สุขา สงฺฆสฺส สามคฺคี
ความพร้อมเพรียงของหมู่ให้เกิดสุข

พุทธศาสนสุภาษิต
/ธรรมบท ขุทกนิกาย/

• พุทธสุภาษิต

สุขา สงฺฆสฺส สามคฺคี
ความพร้อมเพรียงของหมู่ให้เกิดสุข

คำอ่านบาลี: สุ-ขา สัง-คัด-สะ สา-มัก-คี

สุขา สงฺฆสฺส สามคฺคี

sukhā saṅghassa sāmaggī

แปลศัพท์

สุขา = ความสุข, ความสบาย
สงฺฆสฺส = ของหมู่, ของคณะ, ของสงฆ์
สามคฺคี = ความสามัคคี, ความพร้อมเพรียง

รวมความว่า “ความพร้อมเพรียงของหมู่คณะ ย่อมก่อให้เกิดความสุข”

○ อธิบายเพิ่มเติม

พุทธสุภาษิตนี้สอนให้เห็นคุณค่าของ ความสามัคคีและความพร้อมเพรียง เพราะเมื่อคนในหมู่คณะมีความเห็นอกเห็นใจกัน ร่วมมือกัน และไม่แตกแยก ย่อมทำให้งานต่าง ๆ สำเร็จได้โดยง่าย และทำให้เกิดความสงบสุขภายในหมู่คณะ

ความพร้อมเพรียงไม่ได้หมายความว่าทุกคนต้องคิดเหมือนกันทุกเรื่อง แต่หมายถึง แม้มีความคิดเห็นแตกต่างกัน ก็สามารถพูดคุยกันด้วยเหตุผล ยอมรับฟังกัน และร่วมมือกันเพื่อประโยชน์ส่วนรวมได้

ตรงกันข้าม หากคนในครอบครัว ชุมชน หรือองค์กรต่างคนต่างเอาชนะกัน มีความขัดแย้งและไม่ร่วมมือกัน แม้จะมีทรัพยากรมาก ก็อาจทำให้เกิดความวุ่นวายและความเดือดร้อนขึ้นได้

○ ตัวอย่างในชีวิตประจำวัน

ในครอบครัว หากทุกคนช่วยกันทำหน้าที่ของตน ดูแลกัน และพูดจากันด้วยความเข้าใจ บ้านก็ย่อมมีความสงบสุข

ในชุมชน หากชาวบ้านร่วมมือกันดูแลวัด ถนน หรือสาธารณประโยชน์ แม้แต่ละคนมีความคิดเห็นต่างกัน แต่สามารถหาข้อตกลงร่วมกันได้ ชุมชนนั้นก็จะเกิดความเจริญและความสงบ

○ สรุป

“สามัคคีทำให้เกิดพลัง ความแตกแยกทำให้เกิดความอ่อนแอ”

พุทธสุภาษิตนี้เตือนใจว่า ความสุขของหมู่คณะเกิดจากการรู้จักร่วมมือ รู้จักให้อภัย รับฟังความคิดเห็นของกันและกัน และมุ่งประโยชน์ส่วนรวมมากกว่าความเอาชนะส่วนตน เมื่อคนในหมู่คณะมีความพร้อมเพรียงกัน ความสงบสุขและความเจริญก็ย่อมเกิดขึ้นตามมา.
๛