| พุทธศาสนสุภาษิต |
คำแปล |
| โกธํ ทเมน อุจฺฉินฺเท |
พึงตัดความโกรธด้วยความข่มใจ |
| โกโธ สตฺถมลํ โลเก |
ความโกรธเป็นดังสนิมศัสตราในโลก |
| โกธํ ฆตฺวา สุขํ เสติ |
ฆ่าความโกรธได้
อยู่เป็นสุข |
| โกธํ ปญฺญาย อุจฺฉินฺเท |
พึงตัดความโกรธด้วยปัญญา |
| โกธสมฺมทสมฺมตฺโต อายสกฺยํ นิคจฺฉติ |
ผู้เมามึนด้วยความโกรธ
ย่อมถึงความไร้ยศศักดิ์ |
| ยํ กุทฺโธ อุปโรเธติ สุกรํ วิย ทุกฺกรํ |
ผู้โกรธจะผลาญสิ่งใด
สิ่งนั้นทำยากก็เหมือนทำง่าย |
| อนตฺถชนโน โกโธ |
ความโกรธก่อความพินาศ |
| ทุกฺขํ สยติ โกธโน |
คนมักโกรธ
ย่อมอยู่เป็นทุกข์ |
| อปฺโป หุตฺวา พหุ โหติ วฑฺฒเต โส อขนฺติโช |
ความโกรธน้อยแล้วมาก
มันเกิดจากความไม่อดทน จึงทวีขึ้น |
| ปจฺฉา โส วิคเต โกเธ อคฺคิทฑฺโฒว ตปฺปติ |
ภายหลังเมื่อความโกรธหายแล้ว
เขาย่อมเดือดร้อน เหมือนถูกไฟไหม้ |
หน้าแรก
พุทธศาสนสุภาษิต หมวดที่ 7 ความโกรธ
