ค้นหาในเว็บไซต์ :
คติธรรม คำคม โดนใจ

ขอเชิญทุกท่านที่มีคติธรรม คำคม สอนใจ ได้เอื้อเฟื่อเผื่อแผ่แก่สาธารณชนทั่วไป เป็นข้อคิดสะกิดใจ ในการใช้ชีวิตประจำวันในสังคม



# เรื่อง ( 717 ) อ่าน
 คนที่เก่งจริงต้องหาความสุขได้แม้ในความทุกข์และเอาประโยชน์ได้จากปัญหา และมองเห็นประโยชน์แม้ในความทุกข์
 ปล่อยวางไม่ว่า แต่อย่าปล่อยปละละเลย
 ไม่ใช่รวมกลุ่มหนึ่งพวกหนึ่ง เพื่อแยกจากกลุ่มอื่นพวกอื่น
 ไม่ใช่ว่าเมื่อไม่ให้มีการกีดกั้นหวงแหนกัน เราก็ไม่ถืออะไรทั้งนั้น...ถ้าทำอย่างนี้ก็เป็นสุดโต่ง กลายเป็นโมหะ
 เมื่อมีความสามัคคีพร้อมเพรียงกัน ก็ยังมีความมั่นคงเข้มแข็งไม่มีทางเสื่อม ใคร ๆ เอาชนะไม่ได้
 หลักประกันชีวิตขั้นสุดท้าย คือทรัพย์ภายในแห่งความมีธรรม
 การพัฒนาคือการทำตนให้เบาบาง ไม่ใช่ว่าทำให้ตัวใหญ่ขึ้น หมายความว่า ยึดมั่นพะวงกับตัวตนน้อยลง เพราะการพัฒนาตนหมายถึงการพัฒนาปัญญาด้วย
 เมื่อสภาพจิตก็ไม่ดี การใช้ปัญญาก็ไม่ชัดเจน
 เป็นผู้ให้แก่โลก มากกว่าที่จะเอาจากโลก
 เมื่อคนทั่วไปหรือคนส่วนใหญ่ มีไมตรีจิต รักใคร่ ปรารถนาดีต่อกัน กระแสจิตเมตตาก็จะแผ่เอิบอาบซึมซ่านกระจายไปทั่วทั้งสังคม
 เมื่อชีวิตและความสุขของเขาฝากไว้กับการเสพวัตถุแล้ว เมื่อใดเขาเบื่อหน่ายหรือผิดหวังต่อวัตถุ เขาก็จะเบื่อหน่ายชีวิตด้วย เมื่อใดวัตถุหมดความหมาย ชีวิตก็จะหมดความหมายสำหรับเขาด้วย
 เกิดมาแล้ว รู้ว่าอะไรอย่างไรดี ก็ฝึกก็หัด ให้ทำเป็นทำได้ ก็จะก้าวไปในการศึกษา ชีวิตจะพัฒนายิ่งขึ้นไป
 ความเผลอ ความผิดพลาดเป็นเรื่องธรรมดา จะให้มันดีทุกอย่างไม่ได้ แต่ในเมื่อผิดพลาดแล้วจงตั้งตนใหม่ เหมือนตุ๊กตาล้มลุก ล้มแล้วก็ลุก... ถ้าล้ม ๑๐๐ ครั้ง ลุก ๑๐๑ ครั้ง ถือว่าชนะ
 การยินดีในความโกรธก็ไม่ต่างจากการยอมให้จุดไฟกลางป่าแห้งแล้ง
 ธรรมะคือความจริง ทนต่อการพิสูจน์อยู่ทุกยุคทุกสมัย ผู้นั้นจะเจริญในธรรม หรือเสื่อมจากธรรม พระธรรมคือพระธรรมเหมือนเดิม
 หนักแน่นในเวลาควรหนักแน่น อ่อนโยนในเวลาสมควรอ่อนโยน ฝึกอย่างนี้ยากมาก แต่ควรฝึกอย่างยิ่ง
 สมาธิเกิดขึ้นเมื่อเจริญสติ สัมปชัญญะและอาตาปี (ความเพียรเผากิเลส) อย่างสอดคล้องกัน
 แทนที่จะมองเพ่งโทษหาข้อบกพร่องในสิ่งต่างๆ ของคนนั้นคนนี้ ให้เรามองความดีของคนอื่น ก็จะเหมือนมีกระแสดีงามไหลรินเข้ามาในจิตใจของเราตลอดเวลา
 จิตใจยิ่งอยู่เหนือกิเลสเท่าไหร่ก็ยิ่งมีความสุขเท่านั้น จิตใจยิ่งอยู่เหนือกิเลส ยิ่งมีกำลังใจและมีปัญญา เพื่อสร้างประโยชน์ต่อตนและต่อส่วนรวมเท่านั้น
 การปฏิบัติธรรมไม่ใช่ปฐมพยาบาล เมื่อป่วยฉุกเฉิน มันสายเสียแล้ว

« 1 2 3 4 5 6 7 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 »


   

 ธรรมะไทย