กุศลจิตเป็นต้นไม้ บุญทานเป็นปุ๋ย : ท่านพ่อลี ธัมมธโร
 จำปาพร   28 มี.ค. 2558


ถ้าใจของเราเป็นโทษเสียแล้ว
จะไปทำบุญทำทานอะไร ก็ไม่ได้ผล
เหมือนกับเราขนปุ๋ยไปใส่ต้นไม้ที่ตายแล้วนั้น
ดังนี้เมื่อเราอยากจะกินน้อยหน่าสักหนึ่งลูก
ก็ย่อมไม่ได้สมใจ เพราะปุ๋ยที่ขนไปใส่ต้นน้อยหน่านั้น
มันก็ไปดีกับต้นหญ้า แตงกวา ผักเสี้ยน ผักขมหมด
หาเป็นประโยชน์แก่ต้นน้อยหน่า
ซึ่งเราต้องการเก็บกินผลของมันนั้นไม่

ฉันใดก็ดี ความสำเร็จของเรา คือ
ต้องการจะละตัวโลภะ โทสะ
และโมหะ ให้หมดไปก็ย่อมไม่ได้ผล
ทำแต่บุญทานภายนอกไป
แต่ไม่ทำกุศลภายในใจ
บุญทานนั้นก็เท่ากับปุ๋ยของบุญกุศลเท่านั้น
เมื่อ"ตัวจริง" มันตายไปเสียแล้ว
ปุ๋ยนั้นเราจะนำมากลืนกินเข้าไปได้อย่างไร
เพราะมีแต่ของสกปรก ล้วนแต่ขี้วัวขี้ควายทั้งสิ้น
เราจะไปเรียกร้อง ให้ปุ๋ยที่เลอะเทอะเหล่านี้มาช่วยอย่างไรได้

แต่ก็นับว่ายังดีกว่าคนที่ไม่ได้ใส่ปุ๋ยเสียเลย
คือ ไม่มีศีล สมาธิ ปัญญา
เพราะถึงอย่างไรๆ ก็ยังพอจะได้เก็บต้นผักขม ผักเสี้ยน
ที่อยู่ใกล้ๆนั้นมาแกงเลียงหรือจิ้มน้ำพริกกินได้บ้าง

...

พระอาจารย์ลี ธมฺมธโร
วัดอโศการาม
อ.เมือง จ.สมุทรปราการ



DT017019

จำปาพร

28 มี.ค. 2558
 เปิดอ่านหน้านี้  3236 


  แสดงความคิดเห็น


Go to top

จีรัง กรุ๊ป


 ธรรมะไทย