๏ พุทธสุภาษิต

อฑฺฒา เจว ทลิทฺทา จ สพฺเพ มจฺจุปรายนา

# คำอ่านบาลี

อัด-ฒา เจ-วะ ทะ-ลิด-ทา จะ สับ-เพ มัด-จุ-ปะ-รา-ยะ-นา

#แปลศัพท์

อฑฺฒา (อัดฒา) = คนมั่งมี, คนร่ำรวย
เจว (เจวะ) = และ, ก็
ทลิทฺทา (ทะลิททา) = คนยากจน, คนขัดสน
จ (จะ) = และ
สพฺเพ (สัพเพ) = ทั้งหมด, ทุกคน
มจฺจุ (มัจจุ) = ความตาย
ปรายนา (ปรายนา) = มี...เป็นที่ไปในเบื้องหน้า, มี...เป็นจุดหมายปลายทาง

#แปลรวม

"ทั้งคนมั่งมีและคนยากจน ทุกคนล้วนมีความตายเป็นเบื้องหน้า"

#อธิบายเพิ่มเติม

พุทธสุภาษิตบทนี้เตือนให้เห็น ความเสมอภาคของสรรพชีวิต ไม่ว่าจะมีฐานะสูงต่ำ ร่ำรวยหรือยากจน ทุกคนต่างอยู่ภายใต้กฎแห่งธรรมชาติ คือ เกิด แก่ เจ็บ และตาย ไม่มีผู้ใดหลีกพ้นได้

ทรัพย์สิน ชื่อเสียง อำนาจ หรือยศถาบรรดาศักดิ์ แม้จะมีประโยชน์ในการดำเนินชีวิต แต่ไม่สามารถซื้อความเป็นอมตะ หรือยับยั้งความตายได้ เมื่อถึงเวลา ทุกคนต้องละทิ้งทุกสิ่งไว้เบื้องหลัง

พระพุทธเจ้าจึงทรงสอนให้ระลึกถึงความตาย (มรณสติ) อยู่เสมอ ไม่ใช่เพื่อให้หวาดกลัว แต่เพื่อให้ใช้ชีวิตอย่างไม่ประมาท รู้จักสร้างความดี ทำหน้าที่ของตนให้ดีที่สุด และพัฒนาจิตใจให้เจริญด้วยศีล สมาธิ และปัญญา

เมื่อเข้าใจว่าความตายเป็นสิ่งแน่นอน ความยึดติดในทรัพย์สิน ตำแหน่ง หรือความขัดแย้งต่าง ๆ ก็จะค่อย ๆ ลดลง ทำให้ใช้ชีวิตด้วยความเมตตา เห็นคุณค่าของเวลา และตั้งใจทำความดีในทุกวัน

#ข้อคิดที่ได้รับ

• ความร่ำรวยไม่อาจเอาชนะความตายได้
• ความยากจนก็ไม่ใช่อุปสรรคต่อการสร้างความดี
• เวลาของชีวิตมีจำกัด จึงไม่ควรประมาท
• คุณค่าของชีวิตอยู่ที่ความดี ไม่ใช่ทรัพย์สมบัติ
• ผู้มีปัญญาจะเตรียมใจและเตรียมการกระทำของตนให้พร้อมอยู่เสมอ

#สรุป

พุทธสุภาษิต "อฑฺฒา เจว ทลิทฺทา จ สพฺเพ มจฺจุปรายนา" สอนว่า ไม่ว่ามั่งมีหรือยากจน ทุกคนล้วนต้องเผชิญความตายอย่างเสมอภาค จึงไม่ควรหลงมัวเมาในทรัพย์สินหรือท้อแท้เพราะความยากจน แต่ควรใช้เวลาที่มีอยู่สร้างคุณงามความดี เจริญสติ และดำเนินชีวิตด้วยความไม่ประมาท เพราะสิ่งที่จะติดตามเราไปได้ ไม่ใช่ทรัพย์สมบัติ หากคือผลแห่งกรรมและความดีที่ได้กระทำไว้.
๛