ไม่ใช่ว่าโบราณพูดดีอยู่เสมอ บางบทอาตมาว่าควรทิ้งได้นานแล้ว อย่างเช่นคำว่า “รักวัวให้ผูก รักลูกให้ตี”

โทษของการตีลูกมีมากมาย เช่น การตีลูกสอนให้กลัวถูกตี ไม่สอนให้กลัวบาป ไม่สอนสิ่งที่เป็นประโยชน์ต่อลูกในระยะยาว คือวิธีพัฒนาความยับยั้งชั่งใจ ความสำรวม การเอาใจเขาใส่ใจเรา

ผู้ปกครองตีลูกชวนลูกให้เชื่อว่า การใช้ความรุนแรงคือสิทธิอันถูกต้องของผู้มีอำนาจ ผู้ปกครองจำนวนมากควบคุมตัวเองไม่ค่อยเป็น กลับจากที่ทำงานด้วยความเครียดหรือความคับข้องใจ ตีลูกได้ระบายอารมณ์ที่คั่งค้างก็รู้สึกดี อยู่ไปอยู่มาก็ติด เหตุผล (ข้ออ้าง) ที่ต้องตีลูกเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ

ความสัมพันธ์ระหว่างผู้ปกครองผู้ตีลูกกับลูกย่อมเสื่อมลง ลูกเสียความไว้วางใจในผู้ใหญ่ โดยเฉพาะเวลาโดนตีเมื่อไม่ได้ทำอะไรผิด ในหลายกรณีทำให้เด็กเกิดมีนิสัยต่อต้านผู้ใหญ่ทุกเรื่อง

ในระยะยาวสถิติผู้ที่เคยโดนตีตอนเด็ก บ่งบอกว่ามีแนวโน้มสูงกว่าคนทั่วไปที่โตแล้วจะตีคู่ครอง จะมีปัญหาทางสุขภาพจิต เช่น โรคซึมเศร้า โรควิตกกังวล หรือติดยาเสพติด เป็นต้น

อาตมาจึงอยากขอร้องว่าถ้าไม่อยากเลิกใช้คำว่า “รักวัวให้ผูก รักลูกให้ตี” ขอให้แก้เป็นอย่างนี้ได้ไหม? “รักวัวให้ผูก รักลูกให้ตีเส้น” คือชี้แจงแนวทางที่เหมาะสมให้ลูกด้วยปัญญา และเมตตา

พระอาจารย์ชยสาโร