พุทธศาสนสุภาษิต |
คำแปล |
| ปาปมิตฺโต ปาปสโข ปาปอาจารโคจโร |
มีมิตรเลว
มีเพื่อนเลว ย่อมมีมารยาทเลว และที่เที่ยวเลว |
| อตฺถมฺหิ ชาตมฺหิ สุขา สหายา |
เมื่อความต้องการเกิดขึ้น
สหายเป็นผู้นำสุขมาให้ |
| สพฺพตฺถ ปูชิโต โหติ โย มิตฺตานํ น ทุพฺภติ |
ผู้ไม่ประทุษร้ายมิตร
ย่อมมีผู้บูชาในที่ทั้งปวง |
| มาตา มิตฺตํ สเก ฆเร |
มารดาเป็นมิตรในเรือนตน |
| พฺรหฺมาติ มาตาปิตโร |
มารดาบิดา
ท่านเรียกว่าเป็นพรหม |
| วิสฺสาสปรมา ญาติ |
คนคุ้นเคย
ไว้ใจกันได้ เป็นญาติอย่างยิ่ง |
| สตฺโถ ปวสโต มิตฺตํ |
หมู่เกวียน
เป็นมิตรของคนเดินทาง |
| สเจ ลเภถ นิปกํ สหายํ จเรยฺย เตนตฺตมโน สติมา |
ถ้าได้สหายเป็นผู้รอบคอบ
พึงพอใจและมีสติเที่ยวไปกับเขา |
| มิตฺตทุพฺโก หิ ปาปโก |
ผู้ประทุษร้ายมิตรเป็นคนเลวแท้ |
| ภริยา ปรมา สขา |
ภริยาเป็นเพื่อนสนิท |
หน้าแรก
พุทธศาสนสุภาษิต หมวดที่ 12 มิตร
