เลยติดปากติดคออยู่อย่างนั้น นักปราชญ์คือพระพุทธเจ้าเห็นโทษของโลกจึงมีความเบื่อหน่าย พระพุทธเจ้าว่าให้ปล่อยมันเสีย .. "

"อนาลโยวาท"
หลวงปู่ขาว อนาลโย
 

5,451






จีรัง กรุ๊ป    

 ธรรมะไทย