การฝึกเมตตาภาวนาควรเริ่มที่ตัวเราเอง ก่อนจะแผ่เมตตาไปยังผู้อื่น คนที่แผ่เมตตาให้ตัวเองได้ยากสามารถแก้ปัญหานี้โดยเลือกคำบริกรรมที่มีความหมายต่อตัวเรา ไม่จำเป็นต้องภาวนาโดยยึดตามรูปแบบ อย่างอาตมาเองคิดว่าบทภาวนาที่ว่า “ขอให้ข้าพเจ้าจงเป็นสุข” มีความหมายไม่ค่อยชัดเจนและไม่เคยนำมาใช้ในการภาวนาเลย บทภาวนาที่ดีที่สุดคือบทที่สะท้อนถึงความมุ่งหมายสูงสุดของชีวิต ดังตัวอย่าง :

“ขอให้ร่างกายนี้แข็งแรงและเป็นสุข
ขอให้ข้าพเจ้าเข้าถึงสุขจากร่างกายอันแข็งแรง

ขอให้ขันติเจริญงอกงามในจิตใจ
ขอให้ข้าพเจ้าเข้าถึงสุขจากจิตอันอดทน

ขอให้เมตตาเจริญงอกงามในจิตใจ
ขอให้ข้าพเจ้าเข้าถึงสุขจากจิตอันเมตตา

ขอให้สติเจริญงอกงามในจิตใจ
ขอให้ข้าพเจ้าเข้าถึงสุขจากจิตอันมีสติ

ขอให้ความสงบเจริญงอกงามในจิตใจ
ขอให้ข้าพเจ้าเข้าถึงสุขจากจิตอันสงบ

ขอให้ปัญญาเจริญงอกงามในจิตใจ
ขอให้ข้าพเจ้าเข้าถึงสุขของจิตอันมีปัญญา”

ธรรมะคำสอน โดย พระอาจารย์ชยสาโร
แปลถอดความ โดย ปิยสีโลภิกขุ