"ปุถุชนมันจะรู้สึกว่าหิวอยู่เสมอ แต่มันก็ไม่รู้ว่าหิวอะไร มันมีอาการรู้สึกว่าหิว อยากจะได้อะไร กูจะได้อะไรอยู่เสมอ แต่แล้วมันก็ไม่รู้ว่ามันต้องการอะไร อย่างนี้มี

ได้เงินมาแล้วมันก็ยังหิว มีครอบครัวแล้วมันก็ยังหิว มีเกียรติยศแล้วมันก็ยังหิว มันยังหิวอะไรอยู่ก็ไม่รู้ คือมันยังไม่สมบูรณ์ มันยังไม่เต็ม เรียกว่าจิตใจยังไม่เต็ม ความเป็นมนุษย์ยังไม่เต็ม มันหิว ทรมานใจอยู่เสมอ

แต่เรื่องนี้ละเอียดมากจนปุถุชนคนเดินถนนไม่ค่อยสนใจ คนธรรมดาก็ไม่สนใจจะไม่รู้สึก #จะไม่สังเกตเห็นว่าชีวิตนี้หิวอยู่เสมอ

และความหิว คือ ทนทรมานหรือเป็นทุกข์

แต่ถ้ามีธรรมะแล้ว อาการอย่างนี้จะหายไป คือไม่มี จะไม่รู้สึกหิว เพราะธรรมะนี่มันกำจัดกิเลส คือมันกำจัดความหิวโดยตรง ชีวิตนี้จะไม่รู้สึกเหมือนกับหิวหรือกระหายน้ำอยู่เสมอด้วยอำนาจของกิเลส

ถ้ามีธรรมะมันก็ดี คนที่มาศึกษาธรรมะมันไม่ได้มีปัญหาอย่างนี้

การศึกษาแผนใหม่ของพวกฝรั่ง มันไม่ได้ทำให้รู้สึกอย่างนี้ได้ มันไปข้างหน้าเรื่อย มันดื่มกินเรื่อยไปแหละ มันก็หิวเรื่อยไป

พุทธทาสภิกขุ