พุทธศาสนสุภาษิต |
คำแปล |
| สุขา สงฺฆสฺส สามคฺคี |
สามัคคีของหมู่ทำให้เกิดสุข |
| สมคฺคา สขิลา โหถ |
จงสามัคคีมีน้ำใจต่อกัน |
| สมคฺคานํ ตโป สุโข |
ความเพียรของหมู่ชน
ผู้พร้อมเพรียงกันทำให้เกิดสุข |
| สูกเรหิ สมคฺเคหิ พฺยคฺโฆ เอกายเน หโต |
สุกรทั้งหลายพร้อมเพรียงกันยังฆ่าเสื้อโคร่งได้
เพราะใจรวมเป็นอันเดียว |
สามคฺยเมว สิกฺเขถ พุทฺเธเหตํ ปสํสิตํ
สามคฺยรโต ธมฺมฏฺโฐ โยคกฺเขมา น ธํสตํ |
พึงศึกษาความสามัคคี
, ความสามัคคีนั้น ท่านผู้รู้ทั้งหลาย สรรเสริญแล้ว , ผู้ยินดีในสามัคคี
ตั้งอยู่ในธรรม ย่อมไม่คลาดจาธรรมอันเกษมจาโยคะ |
วิวาทํ ภยโต ทิสฺวา อวิวาทญฺจ เขมโต
สมคฺคา สขิลา โหถ เอสา พุทฺธานุสาสนี |
ท่านทั้งหลายจงเห็นความวิวาทโดยความเป็นภัย
และ ความไม่วิวาทโดยความปลอดภัยแล้ว เป็นผู้พร้อมเพรียง มีความประนีประนอมกันเถิด
นี้เป็นพระพุทธานุศาสนี |
เอโส หิ อุตฺตริตโร ภาราวโห ธุรนฺธโร
โย ปเรสาธิปนฺนานํ สยํ สนฺธาตุมรหติ |
ผู้ใดเมื่อคนอื่นล่วงเกินกันอยู่
ตนเองกลับหาทางเชื่อมเขาให้คืนดีกันได้ ผู้นั้นแล ชื่อว่าเป็นคนเอาภาระ
เป็นผู้จัดธุระที่ดียอดเยี่ยม |
สเจปิ สนฺโต วิวทนฺติ ขิปฺปํ สนฺธียเร ปุน
พาลา ปตฺตาว ภิชฺชนฺติ น เต สมถมชฺฌคู |
ถ้าแม้นสัตบุรุษวิวาทกัน
ก็กลับเชื่อมกันได้สนิทโดยเร็ว ส่วนคนพาลทั้งหลายย่อมแตกกันเหมือนชนะดิน
เขาย่อมไม่ได้ความสงบเวรกันเลย |
หน้าแรก
พุทธศาสนสุภาษิต หมวดที่ 16 สามัคคี
