ชีวิตทุกชีวิตต้องเป็นเพื่อนเดินทางไปด้วยกัน มีจุดหมายปลายทางอย่างเดียวกัน คือหลุดพ้นจากปัญหาและความทุกข์ทั้งปวง เป็นมนุษย์สูงสุด
.
นี่เราจึงต้องเดินไปพร้อมๆ กัน ด้วยการช่วยเหลือซึ่งกันและกัน เดี๋ยวนี้มันมีปัญหาหรือมีข้อเท็จจริงอยู่ว่า หนทางนั้นมีอยู่ แต่เรามันไม่เดิน หนทางมันมีอยู่ แต่คนมันไม่เดิน คิดดูเถิด ธรรมะซึ่งเป็นเหมือนหนทางนั้นมีอยู่ แต่คนมันไม่เดิน พระพุทธเจ้าท่านก็ตรัสว่า ช่วยไม่ได้ ช่วยไม่ได้ เพราะว่าหนทางนี้เป็นสิ่งที่ท่านต้องเดินเอง พระคถาคตทั้งหลายจะเป็นแต่ผู้ชี้ทางเท่านั้น
.
พระองค์ก็ทรงชี้ทางไว้อย่างชัดเจนแจ่มแจ้งครบถ้วน เรียกว่าหนทางมันมีแล้วเราก็ไม่เดิน เราไม่เดินตามหนทางแล้วก็ไปเดินนอกทาง คือทางที่ผิด ทางที่จะให้เกิดผลร้าย คือไม่ถูกต้อง ดังนั้นโลกนี้จึงเต็มไปด้วยวิกฤติกาล
.
ยิ่งมาถึงสมัยที่มีเหยื่อของกิเลสเจริญงอกงามขึ้นในโลก โลกก็ยิ่งมีความหลอกลวงให้เดินนอกลู่นอกทาง คนในโลกเดี๋ยวนี้ชอบใจเหยื่อของกิเลส เค้าช่วยกันสร้าง ช่วยกันใช้ ช่วยกันทุกอย่างเพื่อให้มันเต็มไปด้วยเหยื่อของกิเลสในโลก จนเป็นโลกที่เต็มไปด้วยวิกฤตกาล
.
จึงทำให้หนทางนั้นเป็นหมัน คือหนทางรอดของชีวิตนั้นมีอยู่แต่คนไม่เดิน
.
ขอให้ท่านทั้งหลายได้พิจารณาเห็นความจริงข้อนี้แล้ว เตรียมพร้อมเพื่อจะเดินตามหนทางที่ถูกต้องเป็นลำดับๆ ไปแล้ว มีความสุขอยู่ทุกทิพาราตรีกาล เทอญ
.
#พุทธทาสภิกขุ
#สงบเย็นและเป็นประโยชน์
#สวนโมกข์กรุงเทพ
.
ปาฐกถาธรรมทางโทรทัศน์สุราษฯ และหาดใหญ่
รายการพุทธธรรมนำสุข ครั้งที่ 29 หนทางมีแต่ไม่เดิน
.
Web: www.bia.or.th
IG : instagram.com/suanmokkh_bangkok/
Youtube : www.youtube.com/c/buddhadasaarchives