มันไม่คุ้มกันเลย (สนทนาปกิณกะ) : ท่านพ่อลี ธัมมธโร
 จำปาพร   17 เม.ย. 2558

(บันทึกคำปรารภของท่านอาจารย์
ที่สนทนากับพระภิกษุจากวัดบวรนิเวศฯ)


๑) ปลูกต้นไม้ไม่รู้จักรากรู้จักโคนของมัน
จะไปเที่ยวเหนี่ยวเอาปลายกิ่งปลายก้านมัน
จะได้ประโยชน์อะไร?
หลักปฏิบัติของผมไม่ได้อยู่ในตำรา
มันอยู่ในตัวเจ้าของเอง

๒.) ถ้าผมอายุ ๕๐ แล้วก็เห็นจะไม่อยากมาบวชดอก
แต่นี่ใจมันบวชมาตั้งแต่เด็กๆแล้ว จะมาเป็นฆราวาสก็กระไรอยู่
ที่ไม่อยากบวชก็เพราะขี้เกียจเทศน์ ขี้เกียจสวดมนต์
ที่ขี้เกียจไม่ใช่เพราะอะไร ..เทศน์แล้วไม่มีใครเขาสนใจเอาไปปฏิบัติ
เรานั่งให้ศีล ๕ เขาทุกวันๆ ก็ไม่เห็นเขาจะได้อะไรสักตัว
สวดมนต์ก็เหมือนกัน เราไปนั่งสวดอยู่ตั้ง ๔๐-๕๐ นาที
กว่าจะได้ฉันข้าวของเขาสักมื้อ
ต้องเสียเวลาตั้ง ๓-๔ ชั่วโมง มันไม่คุ้มกันเลย
เราอยู่ของเราคนเดียว นั่ง ๕-๑๐ นาที ก็ยังมีประโยชน์กว่า

๓.) เป็นฆราวาสก็เบื่อโลก เบื่อเรื่องยุ่งๆเรื่องเงินเรื่องทอง
เรื่องเพื่อน เรื่องฝูง เรื่องวุ่นวายต่างๆ
ครั้นมาเป็นพระก็เบื่อพระอีก เบื่อพระที่ไม่ตั้งใจทำจริง
ตกลงเลยไม่เอาใครทั้งนั้น จะเป็นพระก็ตามเป็นผีก็ตาม
เราขอหนีไปให้พ้นจากโลกนี้เท่านั้น

...

พระอาจารย์ลี ธัมมธโร
วัดอโศการาม จ.สมุทรปราการ



DT017019

จำปาพร

17 เม.ย. 2558
 เปิดอ่านหน้านี้  3217 


  แสดงความคิดเห็น


Go to top

จีรัง กรุ๊ป


 ธรรมะไทย