ทุวิชาโน ปราภโว

ผู้มีความรู้ในทางชั่ว เป็นผู้เสื่อม

• พุทธสุภาษิต •

ทุวิชาโน ปราภโว
ผู้มีความรู้ในทางชั่ว เป็นผู้เสื่อม

○ คำอ่านบาลี

ทุ-วิ-ชา-โน ปะ-รา-ภะ-โว

○ แปลศัพท์

- ทุวิชาโน = ผู้มีความรู้ไม่ดี, ผู้รู้ในทางชั่ว, ผู้มีความรู้ที่ใช้ไปในทางผิด
- ปราภโว = เป็นผู้เสื่อม, เป็นเหตุแห่งความเสื่อม

○ รวมความว่า:

“ผู้มีความรู้ในทางชั่ว ย่อมเป็นผู้เสื่อม”

○ อธิบายเพิ่มเติม

พุทธสุภาษิตนี้ชี้ให้เห็นว่า ความรู้เพียงอย่างเดียวไม่ได้ทำให้คนเป็นคนดี สิ่งสำคัญอยู่ที่ว่าเรานำความรู้นั้นไปใช้อย่างไร
ผู้ที่มีความรู้ความสามารถ แต่ใช้ความรู้ไปในทางทุจริต หลอกลวง เอาเปรียบ หรือทำร้ายผู้อื่น แม้จะประสบความสำเร็จในระยะแรก แต่ในที่สุดความรู้ที่นำไปใช้ผิดทางนั้นย่อมนำความเสื่อมมาสู่ตนเองและผู้อื่น

ในทางตรงกันข้าม หากมีความรู้แล้วใช้เพื่อ สร้างประโยชน์ ช่วยเหลือผู้อื่น แก้ปัญหา และดำรงตนอย่างสุจริต ความรู้นั้นก็จะกลายเป็นคุณธรรมและเป็นประโยชน์อย่างแท้จริง

จึงกล่าวได้ว่า “ความรู้ต้องประกอบด้วยคุณธรรม” เพราะหากขาดคุณธรรม ความรู้ที่มีมากอาจกลายเป็นเครื่องมือสร้างความเสียหายได้มากกว่าคนที่ไม่มีความรู้เสียอีก

○ ตัวอย่างในชีวิตประจำวัน

คนที่มีความรู้ด้านเทคโนโลยี หากนำความรู้ไปสร้างสิ่งที่เป็นประโยชน์ ย่อมเกิดคุณแก่สังคม แต่ถ้านำไปหลอกลวง ขโมยข้อมูล หรือทำความเสียหายแก่ผู้อื่น ความรู้นั้นก็กลับกลายเป็นเหตุแห่งความเสื่อมของตนเอง

เช่นเดียวกับผู้มีความรู้ด้านการเงิน หากใช้ความรู้เพื่อบริหารทรัพย์อย่างสุจริต ย่อมเกิดประโยชน์ แต่ถ้าใช้ความรู้เพื่อโกงหรือเอาเปรียบผู้อื่น สุดท้ายย่อมเกิดความเสียหายและหมดความน่าเชื่อถือ

○ ข้อคิดสำคัญ

“มีความรู้ ต้องมีคุณธรรมกำกับ มีความสามารถ ต้องรู้จักใช้ให้ถูกทาง”
ความรู้เป็นเพียงเครื่องมือ ส่วนคุณธรรมเป็นสิ่งกำหนดว่าเครื่องมือนั้นจะถูกใช้เพื่อสร้างสรรค์หรือทำลาย

○ สรุป

“ความรู้ที่ปราศจากคุณธรรม อาจนำความเสื่อมมาให้ แต่ความรู้ที่ประกอบด้วยธรรม ย่อมนำประโยชน์และความเจริญมาให้”
พุทธสุภาษิตนี้จึงสอนให้เรา แสวงหาความรู้ควบคู่กับคุณธรรม และรู้จักใช้ความรู้ในทางที่ถูกต้อง ไม่เบียดเบียนผู้อื่น เพราะผู้มีความรู้มากแต่ใช้ความรู้ในทางชั่ว ย่อมไม่ได้ชื่อว่าเป็นผู้เจริญอย่างแท้จริง.
๛