พระองค์ทรงเป็นเพียงมนุษย์คนหนึ่ง ไม่เกี่ยวข้องกับพระเจ้า หรือภาวะเหนือธรรมชาติอื่นใด พระองค์เองมิใช่ทั้งพระเจ้า องค์อวตารของพระเจ้า หรือองค์ในเทพนิยายใด ๆ พระองค์ทรงเป็นเพียงมนุษย์แต่เป็นมนุษย์ที่ยอดเยี่ยม มนุษย์มหัศจรรย์ พระองค์อยู่ภาวะมนุษย์ธรรมดาในภายใน แม้จะดำรงชีพอยู่มนุษย์สามัญในภายนอก เพราะเหตุผลนี้ พระองค์จึงได้รับการขนานพระนามว่า มนุษย์ผู้มีเอกลักษณ์พิเศษ บุรุษผู้สูงสุด พระพุทธเจ้า พระสัมมาสัมพุทธเจ้า ผู้ตรัสรู้ชอบด้วยพระองค์เอง

   เฟาส์โฟล กล่าวว่า ข้าพเจ้ารู้จักพระองค์มากขึ้นเท่าไร ก็รักพระองค์มากขึ้นเท่านั้น ส่วนพุทธสาวกผู้ต่ำต้อยของพระองค์ขอกล่าวว่า ข้าพเจ้ารู้จักพระองค์มากขึ้นเท่าไร ก็รักพระองค์มากขึ้นเท่านั้น และข้าพเจ้ารักพระองค์มากขึ้นเท่าไร ก็รู้จักพระองค์มากขึ้นเท่านั้น

   พระพุทธเจ้าอาจได้รับการชี้วัดได้ง่าย ๆ ว่า ได้แก่ผู้ที่ได้รับการสักการะบูชาจากมวลมนุษย์จำนวนมากที่สุด

   พระพุทธเจ้า มิใช่สมบัติของชาวพุทธเท่านั้น แต่เป็นสมบัติของมนุษยชาติทั้งมวล พระธรรมคำสั่งสอนของพระองค์ ก็เป็นสมบัติร่วมของทุกคน ทุกศาสนาที่เกิดหลังพระพุทธองค์ ต่างก็ได้ยืมเอาแนวความคิดดี ๆ ไปจากพระพุทธเจ้าทั้งนั้นิ

   พระพุทธเจ้าเป็นเสมือนนายแพทย์ เช่นคุณหมอที่ต้องทราบอาการของโรคต่าง ๆ รวมทั้งสมุฏฐานของใคร แม้ยาแก้และวิธีการเยี่ยวยา และสามารถประยุกต์ใช้ได้ด้วย ฉันใด พระพุทธเจ้าก็ฉันนั้น เหมือนกัน ทรงแสดงอริยสัจ 4 ซึ่งชี้ถึงขอบเขตแห่งความทุกข์ เหตุเกิดแห่งความทุกข์ ความดับทุกข์และมรรค หนทางนำไปสู่ความดับทุกข์

   พระพุทธเจ้า คือ บิดา ผู้เมื่อเห็นบุตรของท่านกำลังเล่นกับไฟโลกีย์อยู่ จึงใช้วิธีการต่าง ๆ เพื่อนำพวกเขาออกไปให้พ้นบ้านที่กำลังถูกไฟไหม้ และพาไปสู่สถานที่ปลอดภัย คือ พระนิพพาน

   ข้าพเจ้ารู้สึกมากขึ้น ๆ ตามลำดับว่า พระพุทธเจ้าศากยมุนีนั้น โดยบุคคลิกภาพแล้ว ทรงประทับอยู่
ไกล้ชิดกับข้าพเจ้าที่สุด โดยความรักที่มีต่อพระองค์แล้ว พระพุทธเจ้าทรงเป็นทั้งมรรควิถี สัจธรรมความจริง และชีวิต

   ด้วยความสงบเย็น ณ ภายในและพระเมตตาต่อสรรพสัตว์ ที่พระพุทธองค์ทรงมีอยู่อย่างเปี่ยมล้นนั้น พระองค์จึงไม่เคยตรัสถึงบาปดั้งเดิมเลย ตรัสถึงเพียงแต่อวิชชาคือ ความไม่รู้ความจริง และความโง่งมงาย ซึ่งสามารถแก้ไขได้ด้วยความรู้แจ้ง และความเห็นอกเห็นใจกัน