สวัสดียามสายในวันธรรมสวนะ แรม 14 ค่ำ เดือน 3 ค่ะ

สัตว์โลกที่ยังเวียนว่ายตายเกิดทุกรูปทุกนามย่อมเกิดมาพร้อมกับจิตที่ประกอบด้วยโลภะ หรือตัณหา หรือราคะ (โลภชวนภวนิกันติตัณหาจิต)

เจ้ากิเลสตัณหาราคะเหล่านี้เป็นเหตุที่ทำให้เราต้องรับความทุกข์อยู่ในโลก

เพราะตัณหานั้นเปรียบเสมือนเป็นเพื่อนสอง คือเพื่อนที่สนิทของเราที่สุด.... ไม่มีจิตดวงใดที่เกิดมาแล้ว อุบัติขึ้นมาแล้วไม่มีตัณหา/โลภะ ครอบครองค่ะ

เราจึงมีหน้าที่กำหนดรู้ว่าทุกข์นี้เกิดขึ้นเพราะการเกิด และทุกข์นี้จะดับไป หายไป สลายไป ถูกประหารไป ด้วยการเดินไปในทางที่พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสไว้ คือมัคค์ หรืออริยมัคค์ หรือทางสายกลาง หรือที่เรียกว่า มัคค์มีองค์ 8

ไม่ได้แปลว่าต้องมีทางเดิน 8 ทางแต่เราต้องเดินทางใหญ่ คืออริยมัคค์ โดยในมัคค์นั้นจะประกอบด้วยทางอีก 8 ทางหรือเปรียบเหมือนเชือก 1 เส้นมีเกลียวฝั่นไว้ 8 เกลียว ขาดเกลียวใดเกลียวหนึ่งไม่ได้ ... นี่คือหนทางที่จะสิ้นไปในความทุกข์ทั้งปวงค่ะ

เอวํ โหตุ
นิษวัน วรานุสาสน์