|
พุทธศาสนสุภาษิต
|
คำแปล
|
| ขนฺติ ตโป
ตปสฺสิโน |
ความอดทน เป็นตปะ ( ต
บ ะ ) ของผู้พากเพียร |
| ขนฺติ หิตสุขาวหา |
ความอดทน นำมาซึ่งประโยชน์สุข
|
| ขนฺติ ธีรสฺสลงฺกาโร |
ความอดทน เป็นเครื่องประดับ
ของนักปราชญ์ |
| ขนฺติ ปรมํ
ตโป ตีติกฺขา |
ขันติ คือความอดทน เป็นตบะอย่างยิ่ง |
| ขนฺติ พลํ
ว ยตีนํ |
ความอดทน เป็นกำลัง ของนักพรต
|
| ขนฺติ สาหสวารณา
|
ความอดทน ห้ามไว้ได้ซึ่ง
ความผลุนผลัน |
| ขนฺติพลา
สมณพราหมณา |
สมณพรามหณ์ มีความอดทนเป็นกำลัง |
| มนาโป โหติ
ขนฺติโก |
ผู้มีความอดทน ย่อมเป็นที่ชอบใจของบุคคลอื่น
|
เกวลานํปิ
ปาปานํ ขนฺติ มูลํ นิกนฺตติ
ครหกลหาทีนํ มูลํ ขนฺติ ขนฺติโก |
ความอดทน ย่อมตัดรากแห่งบาปทั้งสิ้น
, ผู้มีขันติ ชื่อว่า ย่อมขุดรากแห่งความ ติเตียน และ การทะเลาะกันได้
เป็นต้น |
ขนฺติโก เมตฺตวา
ลาภี ยสสฺสี สุขสีลวา
ปิโย เทวมนุสฺสานํ มนาโป โหติ ขนฺติโก |
ผู้มีความอดทน นับว่ามีเมตตา
มีลาภ มียศ และ มีสุขเสมอ , ผู้มีความอดทน ย่อมเป็นที่รัก ชอบใจของเทวดา
และ มนุษย์ทั้งหลาย |
พุทธศาสนสุภาษิต หมวดที่ 5 "หมวดความอดทน"
