พุทธศาสนสุภาษิต |
คำแปล |
| มา มโท ภรตูสภ |
ผู้มีภาระปกครองรัฐ
จงอย่าได้ประมาทเลย |
| สพฺพํ รฏฺฐํ สุขํ เสติ ราชา เจ โหติ ธมฺมิโก |
ถ้าผู้ปกครองทรงธรรม
ประเทศชาติก็เป็นสุข |
| สพฺพํ ปรวสํ ทุกฺขํ |
การอยู่ในอำนาจของผู้อื่น
เป็นทุกข์ทั้งสิ้น |
| สงฺเกยฺย สงฺกิตพฺพานิ |
พึงระแวง
สิ่งที่ควรระแวง |
| สาธุ ธมฺมรุจี ราชา |
ผู้ปกครองชอบธรรมจึงจะดี |
| ปคฺคณฺเห ปคฺคหารหํ |
พึงยกย่องคนที่ควรยกย่อง |
| ปมาทา ชายเต ขโย |
เมื่อมีความประมาท
ก็เกิดความเสื่อม |
| ขยา ปโทสา ชายนฺติ |
เมื่อมีความเสื่อม
ก็เกิดโทษประดัง |
| สกฺกาโร กาปุริสํ หนฺติ |
สักการะฆ่าคนชั่วได้ |
| รกฺเขยฺยานาคตํ ภยํ |
พึงป้องกันภัยที่ยังมาไม่ถึง |
หน้าแรก
พุทธศาสนสุภาษิต หมวดที่ 15 การปกครอง
