พุทธศาสนสุภาษิต |
คำแปล |
| ธมฺเมน วิตฺตเมเสยฺย |
บุคคลพึงหาเลี้ยงชีพ
โดยทางชอบธรรม |
| ปโยชเย ธมฺมิกํ โส วณิชฺชํ |
บุคคลพึงประกอบการค้าที่ชอบธรรม |
| น นิกตฺยา ธนํ หเร |
บุคคลไม่พึงหาทรัพย์ด้วยการคดโกง |
| อลาโภ ธมฺมิโก เสยฺโย ยญฺเจ ลาโภ อธมฺมิโก |
ถึงไม่ได้
แต่ชอบธรรม ยังดีกว่าได้โดยไม่ชอบธรรม |
| ปฏิรูปการี ธุรวา อุฏฺฐาตา วินฺทเต ธนิ |
ขยัน
เอาธุระ ทำเหมาะจังหวะ ย่อมหาทรัพย์ได้ |
| โภคา สนุนิจยํ ยนฺติ วมฺมิโกวูปจียติ |
ทรัพย์สินย่อมพอกพูนขึ้นได้
เหมือนดังก่อจอมปลวก |
| อนากุลา จ กมฺมนฺตา เอตมฺมงฺคลมุตฺตมํ |
การงานไม่คั่งค้างสับสน
เป็นมงคลอย่างสูงสุด |
| น หิ จินฺตามยา โภคา อิตฺถิยา ปุริสสฺส วา |
โภคะของใคร
ไม่ว่าสตรีหรือบุรุษ ที่จะสำเร็จเพียงด้วยคิดเอา ย่อมไม่มี |
| สกมฺมุนา โหติ ผลูปปตฺติ |
ความอุบัติแห่งผล
ย่อมมีได้ด้วยการกระทำของตน |
| ยหึ ชีเว ตหึ คจฺเฉ น นิเกตหโต สิยา |
ชีวิตจะอยู่ได้ที่ไหน
พึงไปที่นั้น ไม่พึงให้ที่อยู่ฆ่าตนเสีย |
หน้าแรก
พุทธศาสนสุภาษิต หมวดที่ 14 การสร้างตัว
