สวัสดียามเช้าค่ะ

สัตว์โลก ล้วนมี ตัณหา (โลภะ/ราคะ/นันทิ ฯลฯ) เกิดมาพร้อมกับจิตปฏิสนธิ (โลภชวนภวนิกันติตัณหาจิต) ทุกรูปนาม ส่วนเป็นประเภทไหนอย่างไร ก็อยู่กับสิ่งที่สั่งสมมานับภพไม่ได้ นับชาติไม่ถ้วน

พระพุทธองค์ทรงเตือนไว้ว่า เรามีตัณหาเป็นเพื่อนสอง คีอเป็นเพื่อนสนิทติดอยู่ในจิตตลอดมา ดังนั้นจะทำอะไรมักอยู่ภายใต้การครอบงำของตัณหา ความโลณเสมอ ... จึงต้องต้องตนไว้ในความไม่ประมาท ซึ่งทรงหมายถึงการมีสติและปัญญา พิจารณาเนืองๆ นะคะ

กิจมีก็ทำไป แต่พิจารณาแล้วถ้าตั้งอยู่บนความโลภ ความทำร้าย การเบียดเบียนผู้อื่น ทั้งทางตรงหรือทางอ้อม ทั้งทางการกระทำและทางวาจา พึงหยุด พึงงดเว้นค่ะ


จิรํ ติฏฺฐตุ สทฺธมฺโม
ธมฺเม โหนฺตุ สคารวา.
ขอพระสัทธรรม จงดํารงมั่นตลอดกาล
ขอสาธุชนท้ังหลาย จงมีความเคารพในธรรม

นิษวัน วรานุสาสน์