ผู้มีปัญญาย่อมฝึกฝนพัฒนาคุณธรรมซึ่งจะช่วยให้พร้อมรับมือกับสิ่งที่จะเกิดในภายหน้าอย่างเต็มที่ ไม่ว่าจะเป็นเรื่องดีหรือร้าย
ฆราวาสส่วนใหญ่คิดว่า การสั่งสมโภคทรัพย์ดูจะเป็นหนทางที่ดีที่สุดในการเตรียมรับมือกับอนาคตอันไม่แน่ไม่นอน การคิดแบบนี้ก็มีเหตุผลดีอยู่หรอก เพราะปัจจัยทางวัตถุมีความสำคัญต่อชีวิตอย่างไม่ต้องสงสัย แต่ผู้มีปัญญาให้ความสำคัญกับการเตรียมพร้อมในเรื่องนามธรรมมากพอกัน เขาย่อมพัฒนาความสัมพันธ์ที่อบอุ่นและเกื้อกูลกับเพื่อนและคนในครอบครัว และที่สำคัญที่สุด เขาย่อมฝึกฝนพัฒนาคุณธรรมอย่างเช่น ความซื่อสัตย์ ความอดทน สติสัมปชัญญะ เมตตากรุณา และปัญญา ซึ่งจะช่วยให้พร้อมรับมือกับสิ่งที่จะเกิดในภายหน้าอย่างเต็มที่ ไม่ว่าจะเป็นเรื่องดีหรือร้าย
นักบวชละเรื่องทรัพย์สินทั้งมวล (อย่างน้อยก็ในอุดมคติ) และอุทิศตนเพื่อพัฒนาจิตใจ มีเรื่องเล่าว่า หลังจากท่านมิลาเรปะ ธรรมาจารย์ที่ชาวทิเบตเคารพรักมรณภาพลง ท่านมีข้าวของเพียงน้อยนิด ในบรรดาของเหล่านั้น พระลูกศิษย์พบข้อความที่เขียนไว้บนกระดาษฟาง ระบุว่าท่านมิลาเรปะได้ฝังทรัพย์สมบัติที่สะสมมาตลอดชีวิตไว้ใต้ก้อนหินใกล้ๆ นี้ หากใครอยากได้ก็ให้ขุดขึ้นมา
พระลูกศิษย์ต่างรีบไปค้นหาหินก้อนนั้นแล้วเริ่มขุด ไม่นานก็พบห่อผ้าห่อหนึ่ง ต่างพากันเปิดดูด้วยความตื่นเต้น แต่แล้วก็เจอเพียงอุจจาระแห้งๆ อยู่ในห่อ มีข้อความแนบไว้ว่า “หากพวกเจ้าเข้าใจคำสั่งสอนของครูบาอาจารย์เพียงแค่นี้ แล้วหลงเชื่อว่าอาจารย์สะสมเงินทอง พวกเจ้าก็สมควรได้อุจจาระนี่แหละเป็นมรดก”
ธรรมะคำสอน โดย พระอาจารย์ชยสาโร
แปลถอดความ โดย ศิษย์ทีมสื่อดิจิทัลฯ
