ปลากลืนเบ็ด ... ผู้ติดเหยื่อ
 หิ่งห้อยน้อย   18 ก.ค. 2554

 
ขอนอบน้อมแด่พระผู้มีพระภาคเจ้าพระองค์นั้น
                     ผู้ซึ่งไกลจากกิเลส ตรัสรู้ชอบด้วยพระองค์เอง





ดูกรภิกษุทั้งหลาย
ลาภสักการะ และชื่อเสียง
ทารุณ เผ็ดร้อน หยาบคาย
เป็นอันตรายแก่การบรรลุธรรมอันเกษมจากโยคะ
ซึ่งไม่มีธรรมอื่นยิ่งไปกว่า


เจริญในธรรม เจ้าค่ะ




 








      ปลากลืนเบ็ด ... ผู้ติดเหยื่อ

๐ เบ็ดเกี่ยวเหยื่อ เยื่อใยพา ปลากลืนเบ็ด
หมายจะเด็ด เหยื่อให้สิ้น กินผสม
งับเหยื่อไป เบ็ดเกี่ยวรั้ง ช่างระบม
เบ็ดที่คม เกี่ยวลึก ตรึกให้ดี



เจริญในธรรม เจ้าค่ะ












      ปลากลืนเบ็ด ... ผู้ติดเหยื่อ


๐ ทั้งลาภ ยศ ทั้งสุข และสรรเสริญ
ใช่บังเอิญ เพราะกุศล ดลถึงที่
กุศลวิบาก ส่งให้ ได้เปรมปรีดิ์
ทุกทิวา ราตรี จึงปรีเปรมดิ์

๐ ตราบอกุศลวิบากยัง ไม่ให้ผล
สุขก็ดล จิตระรื่น ชื่นเกษม
ทั้งลาภ ยศ สุข สรรเสริญ เพลินปรีเปรมดิ์
ให้อิ่มเอม ลืมระลึก นึกถึงมัน


เจริญในธรรม เจ้าค่ะ








มีประโยชน์และสาระดี แก่การสอนเด็ก ขอให้เจริญๆๆๆขึ้นๆๆๆไป




# พรานเบ็ด...!

@ มิได้มา ตั้งนาน เจอพรานเบ็ด
คนอาจคิด ว่าเข็ด ถูกเบ็ดเกี่ยว
ไม่หาเหยื่อ มาล่อ พอแล้วเชียว
แท้ยังเที่ยว หาเหยื่อ ทุกเชื่อวัน

@ ปลาติดเบ็ด เพราะจิต ติดความอยาก
คนลำบาก เพราะจิต คิดเฝ้าฝัน
อยากเป็นโน่น เป็นนี่ ตะบี้ตะบัน
เมื่อได้นั่น เอานี่ ไม่มีพอ

@ อาจารย์แม่ สรรหา เรื่องปลาเบ็ด
ปลาที่เสร็จ เพราะเหยื่อ เชื่อไหมหนอ
คนที่เสร็จ เพราะอยาก เรื่องปากคอ
หาจนท้อ ก็ไม่ ตัดใจปลง

@ วิ่งกันพล่าน เหมือนปลา ถลาว่าย
ยังไม่ตาย ก็คิด จิตลุ่มหลง
โดนเหยื่อปลอม เหยื่อจริง ยิ่งงวยงง
บอกตรงตรง เหมือนปลา ที่ตาลาย

@ สวาปาม เห็นเหยื่อ เมื่อถูกล่อ
กรรมแท้หนอ ตัณหา พาซัดส่าย
วิบากเสริม ซ้ำซาก ลำบากกาย
ดูคลับคล้าย ปลากินเบ็ด เสร็จแน่เอย....





๐ ตราบอกุศลวิบากยัง ไม่ให้ผล
สุขก็ดล จิตระรื่น ชื่นเกษม
ทั้งลาภ ยศ สุข สรรเสริญ เพลินปรีเปรมดิ์
ให้อิ่มเอม ลืมระลึก นึกถึงมัน

๐ ยามอกุศลวิบาก เริ่มให้ผล
ทุกข์ก็ยล ลาภก็หาย คลายสุขสันต์
ยศก็เสื่อม เสียงนินทา พาโจษจัน
ความโศกศัลย์ ก็เข้าครอง ต้องหมองใจ

๐ รู้ให้ทัน โลกธรรมแปด ที่แผดเผา
พาสู่เขลา สู่เปือกตม บ่มอนุสัย
อุเบกขา วางเมื่อพบ ประสบภัย
รู้ทันใด ว่ามันเป็น "เช่นนั้นเอง"




เจริญในธรรม เจ้าค่ะ








"...รู้ทันใด ว่ามันเป็น "เช่นนั้นเอง "

@ พุทธทาส ท่านเคย เอ่ยคำสอน
เป็นบทกลอน สอนใจ ให้ครัดเคร่ง
ว่าทุกสิ่ง สรรพมวล ล้วนบรรเลง
เป็นบทเพลง เดียวกัน เช่นนั้นแล

@ ทุกข์ก็เป็น เช่นทุกข์ ไม่สุขสันต์
สุขก็เป็น เช่นนั้น มันของแน่
ทั้งสุขทุกข์ คละกัน ก่อนผันแปร
ไม่เที่ยงแท้ สักอย่าง ทางโลกีย์

@ พรานตกเบ็ด ได้ปลา ก็ว่าสุข
คนสนุก เริงร่า หน้าสุขี
ก็ว่าใช่ แล้วสุข ทุกชีวี
สุขแท้นี้ ที่แท้ แค่สุขเทียม

@ สุขสงบ นัตถิ สันติสุข
คือพ้นทุกข์ พ้นโลกีย์ ที่เต็มเปี่ยม
ด้วยปิติ เอกคตา อารมณ์เตรียม
สู่นิพพาน ที่ยอดเยี่ยม ไร้เทียมทาน...พุดเดิล




เหยื่อต่างๆที่พลอยลอยละล่อง
ล้วนคือสิ่งหม่นหมองให้แลเหลียว
ต้องพลั้งพลาดเพราะตัวเราเขลาจริงเชียว
คิดว่าเหยื่อนั้นควรเคี้ยวคือของดี

หารู้ไม่ข้างในนั้นมีเบ็ด
งับเข้าไปก็เสร็จต้องถึงที่
แม้ดิ้นรนหลุดมาได้อีกกี่ที
ปากดีดีก็ต้องแหว่งแฝงบทเรียน

อ้าพุทธโอวาทประหลาดล้ำ
ตรัสว่าสิ่งที่ดูงามน่าคลื่นเหียน
หากยังหลงงมงายตายเกรียนเกรียน
แม้เฝ้าเพียรกลุ้มรุม.....ไม่คุ้มเลย

การแก่งแย่งกันเป็นใหญ่ที่สุดทุกคนก็จะรู้เองว่าเสมือนแข่งกันวิ่งเข้าไปหากองไฟ

เสนาบดีดื่มน้ำด้วยภาชนะทองคำกับคนจนดื่มน้ำด้วยภาชนะที่ทำจากกะลามะพร้าวถ้าความพอใจเท่ากันย่อมไม่ต่างกัน

อันที่สามนี้จำได้แค่คร่าวๆอ่ะครับที่มีปลาแย่งกันกินเหยื่อแต่หารู้ไม่ว่าภายในนั้นมีเบ็ดเกี่ยวอยู่

หากปราศจากพระผู้มีพระภาคเจ้าแล้วไซร้ คงต้องงมอีกนาน (ไม่เจออีกต่างหาก) ข้าพเจ้าขอถึงพระผู้มีพระภาคเจ้า พระธรรม พระสงฆ์ เป็นที่พึ่งเป็นสรณะ ตลอดชีวิตครับผม

สวัสดีครับทุกท่าน ต้องแอบไปแบบเงียบๆ เดี๋ยวคุณหิ่งห้อยน้อยรู้อีกว่าจำได้แค่กระท่อนกระแท่น แหะ แหะ สวัสดีคร้าบบบ






อนุโมทนาบุญครับ




 เปิดอ่านหน้านี้  4939 

  แสดงความคิดเห็น


RELATED STORIES


จีรัง กรุ๊ป


 ธรรมะไทย