 |
กาม .... อุปมากาม |
|
กาม .. กระดูกเปื้อนเลือด
๐ สุนัขเพลีย แลความหิว ครอบงำจิต
หมายสะกิด เศษกระดูก นำผูกไฉน
นายโคฆาต โยนกระดูก เปื้อนเลือดไซร้
สุนัขงับ ด้วยดีใจ ใคร่ได้กิน
๐ แต่กระดูก ที่ไร้เนื้อ เหลือเพียงเลือด
เจ้าของเชือด มิเหลือไว้ ให้เนื้อสิ้น
สุนัขหิว แทะกระดูก หมายจะกิน
ได้แค่ลิ้น สัมผัสเลือด ที่ติดมา
๐ ไฉนเลย จะอิ่มได้ คลายความหิว
ไส้ยังกิ่ว หิวไม่คลาย เหมือนดังว่า
ธ ทรงเปรียบ ร่างกระดูก เฉกกามา
พึงเห็นโทษ ด้วยปัญญา แห่งกลกาม
๐ อริยะ สาวก ผู้ฉลาด
ผู้เปรื่องปราด เห็นโทษา น่าครั่นขาม
พิจารณา ด้วยปัญญา ที่งดงาม
ย่อมเห็นตาม พุทธพจน์ รจนา
๐ ว่ากามนี้ มีโทษ เป็นอย่างยิ่ง
จึงละทิ้ง อารมณ์ต่างๆใน อุเบกขา
ให้สถิต เพียงหนึ่งเดียว ในจินตนา
โลกามิส ที่เกิดมา ก็ดับพลันฯ
*****************************
โลกามิส หรือ โลกามิษ หมายถึง เหยื่อแห่งโลก,
เครื่องล่อ ที่ล่อให้ติดอยู่ในโลก, ได้แก่ ปัญจพิธกามคุณ
คือ รูป, เสียง, กลิ่น, รส, โผฏฐัพพะ อันน่าปรารถนา น่าใคร่น่าพอใจ
 เจริญในธรรม เจ้าค่ะ
|
|
|
ราตรีของคนผู้ตื่นอยู่ นาน, โยชน์ของคนล้าแล้ว ไกล, สงสารของคนพาลทั้งหลายผู้ไม่รู้อยู่ซึ่งสัทธรรม ย่อมยาว |
|
| |
|
|
หิ่งห้อยน้อย
12 มิ.ย. 2555 เวลา 18:10 น.
กวีโพสต์:
462
อนุโมทนา:
75
ได้รับอนุโมทนา:
93
|
|
 ขอนอบน้อมแด่พระผู้มีพระภาคเจ้าพระองค์นั้น
ผู้ซึ่งไกลจากกิเลส ตรัสรู้ชอบด้วยพระองค์เอง
ดูกรคฤหบดี เปรียบเหมือนสุนัข
อันความเพลียเพราะความหิวเบียดเบียนแล้ว
พึงเข้าไปยืนอยู่ใกล้เขียงของนายโคฆาต
นายโคฆาตหรือลูกมือของนายโคฆาตผู้ฉลาด
พึงโยนร่างกระดูกที่เชือดชำแหละออกจนหมดเนื้อแล้ว
เปื้อนแต่เลือดไปยังสุนัข ฉันใด
ดูกรคฤหบดี อริยสาวกก็ฉันนั้นแล ย่อมพิจารณาเห็นดังนี้ว่า
กามทั้งหลาย พระผู้มีพระภาคตรัสว่า เปรียบด้วยร่างกระดูก
มีทุกข์มาก มีความคับแค้นมาก ในกามนี้มีโทษอย่างยิ่ง
ครั้นเห็นโทษแห่งกามนี้ตามความเป็นจริง
ด้วยปัญญาอันชอบอย่างนี้แล้ว
ย่อมเว้นขาดซึ่งอุเบกขาที่มีความเป็นต่างๆ
อาศัยความเป็นต่างๆ
แล้วเจริญอุเบกขาที่มีความเป็นอารมณ์เดียว
อาศัยความเป็นอารมณ์เดียว
อันเป็นที่ดับความถือมั่นโลกามิสโดยประการทั้งปวง
หาส่วนเหลือมิได้.
เจริญในธรรม เจ้าค่ะ
|
|
| |
| หิ่งห้อยน้อย 12 มิ.ย. 2555 เวลา 18:17 น.
กวีโพสต์: 462 อนุโมทนา: 75 ได้รับอนุโมทนา: 93 คำตอบที่ 1
|
|
ราตรีของคนผู้ตื่นอยู่ นาน, โยชน์ของคนล้าแล้ว ไกล, สงสารของคนพาลทั้งหลายผู้ไม่รู้อยู่ซึ่งสัทธรรม ย่อมยาว |
|
|
|
กาม ... ชิ้นเนื้อในอุ้งเล็บเหยี่ยว
๐ เหยี่ยวโผจิกเหยื่อโฉบ ... ขึ้นฟ้า
ฝูงเหยี่ยวต่างถลา ........... แย่งเนื้อ
เจ้ารีบคลายสิ่งพา ........... สู่ห้วง ภยา
เหตุทุกข์เพราะชิ้นเหยื่อ .... ล่อให้ภัยมา
๐ พระผู้มีพระภาคฯ เปรียบ . ชิ้นเนื้อ
ต้นเหตุเพราะเป็นเหยื่อ .... ยิ่งแล้ว
จิตคลุกกามอะเคื้อ ......... เหยื่อรส โอชา
ภัยวัฏฏ์กลุ้มจิตแก้ว ........ ก่นเศร้าหมองศรี
๐ บัณฑิตนักปราชญ์ผู้ .... ฝึกตน
เห็นโทษก่นทุกข์ทน ....... ยิ่งแท้
ปัญญาผองอริยะชน ....... พิศตาม ศาสดา
ทิ้งอุเบกขาอื่นแล้ .......... มีไว้หนึ่งเดียว
เจริญในธรรม เจ้าค่ะ
|
|
| |
| หิ่งห้อยน้อย 13 มิ.ย. 2555 เวลา 22:16 น.
กวีโพสต์: 462 อนุโมทนา: 75 ได้รับอนุโมทนา: 93 คำตอบที่ 2
|
|
ราตรีของคนผู้ตื่นอยู่ นาน, โยชน์ของคนล้าแล้ว ไกล, สงสารของคนพาลทั้งหลายผู้ไม่รู้อยู่ซึ่งสัทธรรม ย่อมยาว |
|
|
|
| |
| |
| da 14 มิ.ย. 2555 เวลา 14:28 น.
กวีโพสต์: 1 อนุโมทนา: 0 ได้รับอนุโมทนา: 0 คำตอบที่ 3
|
|
เกิดเป็นมนุษย์ ..ในชีวิต ต้องทำดี คิดดี ให้สิ่งที่ดี ต่อเพื่อนมนุษย์ |
|
|
|
ขอนอบน้อมแด่พระผู้มีพระภาคเจ้าพระองค์นั้น
ผู้ซึ่งไกลจากกิเลส ตรัสรู้ชอบด้วยพระองค์เอง
ดูกรคฤหบดี
เปรียบเหมือนแร้งก็ดี นกตะกรุมก็ดี เหยี่ยวก็ดี พาชิ้นเนื้อบินไป
แร้งทั้งหลาย นกตะกรุมทั้งหลาย หรือเหยี่ยวทั้งหลาย
จะพึงโผเข้ารุมจิกแย่งชิ้นเนื้อนั้น ฉันใด
ดูกรคฤหบดี ท่านจะสำคัญความข้อนั้นเป็นไฉน
ถ้าแร้ง นกตะกรุม หรือเหยี่ยวตัวนั้น
ไม่รีบปล่อยชิ้นเนื้อนั้นเสีย
มันจะถึงตายหรือทุกข์ปางตายเพราะชิ้นเนื้อนั้นเป็นเหตุ?
อย่างนั้น พระองค์ผู้เจริญ.
ดูกรคฤหบดี อริยสาวกก็ฉันนั้นแล
ย่อมพิจารณาเห็นดังนี้ว่า
กามทั้งหลาย พระผู้มีพระภาคตรัสว่า
เปรียบด้วยชิ้นเนื้อ มีทุกข์มาก มีความคับแค้นมาก
ในกามนี้มีโทษอย่างยิ่ง ครั้นเห็นโทษแห่งกามนี้
ตามความเป็นจริงด้วยปัญญาอันชอบอย่างนี้แล้ว
ย่อมเว้นขาดซึ่งอุเบกขาที่มีความเป็นต่างๆ
อาศัยความเป็นต่างๆ แล้ว
เจริญอุเบกขาที่มีความเป็นอารมณ์เดียว
อาศัยความเป็นอารมณ์เดียว
อันเป็นที่ดับความถือมั่นโลกามิส
โดยประการทั้งปวง หาส่วนเหลือมิได้.
เจริญในธรรม เจ้าค่ะ
|
|
| |
| หิ่งห้อยน้อย 19 มิ.ย. 2555 เวลา 11:55 น.
กวีโพสต์: 462 อนุโมทนา: 75 ได้รับอนุโมทนา: 93 คำตอบที่ 4
|
|
ราตรีของคนผู้ตื่นอยู่ นาน, โยชน์ของคนล้าแล้ว ไกล, สงสารของคนพาลทั้งหลายผู้ไม่รู้อยู่ซึ่งสัทธรรม ย่อมยาว |
|
|
|
กาม ... คบเพลิงที่บุรุษถือเดินทวนลม
๐ คบเพลิงหญ้า มีหญ้า เป็นเชื้อไฟ
ลุกโหมไหม้ อันตราย เป็นนักหนา
บุรุษหนึ่ง ถือคบเพลิงหญ้าคา
อีกทั้งเดิน ทวนลมมา พาพบทุกข์
๐ สายลมจากฟ้าแดนสรวง ... มิใช่ลมลวง
พัดผ่านละลิ่วปลิวมา
๐ บุรุษหนึ่งถือคบเพลิงหญ้า .. วิ่งทวนลมพา
ย่อมเข้าถึงโทษทุกข์ภัย
๐ เพราะลมต้องโหมเปลวไฟ . พัดย้อนเข้าใส่
บุรุษผู้ถือคบพลัน
๐ แม้ไม่รีบทิ้งคบไฟนั้น ........ ต้องถึงกาลอัน
ได้รับโทษจากอัคคี
๐ ไหม้มือ ไหม้แขน ทั้งสรี- ... ระอันต้องมี
ต้องทนทุกข์เพราะคบไฟ
๐ เหล่าบัณฑิตผู้อาชาไนย ... ปัญญาผ่องใส
เห็นโทษภัยจากกามคุณ
๐ จึ่งรีบเร่งสร้างผลบุญ ........ ให้กุศลเกื้อหนุน
ละโลกามิสที่ทราม
๐ วางอุเบกขาในกลกาม ...... อื่นที่เกิดตาม
ข้องอยู่อุเบกขาเดียว
เจริญในธรรม เจ้าค่ะ
|
|
| |
| หิ่งห้อยน้อย 25 มิ.ย. 2555 เวลา 00:31 น.
กวีโพสต์: 462 อนุโมทนา: 75 ได้รับอนุโมทนา: 93 คำตอบที่ 5
|
|
ราตรีของคนผู้ตื่นอยู่ นาน, โยชน์ของคนล้าแล้ว ไกล, สงสารของคนพาลทั้งหลายผู้ไม่รู้อยู่ซึ่งสัทธรรม ย่อมยาว |
|
|
|
|
หน้าแรก 
