#การเป็นอยู่อย่างต่ำ มันจะมีโอกาส #กระทำอย่างสูง คนที่มันอยากจะกินอยู่อย่างสูง มันไม่มีโอกาสจะทำอย่างสูง เพราะมันต่ำซะตั้งแต่ทีแรก ความที่มันอยากจะกินอยู่อย่างสูง มันคือความต่ำ ความเลว ความตะกละของกิเลสของอะไรเสียตั้งแต่ต้นแล้ว มันทำสูงไม่ได้...

ขอให้สมาทานการเป็นอยู่อย่างง่าย ๆ ที่จะเรียกว่าต่ำ ๆ ก็ได้ แต่ไม่ใช่เลวนะ คำว่า plain plain plain คือ #ต่ำๆอย่างธรรมชาติ #ไม่ได้หมายความว่าเลว เป็นอยู่อย่างเลวมันใช้ไม่ได้ เป็นอยู่อย่างต่ำ ๆ คือ ควบคุมกิเลสไว้ได้นี่ใช้ได้แหละดี มันจะเป็นหนทางให้เราได้ทำอะไรได้สูง เป็นอยู่อย่างต่ำมันก็ทำได้สูง

เรามีชีวิตแบบบรรพชิตของพระพุทธเจ้า การกินก็ไม่ให้เกิน การนุ่งห่มก็ไม่ให้เกิน การบริหารร่างกายอื่นๆ ก็ไม่เกิน มีเครื่องใช้ไม้สอยอะไรต่างๆ ก็ไม่เป็นการเกิน คือไม่ส่งเสริมกิเลส ถ้าเกินหน่ะส่งเสริมกิเลส พวกฝรั่งเขาทำเกิน เราอย่าไปโง่ตามก้นเขา...

ทีนี้มันเกิดความผิดพลาดขึ้นมาว่าไอ้สมาชิกในศาสนามันหันไปนิยมวัตถุ ไปเป็นทาสของวัตถุ ไม่ถือศาสนา จนกระทั่งว่ามันเกิดความเลวร้ายขึ้นมาในหมู่คนที่ทิ้งศาสนา

เมื่อทิ้งศาสนาแล้วก็ไม่รักใคร่กัน มันก็เบียดเบียนกัน มันก็เอาเปรียบกัน จนเกิดความเหลื่อมล้ำต่ำสูง จนเกิดลัทธิคนรวย ลัทธิคนจน อยู่กันไม่ได้จะต้องล้างผลาญกัน เพราะมันทิ้งธรรมะ ทิ้งศาสนา

นี่เราจะต้องเอาชนะให้ได้ เราจะต้องทำให้มันลุล่วงไปได้โดยไม่ต้องทำลายล้างกัน อาศัยธรรมะหรือที่เรียกว่าพุทธศาสตร์นี้ก็ได้ แก้ปัญหาต่าง ๆ ได้หมด ทำให้คนเหลื่อมล้ำต่ำสูงกว่ากันอยู่ด้วยกันได้

เหมือนอย่างที่เคยพูดแล้วเมื่อวานนี้ มันต้องอยู่ด้วยกันได้ ประโยชน์ของธรรมะหรือพุทธศาสตร์ทำให้ไม่ต้องฆ่ากัน อยู่ด้วยกันได้ แม้จะสูงต่ำกว่ากันอย่างไร เปรียบเสมือนต้นไม้ต้นใหญ่ต้นสูงนี้ ตะไคร่เขียว ๆ ที่โคนต้นมันก็เป็นสิ่งที่มีชีวิตเหมือนกัน มันอยู่ด้วยกันได้ นี่เราจะมีหลักอย่างนี้ ไม่ต้องฆ่ากัน ไม่ต้องทะเลาะกัน ไม่ต้องกระทบกระทั่งกัน แม้ในทางใดก็อยู่ด้วยกันได้ ก็เป็นมนุษย์ที่ดี มีความสงบสุข

พุทธทาสภิกขุ