เมื่อความรู้สึกร้อนเกิดขึ้น ความไม่ชอบความรู้สึกนั้นมักเกิดตามมาเร็วมาก จนผู้ที่ไม่เจริญสติเป็นประจำย่อมหลงเข้าใจผิดว่าความรู้สึกกับความไม่ชอบเป็นอันหนึ่งอันเดียวกัน

ผู้เจริญสติต้องปฏิบัติเพื่อแยกความรู้สึกออกจากกิเลส ให้เวทนาเป็น “สักแต่ว่าเวทนา” เท่านั้น ไม่ให้อารมณ์เศร้าหมองจรเข้ามาในใจและก่อให้เกิดทุกข์

ในการปฏิบัติเพื่อรู้เท่าทันในเรื่องนี้ ขอลองทบทวนโอกาสที่เคยรู้สึกร้อนอย่างพอใจ (เช่น เมื่อเพิ่งหายหนาวมาใหม่ๆ) และโอกาสที่เคยรู้สึกร้อนแต่เฉยๆ เพื่อกำหนดรสชาติของความยินร้ายและความไม่ยินร้ายในความรู้สึกง่ายขึ้น เฝ้าสังเกตการเคลื่อนไหวของใจอย่างต่อเนื่องแล้วจะรู้เองเป็นปัจจัตตัง

ความเจริญไม่ว่าทางโลกหรือทางธรรม ขึ้นอยู่กับความช่างสังเกต

พระอาจารย์ชยสาโร