วันหนึ่งขณะที่อาตมายังเป็นวัยรุ่น จำได้ว่าเดินเข้าไปในห้องสมุดขนาดใหญ่แล้วรู้สึกท้อแท้เป็นที่สุด สมัยนั้นอาตมากระหายความรู้มาก อยากรู้ทุกสิ่งทุกอย่าง แต่ในวินาทีนั้น อาตมารู้ว่าต่อให้ใช้เวลาทั้งชีวิตอยู่แต่ในห้องสมุด ไม่ทำอะไรเลยนอกจากอ่านหนังสือ อาตมาก็อ่านได้เพียงส่วนน้อยนิดจากจำนวนหนังสือที่เก็บไว้ทั้งหมด อาตมายืนนิ่งงันอยู่ตรงนั้นและรู้สึกท่วมท้น

อาตมาระลึกถึงคำถามของนักปราชญ์ผู้ยิ่งใหญ่ชาวอินเดียท่านหนึ่งที่ถามว่า “อะไรคือสิ่งเดียวที่รู้แล้ว เราจะรู้ทุกสิ่ง” อาตมาตระหนักว่าคำตอบข้อนี้เป็นของธรรมดาที่สุด เราไม่จำเป็นต้องอ่านหนังสือทุกเล่มที่มีอยู่ในโลกนี้ แต่จำเป็นต้องศึกษาและทำความเข้าใจจิตใจของตนเอง

มีความรู้มากมายที่เราต้องเรียนรู้เพื่อเอาตัวรอดในโลกนี้และทำให้ชีวิตเจริญก้าวหน้า แต่สิ่งที่สำคัญที่สุด คือ การรู้จักตัวผู้รู้

ธรรมะคำสอน โดย พระอาจารย์ชยสาโร