กลอนธรรมะ อ่านง่ายๆ ตอน เต่าตกสวรรค์
 pradin   3 มี.ค. 2556

เต่าตกสวรรค์
พระเถระ รูปหนึ่ง ถึงวิมุติ กิเลสหลุด ล่วงพ้น ไม่หม่นหมอง
รัศมี มากมาย น่าหมายมอง ท่านนำร่อง รุดหน้า ทั้งฟ้าดิน
ไปสวรรค์ ชั้นฟ้า นำมากล่าว ถึงเรื่องราว สิวิไล ในโกสินทร์
วิมานทอง รองเรือง ในเมืองอินทร์ เต่าได้ยิน อยากแล่น ไปแดนบน
ของับชาย จีวร เพื่อจรขึ้น หวังครึกครื้น ฮาเฮ ที่เวหน
พระเถระ สั่งเต่า เจ้าต้องทน อย่ามืดมน โมโห โกรธาใคร
จงระงับ ยับยั้ง ระวังปาก อย่าพูดมาก โมเม ทำเฉไฉ
ใครว่ากล่าว เจ้าต้องอด สะกดใจ หุบปากไว้ ให้ตน ไม่หล่นตาย
เต่าก็รับ งับผ้า พระพาเหาะ ตะลุยเลาะ พบอัปสร เมื่อตอนสาย
เทพธิดา พากันขำ ทำสั่นกาย ว่าตัวร้าย เรือดเกาะ หัวเราะกัน
เต่าได้ฟัง ดังนั้น ก็พลันเดือด มาว่าเรา เป็นเรือด เหมือนเชือดฉัน
เหมือนเจ็บกาย หลายเท่า ถูกเกาทัณฑ์ อ้าปากพลัน พรางด่า ให้ห่ากิน
พออ้าปาก จากผ้า ถลาล่อง หงายกระดอง โดนโหด ที่โขดหิน
รอยยังมี เรื่อยมาเป็น อาจิณ ไม่ลดลิ้น ลงบ้าง จึงปางตาย
จึงขอร้อง เราท่าน ฐานมนุษย์ จงยั้งหยุด วาจา อย่าเหลือหลาย
ไม่ควรพูด ก็อย่าพูดหยุด อภิปราย อย่าหลังลายคล้ายเต่าดังกล่าวมา




 เปิดอ่านหน้านี้  4722 

  แสดงความคิดเห็น


จีรัง กรุ๊ป


 ธรรมะไทย