"การบูชามีสองอย่าง" (หลวงตามหาบัว ญาณสัมปันโน)

 วิริยะ12  

.
 "การบูชามีสองอย่าง"

" .. หนึ่ง "การสละทรัพย์สินเงินทอง" เพื่อสร้างถาวรวัตถุในพระศาสนา "หรือการบูชาด้วยดอกไม้ธูปเทียน" ข้าวของ เรียกว่า "อามิสบูชา"

ส่วนบุญอีกอย่างหนึ่งนั้น "คือการถือศีลภาวนา การทำสมาธิวิปัสสนา" เพื่อให้เกิดความรู้แจ้งแทงตลอด ให้เกิดเป็นปัญญา เป็นผู้รู้ ดังที่เราภาวนาว่า "พุทโธ" ซึ่งแปลว่า ผู้รู้ ผู้ฉลาด อันนี้เรียกว่า "ปฏิบัติบูชา"

เป็นบุญอันสูงสุด อันจะนำตนเองให้พ้นทุกข์จากกองทุกข์ในโลกนี้ได้ ช่วยตัวเองได้ มิให้ต้องเวียนว่ายตายเกิดต่อไป "บุญข้อนี้เป็นบุญอันสูงสุดที่พระพุทธเจ้าทรงสรรเสริญผู้ปฏิบัติ"

"ทั้งอมิสบูชาและปฏิบัติบูชานี้" เป็นเสมือนแม่น้ำสองสายที่ใสสะอาด "ไหลมารวมกันสู่แอ่งน้ำใหญ่อันอยู่ในห้วงหัวใจของเราเอง" เป็นแหล่งน้ำอันเต็มเปี่ยมสมบูรณ์ พร้อมที่จะนำความฉ่ำชุ่มเย็นไปทั่วทุกหัวระแหง

"เกิดคุณค่าและประโยชน์อันประมาณมิได้" ที่สายน้ำนั้นได้ซึมซาบผ่านไปยังถิ่นต่าง ๆ "แอ่งน้ำในหัวใจเราเสมือนเขื่อนกักน้ำไว้เพื่อประโยชน์ตนและผู้อื่น" .. "

หลวงตามหาบัว ญาณสัมปันโน 

5,428






จีรัง กรุ๊ป    

 ธรรมะไทย