อาสาฬหปุรณมี ... ธรรมจักรกัปปวัตนสูตร
 หิ่งห้อยน้อย   17 ก.ค. 2554


 
ขอนอบน้อมแด่พระผู้มีพระภาคเจ้าพระองค์นั้น
                     ผู้ซึ่งไกลจากกิเลส ตรัสรู้ชอบด้วยพระองค์เอง




เราเปิดประตูอมตะแก่ท่านแล้ว
สัตว์เหล่าใดจะฟัง
จงปล่อยศรัทธามาเถิด


 

พระพุทธเจ้าข้า
ขอพระผู้มีพระภาคได้โปรดทรงแสดงธรรม
ขอพระสุคตได้โปรดทรงแสดงธรรม

เพราะสัตว์ทั้งหลายจำพวกที่มีธุลีในจักษุน้อยมีอยู่
เพราะไม่ได้ฟังธรรมย่อมเสื่อม ผู้รู้ทั่วถึงธรรมจักมี.

 


เจริญในธรรม เจ้าค่ะ




 






เราจะพึงแสดงธรรมแก่ใครก่อนหนอ
ใครจักรู้ทั่วถึงธรรมนี้ได้ฉับพลัน

ครั้นแล้วทรงพระดำริต่อไปว่า อาฬารดาบส กาลามโคตรนี้แล
เป็นผู้ฉลาด เฉียบแหลม มีปัญญา
มีธุลีคือกิเลสในจักษุน้อยเป็นปกติมานาน
ถ้ากระไรเราพึงแสดงธรรมแก่อาฬารดาบส กาลามโคตรก่อน
เธอจักรู้ทั่วถึงธรรมนี้ได้ฉับพลัน.

ทีนั้นเทพดาอันตรธานมากราบทูลพระผู้มีพระภาคว่า
อาฬารดาบส กาลามโคตร สิ้นชีพได้ ๗ วันแล้ว พระพุทธเจ้าข้า.
แม้พระผู้มีพระภาคก็ทรงทราบว่า
อาฬารดาบสกาลามโคตรสิ้นชีพได้ ๗ วันแล้ว

จึงทรงพระดำริว่า อาฬารดาบสกาลามโคตร
เป็นผู้มีความเสื่อมใหญ่
เพราะถ้าเธอได้ฟังธรรมนี้ จะพึงรู้ทั่วถึงได้ฉับพลัน.




ครั้นแล้วทรงพระดำริต่อไปว่า
อุทกดาบส รามบุตรนี้แลเป็นผู้ฉลาด เฉียบแหลม มีปัญญา
มีธุลีคือกิเลสในจักษุน้อยเป็นปกติมานาน
ถ้ากระไร เราพึงแสดงธรรมแก่อุทกดาบส รามบุตรก่อน
เธอจักรู้ทั่วถึงธรรมนี้ได้ฉับพลัน.

ทีนั้น เทพดาอันตรธานมากราบทูลพระผู้มีพระภาคว่า
อุทกดาบส รามบุตรสิ้นชีพเสียวานนี้แล้ว พระพุทธเจ้าข้า.
แม้พระผู้มีพระภาคก็ทรงทราบว่า อุทกดาบส รามบุตร
สิ้นชีพเสียวานนี้แล้ว จึงทรงพระดำริว่า
อุทกดาบส รามบุตรนี้ เป็นผู้มีความเสื่อมใหญ่
เพราะถ้าเธอได้ฟังธรรมนี้ จะพึงรู้ทั่วถึงได้ฉับพลัน





ครั้นแล้วทรงพระดำริต่อไปว่า
ภิกษุปัญจวัคคีย์มีอุปการะแก่เรามาก
ได้บำรุงเราผู้ตั้งหน้าบำเพ็ญเพียรอยู่
ถ้ากระไร เราพึงแสดงธรรมแก่ภิกษุปัญจวัคคีย์ก่อน

ครั้นแล้วได้ทรงพระดำริต่อไปว่า
บัดนี้ ภิกษุปัญจวัคคีย์อยู่ที่ไหนหนอ.
พระผู้มีพระภาคได้ทรงเห็นภิกษุปัญจวัคคีย์อยู่
ณ ป่าอิสิปตนมฤคทายวัน เขตพระนครพาราณสี
ด้วยทิพยจักษุอันบริสุทธิ์ล่วงจักษุมนุษย์


เจริญในธรรม เจ้าค่ะ











ดูกรภิกษุทั้งหลาย
ตถาคตเป็นอรหันต์ ตรัสรู้เองโดยชอบ
พวกเธอจงเงี่ยโสตสดับ เราได้บรรลุอมตธรรมแล้ว เราจะสั่งสอน จักแสดงธรรม
พวกเธอปฏิบัติอยู่ตามที่เราสั่งสอนแล้ว ไม่ช้าสักเท่าไร
จักทำให้แจ้งซึ่งคุณอันยอดเยี่ยมอันเป็นที่สุดแห่งพรหมจรรย์
ที่กุลบุตรทั้งหลายออกจากเรือนบวชเป็นบรรพชิตโดยชอบต้องการนั้น
ด้วยปัญญาอันยิ่งด้วยตนเองในปัจจุบันเข้าถึงอยู่.

พระผู้มีพระภาคทรงสามารถให้พระปัญจวัคคีย์ยินยอมได้แล้ว.
ลำดับนั้นพระปัญจวัคคีย์ ได้ยอมเชื่อฟังพระผู้มีพระภาค
เงี่ยโสตสดับ ตั้งจิตเพื่อรู้ยิ่ง.


เจริญในธรรม เจ้าค่ะ








 เปิดอ่านหน้านี้  4805 

  แสดงความคิดเห็น


จีรัง กรุ๊ป


 ธรรมะไทย