|
พุทธศาสนสุภาษิต
|
คำแปล
|
|
ปาปมิตฺโต ปาปสโข ปาปอาจารโคจโร |
มีมิตรเลว
มีเพื่อนเลว ย่อมมีมารยาทเลว และที่เที่ยวเลว |
|
อตฺถมฺหิ ชาตมฺหิ สุขา สหายา |
เมื่อความต้องการเกิดขึ้น
สหายเป็นผู้นำสุขมาให้ |
|
สพฺพตฺถ ปูชิโต โหติ โย มิตฺตานํ น ทุพฺภติ |
ผู้ไม่ประทุษร้ายมิตร
ย่อมมีผู้บูชาในที่ทั้งปวง |
|
มาตา มิตฺตํ สเก ฆเร |
มารดาเป็นมิตรในเรือนตน |
|
พฺรหฺมาติ มาตาปิตโร |
มารดาบิดา
ท่านเรียกว่าเป็นพรหม |
|
วิสฺสาสปรมา ญาติ |
คนคุ้นเคย
ไว้ใจกันได้ เป็นญาติอย่างยิ่ง |
|
สตฺโถ ปวสโต มิตฺตํ |
หมู่เกวียน
เป็นมิตรของคนเดินทาง |
|
สเจ ลเภถ นิปกํ สหายํ จเรยฺย เตนตฺตมโน สติมา |
ถ้าได้สหายเป็นผู้รอบคอบ
พึงพอใจและมีสติเที่ยวไปกับเขา |
|
มิตฺตทุพฺโก หิ ปาปโก |
ผู้ประทุษร้ายมิตรเป็นคนเลวแท้
|
|
ภริยา ปรมา สขา |
ภริยาเป็นเพื่อนสนิท
|
พุทธศาสนสุภาษิต หมวดที่ 12 "หมวดมิตร"
