จะมัวเมาอดีตอนาคตทำไม : หลวงพ่อเปลี่ยน ปัญญาปทีโป

พระอาจารย์เปลี่ยน ปัญญาปทีโป
วัดอรัญญวิเวก จ.เชียงใหม่

...

สิ่งที่เป็นอนาคตก็คือสิ่งที่ยังไม่มาถึง ยังไม่ได้ทำ ยังไม่ได้ปฏิบัติ
ไม่ได้พูดได้คุยอะไรไม่ได้คิดได้อ่านเรื่องอะไร สิ่งทั้งหลายเหล่านั้นก็อย่าไปคิด
อย่าไปยุ่งกับมันระยะเราปฏิบัติอย่างนี้ อย่าไปคิดวันนั้นวันนี้อย่างนู้นอย่างนี้
เรื่องราวต่างๆอย่างนู้นอย่างนี้มันจะเกิดขึ้นอะไรหรือจะทำอะไร
หรือจะพูดคุยกันอะไร อย่าไปคิดไปอ่านเรื่องอะไรก็ดี เรื่องอดีต เรื่องอนาคต
ท่านให้ปลดให้ปล่อยเรื่องอดีตอนาคตปลดปล่อยไปหมดอย่าเพิ่งไปยุ่งกับมันอนาคต

อะไรทุกอย่างเรานั่งอยู่นี้ให้เราอยู่นี้ อย่าไปคิดกับมัน เอาปัจจุบัน .."ปัจจุบันธรรม"
เดี๋ยวนี้ "จิต" ของเราอยู่ไหน อยู่กับตนกับตัวไหม กับข้อธรรมกรรมฐานไหม
ต้องมาดูจิตใจของพวกเรามันอยู่กับตนกับตัวไหมเดี๋ยวนี้ หรือมันไปอยู่ที่อื่น
เราต้องควบคุมดูแลให้จิตใจของเรามันคิดอยู่กับตนกับตัวกับข้อธรรมกรรมฐาน
กับลมหายใจเข้าออกนี่ล่ะ เดี๋ยวไม่ดูมันไม่ได้นะลมหายใจเข้าออก..อยากดูมัน
และดูเป็นข้อธรรมกรรมฐาน อยากให้จิตมาดู ดูลม ดูให้มันดีๆไว้ลม
เดี๋ยวมันเฒ่ามันแก่มันจะละหรือจากรูปร่างกายไป ลมหายใจเข้าไม่ออก
หายใจออกแล้วไม่เข้า มันหายไปแล้วจะทำยังไง เราจะมัวเมาเท่าแต่อดีตอนาคตอยู่ไปทำไม
ในปัจจุบันนี้มันเข้ามันออกอยู่ มันระวังมันอยู่ เดี๋ยวมันเข้าแล้วไม่ออก เดี๋ยวมันออกแล้วไม่เข้า
เดี๋ยวมันจะตายลงไปทันทีเขาสมมติให้ทันทีเลยทีเดียว เราจะไปประมาทอยู่ไม่ได้
จึงได้มากำหนดลมหายใจเข้าออกนี่เอง จึงอยากดูมันว่ามันเข้ายาว ออกยาว
เข้าสั้น ออกสั้น เข้าแรง ออกแรง เข้าเบา ออกเบาอย่างไร
แล้วไปยุ่งกับอะไรทำไมก็เราอาศัยลมหายใจเข้าออกนิดเดียวเท่านั้นเอง

นี่แหละเวลาจะฝึกจิตใจต้องระลึกถึงเรื่องอย่างนี้ ว่าเรานึกถึงเหมือนกับ "มรณานุสติ"
ระลึกว่าเราอาศัยลมเท่านั้นแหละ เราจะยืนเดินนั่งนอนเราก็อาศัยลม
เราจะพูดจาปราศรัยเราก็อาศัยลม เราจะกินอันนั้นอันนี้กลืนลงไปได้ต้องอาศัยลม
เราจะเหยียดแข้งเหยียดขาก็ดีอาศัยลม หายใจเข้าออก อาศัยลมหมดเลยทีเดียว
ไม่มีลมมันกระดุกกระดิกไม่ได้ร่างกายมันทำงานไม่ได้ เดินไม่ได้ ยืนไม่ได้ มันเป็นอย่างนี้
พูดคุยอะไรก็ไม่ได้ ก็มันเป็นอย่างนี้เราจะไม่เชื่อมั่น เชื่อมั่นว่ามันเป็นอย่างนั้นรึ
เขาตายกันทุกวันๆ เราจะไปยุ่งเหยิงอยู่กับเรื่องของคนวุ่นวายทำไม
ฉะนั้นฝึกจิตใจของเราให้มันสงบ เป็นสมาธิ ให้มันได้พักผ่อน ให้มันนิ่ง มันสงบ
ไม่ให้ไปยุ่งกับอะไร อยากให้ได้พักผ่อนสงบอยู่จึงเรียกว่า การทำสมาธิภาวนา
ฝึกฝนอบรมจิตใจให้สงบเป็นสมาธิ ให้มันสงบมันจึงจะได้มีความสุข



DT017019

จำปาพร

 เปิดอ่านหน้านี้  2976 


  แสดงความคิดเห็น


Go to top


จีรัง กรุ๊ป


 ธรรมะไทย