@ ยังมั่นคง ....!

 นิวพุดเดิล   21 ธ.ค. 2553

@ ยังมั่นคง ....!


@ ข่าวจากเพื่อน โทร.มา ว่าเป็นห่วง
กลัว จะร่วง กลางคัน กลัวหวั่นไหว
เพราะงานหนัก อุดมการณ์ มันนานไป
เหมือนช่วยพลิก ประเทศไทย มันใหญ่เกิน

@ อยากจะบอก กับเพื่อน เหมือนกันว่า
ถ้าไม่มา โอกาส คงขาดเขิน
งานสร้างคน กุศลล้ำ ทำแล้วเพลิน
เรามุ่งหน้า ก้าวเดิน เจริญใจ

@ การเป็นอยู่ ผุดผ่อง น้องน้องพระ
ยึดธรรมะ นำทาง สว่างไสว
อยู่กับเด็ก ชายแดน แต่แคว้นไทย
ถึงพูดไม่ ค่อยชัด แต่สัจจริง

@ เด็กที่นี่ ทุกคน สวดมนต์เก่ง
และครัดเคร่ง กิริยา น่ารักยิ่ง
คุณธรรม นำทาง กล้าอ้างอิง
เพราะเป็นสิ่ง ที่เราเน้น ให้เป็นไป

@ เศรษฐกิจ พอเพียง การเลี้ยงชีพ
ไม่ต้องรีบ ไม่ต้องร้อน พ่อสอนไว้
กินที่ทำ ทำที่กิน แผ่นดินไทย
รับรองไม่ อดอยาก ลำบากลำบน

@ กินเพื่ออยู่ เข้าใจ กันได้หมด
ไม่ใช่อด ขาดแคลน แสนขัดสน
ท่านผู้ใหญ่ ใจดี มีมากล้น
เลี้ยงดูจน พวกเรา ต่างเข้าใจ

@ การศึกษา เท่านั้น สำคัญสุด
จะช่วยฉุด เหนี่ยวรั้ง ยับยั้งได้
การตกเขียว ค้ามนุษย์ หยุดทันใด
ถ้าเราให้ การศึกษา วิชาการ

@ เด็กฉลาด ชาติดี สามัคคีมั่น
เด็กขยัน ชาติเจริญ เกินกล่าวขาน
เด็กประหยัด ชาติดี มีเงินงาน
เด็กซื้อสัตย์ ช่วยปกบ้าน ช่วยป้องเมือง....

.............พุดเดิล




     สวัสดี      พี่พุดเดิล      คนมุ่งมั่น
นานนานวัน      จึงจะมา      พากล่าวถ้อย
พี่ไปอยู่      ชายไหน      ในดงดอย
บอกสักหน่อย      เพื่อว่าเพื่อน      เยี่ยมเยือนกัน

     อยู่กับเด็ก      คบเด็กบ้าง      คิดสร้างบ้าน
ไม่ว่างงาน      ไม่ว่างบุญ      หนุนความฝัน
ขอให้พี่      มีความสุข      ทุกคืนวัน
ตัวน้องนั้น      ชื่อน้ำเค็ม      เต็มใจเชียร์



เจริญในธรรมเจ้าค่ะ.




อ้างอิง.....

"อยู่กับเด็ก คบเด็กบ้าง คิดสร้างบ้าน
ไม่ว่างงาน ไม่ว่างบุญ หนุนความฝัน
ขอให้พี่ มีความสุข ทุกคืนวัน
ตัวน้องนั้น ชื่อน้ำเค็ม เต็มใจเชียร์......น้ำเค็ม "
............................................

@ ชื่อน่ากลัว แต่ว่า...ตัวน่ารัก
เข้ามาทัก ทายกัน ฉันท์น้องพี่
ชื่อ"น้ำเค็ม" แต่ใย ใจดี๊ดี
ทำให้มี กำลังใจ ไว้สู้งาน

@ อยู่กับเด็ก ไม่น้อย สามร้อยกว่า
เด็กอาข่า เด็กม้ง น่าสงสาร
เขาอยู่ไกล ชายแดน แสนกันดาร
ซึ่งจากบ้าน มุ่งหน้า เข้ามาเรียน

@ เขาพูดไทย ไม่ชัด แต่หัดพูด
ไม่นานก็ พิสูจน์ พูด อ่าน เขียน
สื่อสารได้ เข้าใจดี มีความเพียร
พฤติกรรม เริ่มเปลี่ยน อยากเรียนไกล

@ มีหลายรุ่น จบไป ได้เรียนต่อ
ด้วยเมตตา จากหลวงพ่อ ต่อบุญให้
เรียนอาชีว-ราชภัฏ จัดให้ไป
บ้างก็เรียน มหาลัย ได้งานทำ

@ เด็กที่นี่ อยู่ฟรี เรียนฟรีหมด
คล้ายประชด ความจน คนอุปถัมภ์
18 ปี ผ่านมา น่าจดจำ
หลวงพ่อเฝ้า ปลุกปล้ำ กระทำมา

@ ข้าผู้น้อย นอนคิด ฐานศิษย์เอก
เมื่อตอนเด็ก เคยอาศัย ได้ศึกษา
กินข้าวบูด ก้นบาตร เลี้ยงอาตมา
นอนศาลา ห่มผ้าผี ทุกวี่วัน

@ จึงอยากบอก ทุกท่าน วันนี้ว่า
อันเวลา วารี ที่ผ่านผัน
มันเร็วไว เหลือเกิน เดินไม่ทัน
โอกาสดี ที่วาดฝัน มันน้อยเกิน...พุดเดิล




@ ชื่อน่ากลัว แต่ว่า...ตัวน่ารัก
เข้ามาทัก ทายกัน ฉันท์น้องพี่
ชื่อ"น้ำเค็ม" แต่ใย ใจดี๊ดี
ทำให้มี กำลังใจ ไว้สู้งาน ....พุดเดิล

งั้นแม่มอบ กำลังใจ ให้ไว้ด้วย
จะได้ช่วย ชะโลมจิต ชิดสิ่งหวาน
พึ่งจะรู้ พุดเดิลอยู่ ด้วยน้ำตาล
เจอน้ำเค็ม ลืมน้ำหวาน เสียกระมัง

เห็นการงาน พุดเดิล น่าเพลินนัก
ทำไปด้วย ใจรัก ใช่นึกขลัง
เคยอยู่บ้าน สุขสบาย คล้ายเวียงวัง
ทุกทุกสิ่ง ดูพร้อมพรั่ง ดังสบาย

เข้ามาเห็น ชีวิตจริง ยิ่งกว่าฝัน
อุทิศพลัน กาย ใจ ให้ขวนขวาย
อกุศลวิบาก ให้ผล จึ่งพ้นสบาย
เด็กทั้งหลาย ได้ครูดี นี่กุสลา

แม่ขอเป็น กำลังใจ ให้อีกครั้ง
ให้ยืนยั้ง ยืนหยัด แลฟันฝ่า
ขอกุศล ที่ท่านทำ นำผลา
เป็นปุญญา นำมา สร้างบารมี


เจริญในธรรม เจ้าค่ะ







@ แม่ขอเป็น กำลังใจ ให้อีกครั้ง
ให้ยืนยั้ง ยืนหยัด แลฟันฝ่า
ขอกุศล ที่ท่านทำ นำผลา
เป็นปุญญา นำมา สร้างบารมี ... หิ่งห้อยน้อย"

................................................
@ ขอขอบคุณ ครับท่าน อาจารย์แม่
ที่ช่วยดู ช่วยแล ช่วยแก้ไข
ติงสิ่งผิด ชมสิ่งถูก ลูกร่ำไป
กำลังใจ จึงมี ทุกวี่วัน

@ อยากเขียนถึง นักกวี ที่เงียบอยู่
อยากวอนให้ ออกมาสู้ สู่ความฝัน
เป็นนักกลอน นอนเปล่า ก็เจ๊ากัน
อารมณ์มัน บ่จอย เพื่อนคอยเจอ

@ เรื่องธรรมะ มากมี วิถีชีวิต
มาชวนคิด ชวนฝัน กันเสมอ
จะได้เพิ่ม ปัญญา พาเลิศเลอ
สมองจะ ไม่เบลอ เพ้อฝ่อไป

@ ดูอาจารย์แม่ สิครับ กระฉับกระเฉง
ธรรมะท่าน ก็เก่ง เคร่งไฉน
บทกลอนยิ่ง พัฒนา เกินกว่าใคร
ท่านตอบได้ ทุกคน จนเกินพอ

@ นี่ก็ช่วง ฤดูหนาว หนุ่มสาวเอ๋ย
อย่าละเลย กลอนกานท์ ช่วยสานต่อ
หนาวดอกจาน เย็นใจ ปีใหม่รอ
ไม่นานก็ ถึงปี 54 มา

@ อารมณ์กลอน อยู่ไหน ให้มาเถิด
มาร่วมเปิด ศักราชใหม่ ให้สง่า
พุดเดิลรอ ทุกคน บนสัญญา
ว่าจะเขียน กลอนมา พบปะกัน.....พุดเดิล






@ ฉันรักนก...(กระจาบ)

@ สอดประสานเส้นหญ้า..สถาปนิก
ปากคมจิกชอนใชใส่เส้นหญ้า
ออกแบบเองสร้างเองเก่งปัญญา
เกินจะหานกใดได้เปรียบปาน

@ เป็นคอนโดเรียงรายมีหลายห้อง
เปิดให้จองหรือเปล่ามิกล่าวขาน
แต่มนุษย์ก็ยังไปรังควาน
น่าสงสารผู้สร้างอย่างแยบยล

@ เราไม่ทราบสมองของนกนี่
แต่คงมี ดีพิเศษ มีเหตุผล
เพราะผลงานออกมาเข้าตาคน
สวยเสียจนคนเห็นเป็นสนใจ

@ บ้างอยากได้นำมาชายคาบ้าน
ทึ่งผลงานวิจิตรน่าพิศมัย
นกมิตั้งราคาว่าเท่าไร
คนอยากได้ก็เข้าไปเอาเลย

@ น่าสงสารผู้สร้างช่างใหญ่นก
ปลงไม่ตกมนุษย์สุดงกเอ่ย
เงินก็ไม่ให้นก โอ้อกเอย..!
ใครไม่เคยคิดก็ขอให้ตรอง

@ ฉันรักนกกระจาบทราบไว้ด้วย
สีสันก็สวยสุดงามผุดผ่อง
มีความคิดวิริศมาหราช่างน่ามอง
วานพี่น้องญาติมิตรช่วยคิดดู

@ อยากให้คนทุกคนสนใจนก
ช่วยหยิบยก จุดเด่น การเป็นอยู่
ของฝูงนกคุณภาพ กระจาบครู
สอนให้รู้ ความเพียร เปลี่ยนพฤติกรรม...พุดเดิล





@ โอ้..นกกระจาบ !

@ เขียนเรื่องนก ไฉน ไร้คนตอบ
คงไม่ชอบ กันแน่ แม่เจ้าเหวย !
อยากเป็นนก เสียมั่ง อยากจังเลย
จะได้อยู่ เสบย สบายองค์

@ ยามเช้าออก โผผิน บินโฉบเล่น
ยามเย็นเย็น เล่นลม สมประสงค์
ยามค่ำมืด เข้ารัง อย่างบรรจง
ยามดึกคง หลับสนิท นิทรารมณ์

@ โอ้ นกเอย...นกกระจาบ !
เจ้าจะทราบ หรือไม่ ใครขื่นขม
ร้อยความคิด นิทรา พาระบม
แม้จะข่ม กล่อมใจ หลับไม่ลง

@ มันคิดโน่น คิดนี่ มีไม่หยุด
ไม่สิ้นสุด ชำนะ จุดประสงค์
มันลอยเลื่อน เลยไป ไม่มั่นคง
บอกตรงตรง นอนคิด อิจฉานก

@ โอ้ ..เจ้านกกระจาบ ตัวกระจ้อย !
สร้างบ้านห้อย โตงเตง ไม่เกรงตก
ลมพัดแรง อย่างไร ไม่สะทก
ข้าซูฮก เจ้าแล้ว แจ๋วจริงจริง !

...............พุดเดิล






แม่ยังตาม อ่านเรื่อง บ้านของนก
หมู่วิหค สร้างเรือน เสมือนฝัน
นกคือนก จักชื่นชม ทำไมกัน
ทุกสิ่งนั้น เป็นไปตาม กรรมของตน

เอาดวงจิต มาพินิจ พิศสัทธรรม
เพื่อให้มา อุปถัมภ์ไว้ ไกลสับสน
มัวทำจิต ให้พันพัว มัวสาระวน
ใช่คือหน ทางธรรม ที่ควรตรอง

พุดเดิลมอง เห็นนก วิหคเจ้า
เกิดความเศร้า ความหม่น ระทมหมอง
ผลก็คือ อกุศล ดลเข้าครอง
ให้จิตหมอง ไม่สว่าง ห่างไกลธรรม

แต่ถ้ามอง เห็นวิหค แล้วกลับคิด
ในดวงจิต เกิดสังเวช เหตุถลำ
เพราะอกุศล ดลเจ้า ให้ใช้กรรม
จึงต้องช้ำ สู่ทุคติ ผลิอบาย

เพราะกระทำ สิ่งผิด จิตถลำ
บุญมิช่วย อุปถัมภ์ สมดังหมาย
ดิรัจฉานภพ แดนดิน ถิ่นอบาย
คือที่หมาย เมื่อจิตเพาะ อกุสลา

ถ้าพุดเดิล คุยแบบนี้ ซิถูกต้อง
ตามทำนอง ตรัสไว้ ในกถา
สิ่งที่ชอบ ที่ควร สนทนา
ตามคำที่ ศาสดา ตรัสสอนไว้




ดูกรภิกษุทั้งหลาย
กถาวัตถุ ๑๐ ประการนี้
๑๐ ประการเป็นไฉน คือ

อัปปิจฉกถา ๑
สันตุฏฐิกถา ๑
ปวิเวกกถา ๑
อสังสัคคกถา ๑
วิริยารัมภกถา ๑
สีลกถา ๑
สมาธิกถา ๑
ปัญญากถา ๑
วิมุตติกถา ๑
วิมุตติญาณทัสสนกถา ๑

ดูกรภิกษุทั้งหลาย
กถาวัตถุ ๑๐ ประการนี้แล

ดูกรภิกษุทั้งหลาย
หากว่าเธอทั้งหลายยึดถือเอากถาวัตถุทั้ง ๑๐ ประการนี้แล้ว
กล่าวเป็นกถาไซร้ เธอทั้งหลายพึงครอบงำเดชแม้ของ
พระจันทร์และพระอาทิตย์ ผู้มีฤทธิ์มีอานุภาพมาก อย่างนี้ด้วยเดชได้
จะป่วยกล่าวไปไยถึงปริพาชกอัญญเดียรถีย์ทั้งหลายเล่า ฯ


http://www.84000.org/tipitaka/read/?24/69/138


เจริญในธรรม เจ้าค่ะ








“น่าคิด น่าจำ น่าทำ น่าฟัง....กถาวัตถุ ๑๐”

.............

@ อาจารย์แม่ สาธก ยกกถา
วัตถุ ๑๐ ขึ้นมา น่าฉงน
ดิรัจฉานกถามิน่ายล
อกุศลมิชอบอาจครอบงำ

@ อาจารย์แม่ สาธก ยกอรรถา
อธิบาย บอกว่า อย่าถลำ
เรื่องดีดีมีมากถ้าอยากทำ
แล้วน้อมนำ กถา มาให้ดู

@ มี ๑๐ ข้อ น่าคิด น่าพิศวง
บอกตรงตรง สนใจ และใคร่รู้
จึงเข้าไป ไถ่ถาม นามว่ากู-
เกิ้ลคือผู้ รู้จริง ทุกสิ่งเลย

@ อัปปิจฉกถา ปรารถนาน้อย
หรือคือถ้อย วจี ที่เปิดเผย
กล่าวชักชวน ชี้นำ พร่ำภิเปรย
ให้มักน้อย เถิดเอย เสบยองค์

@ สันตุฏฐิกถา มหาประโยชน์
ความสันโดษ ควรพูด จุดประสงค์
ไม่ฟุ้งเฟ้อ เห่อเหิม เพิ่มบาปลง
ควรเน้นตรง สันโดษ ประโยชน์จริง

@ ปริเวกกถา ก็น่าพูด
เพื่อพิสูจน์ ชี้ชัด สงัดยิ่ง
สงบกาย วาจา กล้าอ้างอิง
ว่าเป็นสิ่ง น้อมนำ ความสุขมา

@ อสังสัคคกถา น่าอดสู
การคลุกคลี ด้วยหมู่ รู้เถิดว่า
มันเป็นสิ่ง ไม่ดี มีมารยา
อาจแตกสามัคคี มีโทษภัย

@ วิริยารัมภกถา
การสนทนา ชักนำ ทำเรื่องใหญ่
เรื่องความเพียร พ้นทุกข์ สุขกายใจ
ยิ่งทำก็ ยิ่งได้ ให้แต่คุณ

@ สีลกถา ถ้อยคำ นำถือศีล
แขก ไทย จีน ถือได้ ใจอบอุ่น
มีปกติ กาย ใจ ใสละมุน
ไม่ว้าวุ่น ใดใด ในโลกา

@ สมาธิกถา วาจานั้น
ชักชวนให้ ตั้งมั่น สำคัญว่า
จิตแน่วแน่ ยึดมั่น ในปัญญา
ทำสมาธิมั่นไม่สั่นคลอน

@ ปัญญากถา สนทนาต่อ
ให้เกิดก่อปัญญาขึ้นมาก่อน
ธรรมสากัจฉาเป็นอาภรณ์
กั้นนิวรณ์ หยุดได้ ใช้ปัญญา

@ วิมุตติกถา วาจากล่าว
เป็นเรื่องราว บริสุทธิ์ วิมุตติ์กถา
ชักนำให้ มนุษย์ หลุดพ้นมา
สู่มหา นฤพาน ด้วยญาณตน

@ วิมุตติญาณทัสสนกถา
เป็นเรื่องควร สนทนา มหากุศล
อาจารย์แม่ ชี้ทาง อย่างแยบยล
เมื่อขุดค้น จึงรู้แจ้ง แดงแจ๋เอย....พุดเดิล

“”

..... ขอบคุณครับ อาจารย์แม่... พุดเดิล จะพยายามเลือกเรื่องที่จะนำมาสนทนาที่เป็นไปเพื่อความพ้นทุกข์ ตามกถาวัตถุ ๑๐ ที่อาจารย์แม่แนะนำ ..จะไม่สาระวนอยู่แต่กับเรื่องดิรัจฉานกถาอีกต่อไป …แม้จะสงสารนกกระจาบสักเพียงใด..(อิ อิ !)




 เปิดอ่านหน้านี้  4993 

  แสดงความคิดเห็น


RELATED STORIES



จีรัง กรุ๊ป    

 ธรรมะไทย