พุทธสุภาษิต - ธรรมะไทย

ค้นหาในเว็บไซต์ :

พุทธสุภาษิต

พุทธสุภาษิต เป็นสุนทรพจน์เครื่องเตือนใจ ให้ดำเนินในสัมมาปฏิบัติได้เป็นอย่างดี เพื่อให้เป็นสักขีพยานเด่นชัดอยู่ในใจของนักธรรมอยู่เสมอ

#	เรื่อง	อ่าน
0334	ธมฺมกาโม ภวํ โหติ ผู้ชอบธรรม เป็นผู้เจริญ	200
0333	โจรา โลกสฺมิมพฺพุทา พวกโจรเป็นเสนียดของโลก	151
0332	สุวิชาโน ภวํ โหติ ผู้มีความรู้ในทางที่ดี เป็นผู้เจริญ	211
0331	ทุวิชาโน ปราภโว ผู้มีความรู้ในทางชั่ว เป็นผู้เสื่อม	184
0330	นตฺถิ โลเก อนินฺทิโต ผู้ไม่ถูกนินทา ไม่มีในโลก	736
0329	อิณาทานํ ทุกขํ โลเก การกู้หนี้ เป็นทุกข์ในโลก	277
0328	สจฺจํ เว อมตา วาจา คำจริงเป็นสิ่งไม่ตาย	352
0327	ยถาวาที ตถาการี พูดอย่างไร ทำได้อย่างนั้น	277
0326	ปริภูโต มุทุ โหติ อติติกฺโข จ เวรวา อ่อนไปก็ถูกเขาหมิ่น แข็งไปก็มีภัยเวร	230
0325	ททมาโน ปิโย โหติ ผู้ให้ ย่อมเป็นที่รัก	563
0324	น หึสนฺติ อกิญฺจนํ ไม่มีอะไรเลย ไม่มีใครเบียดเบียน	211
0323	ธนํ จเช องฺควรสฺส เหตุ พึงสละทรัพย์ เพื่อรักษาอวัยวะ	199
0322	มา มโท ภรตูสภ ผู้มีภาระปกครองรัฐ จงอย่าได้ประมาทเลย	195
0321	ธมฺเมน วิตฺตเมเสยฺย บุคคลพึงหาเลี้ยงชีพ โดยทางชอบธรรม	181
0320	ยํ เว เสวติ ตาทิโส คบคนเช่นใด ย่อมเป็นคนเช่นนั้น	385
0319	อตฺตานํ ทมยนฺติ สุพฺพตา ผู้ประพฤติดี ย่อมฝึกตนอยู่เป็นนิจ	206
0318	โกธํ ทเมน อุจฺฉินฺเท พึงตัดความโกรธด้วยความข่มใจ	309
0317	ขโณ โว มา อุปจฺจคา อย่าปล่อยกาลเวลาให้ล่วงไปโดยเปล่าประโยชน์	387
0316	ขนฺติ ตโป ตปสฺสิโน ความอดทน เป็นตปะ ( ตบะ ) ของผู้พากเพียร	384
0315	วาจํ ปมุญเจ กุสลํ นาติเวลํ ไม่ควรเปล่งวาจาที่ดี ให้เกินแก่ควรกาล	352