สุขไดไหนเล่าเท่านิพพาน
 phaiboon   1 พ.ย. 2555

..สุขอื่นใด ไหนเล่า เท่านิพพาน
ความลำคราญ ทุกข์ร้อน ดับสลาย
บ่งไห้รู้ กระจ่างแล้ว เกิดแก่ตาย
ทุกข์มลาย หายสิ่น ดับดิ้นไป
... เหลือเพียงจิต โดดเด่น เป็นสง่า
เปล่งนภา เจิดจรัส สงัดหล
บ่อได้หลง กฎแห่งกรรม ที่เวียนวน
นำพาตน หลุดพ้น จากบ่วงกรรม..




สิ่งภายนอก..ไปยึดไว้..ก็หน่ายเหลือ
ใจเอื้อเฟื้อ..เผื่อแผ่ไป..แพร่ไพศาล
เหลือดีไว้....แก่หมูชน....เป็นพยาน
แม้ถึงกาล...ลาลับโลก...ไม่โศกใจ

สร้างบุญไว้..ก่อนตัวตาย..ไม่พลาดพลั้ง
ไม่ต้องนั่ง...รอลูกหลาน..สร้างทานให้
เพราะไม่รู้.......ว่าจะได้.......ในวันใด
ทำเองได้...ก่อนชีพวาย...ได้ของจริง




หนีไม่ได้ ในความพลัดพราก จากสิ่งที่รัก
เป็นทุกข์หนัก หักห้ามใจ เผื่อไว้เถิดหนา
เกิดแก่เจ็บตาย พูดนั้นง่าย คล้ายเป็นเรื่องธรรมดา
เจ็บปวดนักหนา สุดคณา หลั่งน้ำตาถ้าเกิดกับคนที่เรารักสุดใจ
...ความรักคือทุกข์ สุขที่สุดก็คือรัก ก็หักลบกันไป...




พินิจนิ่ง.....ชมความจริง.....สิ่งสังขาร
ผ่านมานาน..ก็เสื่่อมบ้าง..ตามกระแส
ทุกสิ่งสรรพ...ย่อมลาลับ...มีผันแปร
ไม่เที่ยงแท้..หาหยุดนิ่ง..จริงแท้เอย

ดำรงอยู่......บนแผ่นดิน.....ถิ่นเกษม
อย่าปรีดิ์เปรม..หลงแต่สุข..หลุดกระแส
จนลืมสร้าง......สะสมดี......มีตัวแปร
ถึงตอนแก่....ได้ใช้บ้าง....ทางสบาย

ถึงลาลับ.....ดับชีพวาย......คงได้พัก
ไม่ห่วงนัก....เพราะได้บุญ....หนุนวิถี
คงไม่ทุกข์....เดือดร้อนใจ....ไร้ราคี
สร้างกรรมดี..ย่อมได้ร้าง..ห่างอบาย




๐๐๐ได้ผลิดอก ออกช่อ รอภู่-ผึ้ง
..เพียงครั้งหนึ่ง ไม่กี่วัน พลันเหี่ยวเฉา
..เหมือนคนที่ ไร้ประโยชน์ โฉดมัวเมา
..ล่วงแก่เฒ่า เฉาแห้งตาย ไปหนึ่งภพ.
ตั้งใจ ----มุ่งมั่น-----พากเพียร-----พิันิจ----ปล่อยวาง--------อิสระ---ข้ามพ้น




 เปิดอ่านหน้านี้  4489 

  แสดงความคิดเห็น


Go to top

จีรัง กรุ๊ป


 ธรรมะไทย