ค้นหาในเว็บไซต์ :

พุทธศาสนสุภาษิต

หมวดที่ ๒ บุคคล

 

๑.

ธมฺมเทสฺสี ปราภโว

ผู้เกลียดธรรม เป็นผู้เสื่อม

○ อธิบาย ○

 

๒.

ปริภูโต มุทุ โหติ อติติกฺโข จ เวรวา

อ่อนไปก็ถูกเขาหมิ่น แข็งไปก็มีภัยเวร

○ อธิบาย ○

 

๓.

นตฺถิ โลเก อนินฺทิโต

ผู้ไม่ถูกนินทา ไม่มีในโลก

○ อธิบาย ○

 

๔.

ทุวิชาโน ปราภโว

ผู้มีความรู้ในทางชั่ว เป็นผู้เสื่อม

○ อธิบาย ○

 

๕.

สุวิชาโน ภวํ โหติ

ผู้มีความรู้ในทางที่ดี เป็นผู้เจริญ

○ อธิบาย ○

 

๖.

โจรา โลกสฺมิมพฺพุทา

พวกโจรเป็นเสนียดของโลก

○ อธิบาย ○

 

๗.

ธมฺมกาโม ภวํ โหติ

ผู้ชอบธรรม เป็นผู้เจริญ

○ อธิบาย ○

 

๘.

ครุ โหติ สคารโว

ผู้เคารพผู้อื่น ย่อมมีผู้เคารพตนเอง

○ อธิบาย ○

 

๙.

ผาตึ กยิรา อวิเหฐยํ ปรํ

ควรทำแต่ความเจริญ อย่าเบียดเบียนผู้อื่น

 

๑๐.

สจฺจํ หเว สาธุตรํ รสานํ

ความซื่อสัตย์นั่นแล ดีกว่ารสทั้งหลาย

 

 





   

 ธรรมะไทย