พุทธศาสนสุภาษิต |
คำแปล |
| ททมาโน ปิโย โหติ |
ผู้ให้
ย่อมเป็นที่รัก |
| ทินฺนํ โหติ สุนิพฺภตํ |
ของที่ให้แล้ว
ชื่อว่านำออกไปอย่างดีแล้ว |
| อคฺคสฺส ทาตา ลภเต ปุนคฺคํ |
ผู้ให้สิ่งที่เลิศ
ย่อมได้สิ่งที่เลิศอีก |
| วิเจยฺย ทานํ สุคตปฺปสตฺถํ |
การเลือกให้
พระสุคตทรงสรรเสริญ |
| ธีโร
จ ทานํ อนุโมทมาโน |
คนฉลาด
พลอยยินดีการให้ทาง |
| สพฺเพสํ สหิโต โหติ |
คนดี
บำเพ็ญประโยชน์แก่ปวงชน |
| สนฺโต สตฺตหิเต รตา |
คนดี
ชอบช่วยเหลือเกื้อกูลผู้อื่น |
| นิวตฺตยนฺติ
โสกมฺหา |
คนใจการุณ
ช่วยแก้ไขคนให้หายโศกเศร้า |
| นตฺถิ จิตฺเต ปสฺนมฺหิ อปฺปกา นาม ทกฺขิณา |
เมื่อจิตเลื่อมใสแล้ว
ทักขิณาทานชื่อว่าน้อย ย่อมไม่มี |
| สุขสฺส ทาตา เมธาวี สุขํ โส อธิคจฺฉติ |
ปราชญ์ผู้ให้ความสุข
ย่อมได้รับความสุข |