 |
จากวันนั้นถึงวันนี้ |
|
ข้าพเจ้าอภิวาทพระผู้มีพระภาคเจ้า นมัสการพระธรรม นอบน้อมพระสงฆ์
เมื่อความทุกข์มากมายมากรายกล้ำ
ช่วยตอกย้ำว่าเราเฝ้าสังขาร
แล้วยึดมั่นอาเพศกิเลสมาร
มาคาดคั้นไม่คาดคิดเหมือนติดปลิง
ต้นภพชาติก็เริ่มเติมสมมุติ
นั่นบุรุษ สตรี นี่ชายหญิง
ทั้งสูตรคูณภาษาน่าแอบอิง
มีทุกสิ่งมีของรักให้หนักใจ
พอเนิ่นนานปีผ่านกาลเริ่มเปลี่ยน
ก็หมุนเวียนวิบากกรรมนำมาใหม่
ด้วย รัก โลภ โกรธ หลง คงตามไป
สัมปยุตยุคสมัยวัตถุธรรม
ผ่านวันเวลามาเรื่อยๆ
สิ่งสมมุติไม่เคยเหนื่อยยังล้นหลาม
เปลี่ยนบทบาทมาแสดงแสร้งทุกยาม
ยังติดตามย้อนยอกหลอกว่าจริง
|
|
|
| |
|
|
คืนถิ่น
3 มิ.ย. 2555 เวลา 14:00 น.
กวีโพสต์:
43
อนุโมทนา:
5
ได้รับอนุโมทนา:
11
|
|