ใจตกเป็นทาสย่อมเป็นทุกข์ : ท่านพ่อลี ธัมมธโร

พระอาจารย์ลี ธมฺมธโร
วัดอโศการาม
อ.เมือง จ.สมุทรปราการ



ความทุกข์ทั้งหลายย่อมเกิดมาแต่เหตุ เมื่อเรารู้จักเหตุเราก็รู้จักวิธีกำจัดทุกข์ได้ เหตุของความทุกข์นั้นก็ย่อมเกิดจากตัวของเราเอง คือ เครื่องกังวลใจต่างๆที่สะสมรุมรอบอยู่ในตัวเรา ดวงใจที่ไม่มีอิสรภาพต้องตกเป็นทาสของสิ่งอื่น ตัวอย่างที่จะเห็นได้ง่ายๆเช่น เวลาที่เราหนีออกจากบ้านมาถึงวัด เราจะรู้สึกว่าจิตใจของเราค่อยปลอดโปร่งเบาขึ้นและมีความสุขมากกว่าเวลาที่เราอยู่ในบ้าน นั่นเป็นเพราะเหตุไร ก็เป็นเพราะจิตใจของเราได้ปลดปล่อยภาระและกิจการบ้านอันเป็นเครื่องกังวลใจต่างๆเสียได้ชั่วขณะ

แต่ความสุขนั้นไม่ใช่สุขเหมือนกับกับที่เราได้เข้าไปนั่งอยู่ในโรงหนังหรือโรงละคร เป็นความสุขสงบเย็นที่ปราศจากเครื่องเดือดร้อนกังวลใจต่างๆ ถ้าเรามาวัดแต่ใจของเรายังมีความห่วงใยในภาระอย่างอื่นหรือเรื่องราวทางบ้านอยู่ ไม่สามารถที่จะสละละวางได้ ใจของเราก็ยังไม่มีความสุข ฉะนั้นถึงเราจะมาอยู่ที่วัดแต่ใจเราหมกมุ่นอยู่กับการงานของโลก จิตใจของเราก็ต้องเป็นทุกข์ เพราะหาความสงบพักผ่อนแห่งจิตไม่ได้ เรียกว่า ใจยังตกเป็นทาสเขาอยู่ ไม่มีความอิสระ



DT018306

ภัสรามณี

 เปิดอ่านหน้านี้  84 


  แสดงความคิดเห็น


Go to top


จีรัง กรุ๊ป


 ธรรมะไทย