การเวลา เเห่งคุณค่า ของการเเสวงหาตัวตนของมนุษย์ (ของขวัญปีใหม่)
 พุทธบุตรสงเคราะห์   20 ธ.ค. 2553

วันเวลาผ่านไป หน้าใจหาย เดี๋ยวก็เช้า เดี๋ยวก็สายผ่านผันเเปร
เวลาลับดับไปไม่หวนเเฮ หรือว่าที่เเท้ เราเกิดมาพร้อมรับกรรม
กรรมคือ การกระทำอันสูงค่า กรรมดีไซร์ส่งไปให้ รับผล
อันกรรมชั่วส่งไปให้จำนงค์ ส่วนร่างของตนนั้นไซร์ ไปเผาไฟ

กว่าเรานั้นจะรู้คุณค่าของมนุษย์ ที่เเสนประเสริฐสุด ดุดล้าหาใดหมาย
กว่าจะเกิด กว่าจะรู้ กว่าจะดู กว่าจะเห็น
กว่าจะเป็นคนดีที่ใฝ่หา กว่าน้อมนำกาย วาจา ใจให้ผ่องใส
อีกเมื่อไรใครเล่าจะเข้าใจ จะเเสวงหา ทางหลุดพ้น ดับทุกข์ภัย



ภูริญาโณ สิกขาจารย์ ภิกขุ.




 เปิดอ่านหน้านี้  4733 

  แสดงความคิดเห็น


จีรัง กรุ๊ป


 ธรรมะไทย