พุทธศาสนสุภาษิต

สุทสฺสํ วชฺชมญฺเญสํ อตฺตโน ปน ทุทฺทสํ

คำแปล:

ความผิดของผู้อื่นเห็นง่าย

ความผิดของตนเห็นยาก

สาระธรรมนำคิด:

สุภาษิตบทนี้เตือนสติให้เรา "มองตนเองให้มาก" แทนที่จะคอยจับผิดคนอื่น เพราะโดยธรรมชาติของมนุษย์ มักจะมองออกไปข้างนอกจนเห็นข้อบกพร่องของผู้อื่นได้ชัดเจนเหมือนผงที่เข้าตาคนอื่น แต่กลับมองไม่เห็นความผิดหรือข้อเสียของตัวเองที่อาจจะใหญ่หลวงกว่า

การนำไปใช้: ฝึกการทำวิปัสสนาหรือการสำรวจจิตใจตนเอง (Self-reflection) เพื่อลดทิฐิและพัฒนาตนเองให้ดียิ่งขึ้น