ชีวิตในหน้าฝน
 อธิวัฒน์   15 ก.ย. 2554

ฝนรินโรย โปรยปราย คลายหมองหม่น
ภูวดล ชุ่มชื้น ฟื้นพลิกผัน
จากแห้งแล้ง ดินระแหง แปรเปลี่ยนพลัน
ชั่วชีวัน ผันแปรเปลี่ยน เหมือนแผ่นดิน
คนเกิดมา เมื่อมีพบ ย่อมมีพราก
เมื่อมีเจอ ย่อมมีจาก จมถวิล
เป็นความทุกข์ โศกา อยู่อาจิณ
ในชีวิน ต้องพานพบ ทั่วทุกคน
ธรรมดาโลกธรรม ค้ำจุนธาตุ
อย่าประมาท ในธรรม นำกุศล
เมื่อฝนดี ดินดี รีบดิ้นรน
ผลิตผล พืชพรรณ นั้นงดงาม
แต่ยามใด ที่ฝนแล้ง ดินแห้งขอด
พืชพรรณมอด เหี่ยวแห้ง เพราะแล้งผลาญ
ชีวิตคน ชนบท ต้องคลุกคลาน
เลี้ยงลูกหลาน อยู่รอดได้ อย่างไรกัน ฯ





ขอนอบน้อมแด่พระผู้มีพระภาคเจ้าพระองค์นั้น
                     ผู้ซึ่งไกลจากกิเลส ตรัสรู้ชอบด้วยพระองค์เอง





      ฝนแห่งกาม สู่ ฝนแห่งธรรม


๐ หิ่งห้อยฯ น้อมกาพย์ให้ยล . มาพร้อมกับฝน
ปรายโปรยโรยมาลงดิน

๐ ฝนเวียนมาเป็นอาจิน ....... จากฟ้าสู่ดิน
มิเคยขาดปลายสายฝน

๐ ใคร่ขอนำเปรียบจิตตน ...... เวียนว่ายไม่พ้น
โอฆะมหรรณพพา

๐ เวียนว่ายอยู่ในวัฏฏา ........ จุติแล้วอุบัติมา
แต่ก็ไม่พ้นภูมิสาม

๐ ต้นเหตุคงไม่พ้นกาม- ....... คุณห้าที่ตาม
แต่งภพมิจบสิ้นไป

๐ ดั่งฝนมีเมฆเหตุใหญ่ ........ ไม่ต่างอนุสัย
ที่นอนเนื่องไว้ในทรวง

๐ สายลมจากฟ้าแดนสรวง .... ใช่สายลมลวง
สั่นไหวพร่างพลิ้วปลิวมา

๐ แต่จิตมนุษย์ยากหา ......... ความสุขใดมา
น้อมนำอาบจิตชิดจินต์

๐ จึ่งให้โหยหาถวิล ............ จากฟ้าจรดดิน
ไม่พบแม้สิ้นลมปราณ

๐ เวียนว่ายวนนับกัปกาล ...... มิเคยพบพาน
ความสุขสงบครบครัน

๐ ตราบได้มาพบสัทธรรม์ ..... ธ ทรงรังสรรค์
ตรัสแสดงพระธรรมเทศนา

๐ สุขสงบจึ่งเริ่มพบพา ......... ดุจฝนพรมหล้า
สัตว์โลกแช่มชื่นสุขสันต์

๐ ขอเชิญท่านผู้อ่านร่วมกัน ... บูชาทรงธรรม์
ด้วยมโน และ กาย วาจา



เจริญในธรรม เจ้าค่ะ








สาธุ..จ้า สาธุ..ผู้ละล่วง
สิ่งทั้งปวงเป็นไปใน สงสาร
เวียนว่ายอยู่ในวัฏฏะ คละบาดาล
ย่อมมีวันพบฝั่งได้ ไม่ร้างลา

เมื่อฝนมาชาวนาย่อมหน้าใส
แสนดีใจข้าวจะมีดีหนักหนา
ฉันใดเล่าฝนมากไปให้น้ำมา
ข้าวในนาก็มอดม้วยใครช่วยที

บทกวีที่ว่าไปไม่เข้าเรื่อง
แล้วยังเปลืองเวลา..อาป่าปี๋
จะบอกเล่ากล่าวอะไรในนที
ไว้พรุ่งนี้มาต่อขอลาเลย





..................... สาธุ




ฉันคนนี้แต่กลอนไม่ค่อยเก่ง
กลัวแต่งไปไม่ดีทำเสียหาย




 เปิดอ่านหน้านี้  4929 

  แสดงความคิดเห็น


RELATED STORIES


จีรัง กรุ๊ป


 ธรรมะไทย