.
"การทำดีมันได้ดี"

" .. พึงพากันตั้งใจสำรวมใจของตนให้ดี "การทำดีมันได้ดี พระพุทธเจ้าทรงตรัสไว้คำนี้อย่าว่าเป็นคำที่ไม่สำคัญ" ให้พึงพากันวินิจฉัยให้ดี เพราะความดีกับความชั่วมันเป็นปฏิปักษ์ต่อกันและกัน

"เมื่อทำความดีให้มากไว้ ความชั่วมันก็ไม่มีกำลังที่จะมาครอบงำจิตใจได้" การทำความดีก็ "คือการผีกจิตให้เข้มแข็งในการทำความดี" เพราะว่าทั้งกาย ทั้งวาจา ทั้งใจ "มีใจเป็นใหญ่ มีใจเป็นผู้บังคับบัญชากาย และวาจา"

ดังนั้น "ถ้าใจไม่ตั้งมั่นต่อความดี" มันจะบังคับ กายให้ทำดีพูดดีไม่ได้ "เมื่อใจมันชอบความดี มันตั้งมั่น อยูในสุจริตธรรม ชอบความบริสุทธนั่นแหละ" มันจึงใช้ กายวาจาทำพูดไปในทางที่ดี .. "

"จิคที่ฝึกมาแล้วนำสุขมาให้"
(หลวงปู่เหรียญ วรลาโภ)